Rianne Arendsen (34) is onderwijskundige, docent kinderyoga in wording, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Lees verder onder de advertentie
Natuurlijk denk ik soms, heel soms, dat ze het expres doen.
Die poepluier terwijl de pasta staat over te koken. De volle schep grind in het notitieboek op mijn schoot. Na het opruimen één driehoekig houten blokje laten liggen, dat exact de kleur heeft van onze PVC-vloer. Mijn stoel rammen met een poppenwagen, midden in een geleide mom guilt meditatie in mijn oordopjes.
Lees verder onder de advertentie
Jaloersmakend ‘in het moment’
Maar misschien, heel misschien, zijn ze gewoon jaloersmakend ‘in het moment’ en perfect afgestemd op hun eigen lichaamssignalen. Onze kinderen. Daar kan de gemiddelde moeder alleen van dromen. Al lijken de woorden ‘gemiddeld’ en ‘moeder’ mij eigenlijk onverenigbaar, maar dat terzijde.
Als ik nog iets beter kijk, écht kijk, met oprechte aandacht (en waarbij ik alle platgedrukte insectjes puur als empirisch onderzoek beschouw), zie ik eindeloze goedheid:
De Kleuter die haar zusje uit zichzelf helpt om haar rechtervoet in haar linkerschoen te krijgen.
De Peuter die ‘Wauwww’ verzucht wanneer haar grote zus ons trots een zelfgemaakt kunstwerk toont.
De Kleuter die erop aandringt dat we iedere avond in haar dankboek noteren dat ze haar gezinsleden (en vooruit, zichzelf) zo lief vindt.
De Peuter die, ondanks die poepluier tijdens het koken, een uit de pan gesprongen blokje courgette aan me teruggeeft.
Inspirerend
Kindertijd is een kostbaar geschenk. Voor kinderen – en iedereen die erbij in de buurt mag komen. Vanwege hun levendige fantasie, impulsieve spel, droge humor en intens schattige tongval. Oog voor alles dat beweegt – of dat zojuist nog deed – en vooral: voor alles wat ik als groot mens niet zou hebben opgemerkt. Vanwege de agressie die de kop opsteekt bij honger en vermoeidheid (of, zoals nu: als ik het onder de bank gevonden slofje niet meteen dankbaar aanpak), zou ik ze niet direct aanbevelen als wereldleiders. Desondanks denk ik dat menig volwassene een hoop van ze kan leren. Van onze kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Het tomeloze enthousiasme waarmee onze dochters een nieuwe dag betreden (na het ontbijt, welteverstaan) is werkelijk inspirerend te noemen. Maar genoeg gemijmerd; als ik nu niet als de wiedeweerga Dikkie Dik ga voorlezen, verandert dat zachte kleine mensje regelrecht in een tiran.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Welmoed Sijtsma is terug op tv na haar zwangerschapsverlof. In oktober beviel ze van haar eerste kindje. In de uitzending van Goedemorgen Nederland werd de presentatrice afgelopen maandagochtend dan ook warm ontvangen.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.