Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Het is dinsdag, eind van de middag. De Peuter en ik voegen in op de snelweg. Luidkeels zing ik mee met ‘Bend and break’. Keane, bestaan die eigenlijk nog? In de binnenspiegel staart een zichtbaar geïrriteerde tweejarige terug, met op haar schoot haar popje.
‘Baby kan niet slapen!’ roept de boze moeder.
‘Wat dan?’ vraag ik geschrokken.
‘Iets zachter doen.’
De boodschap is helder. En eerlijk is eerlijk: ik zou hetzelfde gezegd kunnen hebben.
Het valt me de laatste tijd vaker op dat ik niet meer de enige betweter in huis ben. Pietlut, perfectionist, taalpurist; ik draag deze titels stuk voor stuk met verve. Ook de iets minder vriendelijke varianten trouwens. Als je ze eenmaal gekregen hebt, hoef je namelijk niet meer te doen alsof het niet zo is. De Echtgenoot zucht hartgrondig als ik weer eens met ‘Daar moet nog een -n achter’ op een inhoudelijk prima tekst reageer. Om het vervolgens braaf aan te passen. Zolang ik uitnodigingen krijg om me ergens tegenaan te bemoeien, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Dat dat bloed nu ook door de aderen van onze twee dochters stroomt – daar had ik even geen rekening mee gehouden. Naïef, waarschijnlijk. Alsof ik niet weet hoeveel voorbeelden van goedbedoeld commentaar ze thuis krijgen voorgeschoteld.
We worden gepasseerd door een vrachtwagen.
De Peuter: ‘Gaat ‘ie naartoe?’
Ik: ‘Ja, dat weet ik ook niet.’
De Peuter: ‘Vachtwage avontuur, denk ik.’
Ik grinnik inwendig. Als je maar vaak genoeg hardop nadenkt in het bijzijn van peuters, gaan ze vanzelf meedenken. Haar gokje is misschien ook niet zo willekeurig als het lijkt. Want zijn we dat niet allemaal: op avontuur? Zo had ik het zelf nog niet bekeken.
Op het scherm van mijn telefoon zie ik dat we de vertraging tegemoet rijden. Als ik al niet meer mag zingen in de auto, knoop ik wel een gesprek met haar aan. Van moeder tot moeder. Met gedempte stem wijs ik de Peuter op de rij rode remlichten voor ons: ‘Kijk, file.’
Waar smalltalk ophoudt en eindeloos tegen je kinderen ratelen begint, is lastig te bepalen. Opvoedboeken zeggen dat alles hardop benoemen goed is voor hun woordenschat. Andere opvoedboeken zeggen dat wij ouders eens onze mond moeten houden. Ik blink vooral uit in het eerste, geloof ik. De Peuter weet dit ook. Ze weet het opnieuw beter dan ik: ‘Niet, nog rijden. Is drúk.’
Alsof ze op haar leeftijd ooit van langzaam rijdend verkeer heeft gehoord. Oké oké, mama houdt haar mond al. We vervolgen de rit in stilte. En ik weet: dit heb ik geheel aan mezelf te danken.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.
