Barbara Sloesen bevallen van zoontje: ‘Tussen hoop en vrees op de intensive care geleefd’
Het mooiste nieuws, met een randje. Barbara Sloesen is moeder geworden.
Lees meer
Rianne: ‘Ik zou ze niet direct aanbevelen als wereldleiders, maar denk wel dat menig volwassene een hoop van ze kan leren’
Eigen beeld
Rianne Arendsen (34) is onderwijskundige, docent kinderyoga in wording, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Lees verder onder de advertentie
Natuurlijk denk ik soms, heel soms, dat ze het expres doen.
Die poepluier terwijl de pasta staat over te koken. De volle schep grind in het notitieboek op mijn schoot. Na het opruimen één driehoekig houten blokje laten liggen, dat exact de kleur heeft van onze PVC-vloer. Mijn stoel rammen met een poppenwagen, midden in een geleide mom guilt meditatie in mijn oordopjes.
Lees verder onder de advertentie
Jaloersmakend ‘in het moment’
Maar misschien, heel misschien, zijn ze gewoon jaloersmakend ‘in het moment’ en perfect afgestemd op hun eigen lichaamssignalen. Onze kinderen. Daar kan de gemiddelde moeder alleen van dromen. Al lijken de woorden ‘gemiddeld’ en ‘moeder’ mij eigenlijk onverenigbaar, maar dat terzijde.
Als ik nog iets beter kijk, écht kijk, met oprechte aandacht (en waarbij ik alle platgedrukte insectjes puur als empirisch onderzoek beschouw), zie ik eindeloze goedheid:
- De Kleuter die haar zusje uit zichzelf helpt om haar rechtervoet in haar linkerschoen te krijgen.
- De Peuter die ‘Wauwww’ verzucht wanneer haar grote zus ons trots een zelfgemaakt kunstwerk toont.
- De Kleuter die erop aandringt dat we iedere avond in haar dankboek noteren dat ze haar gezinsleden (en vooruit, zichzelf) zo lief vindt.
- De Peuter die, ondanks die poepluier tijdens het koken, een uit de pan gesprongen blokje courgette aan me teruggeeft.
Inspirerend
Kindertijd is een kostbaar geschenk. Voor kinderen – en iedereen die erbij in de buurt mag komen. Vanwege hun levendige fantasie, impulsieve spel, droge humor en intens schattige tongval. Oog voor alles dat beweegt – of dat zojuist nog deed – en vooral: voor alles wat ik als groot mens niet zou hebben opgemerkt. Vanwege de agressie die de kop opsteekt bij honger en vermoeidheid (of, zoals nu: als ik het onder de bank gevonden slofje niet meteen dankbaar aanpak), zou ik ze niet direct aanbevelen als wereldleiders. Desondanks denk ik dat menig volwassene een hoop van ze kan leren. Van onze kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Het tomeloze enthousiasme waarmee onze dochters een nieuwe dag betreden (na het ontbijt, welteverstaan) is werkelijk inspirerend te noemen. Maar genoeg gemijmerd; als ik nu niet als de wiedeweerga Dikkie Dik ga voorlezen, verandert dat zachte kleine mensje regelrecht in een tiran.
Abonneer met cadeau of korting
Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
