Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heerlijk om mijn eigen geld te verdienen *en om het uit te geven*. Maar nu ik moeder ben van drie kleine kinderen, voelt het anders. Voor het eerst in mijn leven vind ik werk niet meer zo belangrijk. Als in: natuurlijk geeft het voldoening en levert het fijne collega’s op. Maar de constante balans zoeken naar waar je meer nodig bent, thuis of op kantoor, geeft stress. Een ander soort stress dan dat ik ooit kende. Ik heb het met mijn derde kind nu drukker dan ooit. Het is elke nacht voeden, elke dag aan staan en verzorgen. Dan is er weer een studiedag op een donderdag van de oudere kinderen. Dan is er weer een knul ziek en kun je je weer afmelden. Fulltime werken als moeder in deze fase van mijn leven: ik zou bijna niet weten hoe ik dat voor elkaar krijg. Maar wat is dan je keuze? Leven op het salaris van alleen je man? Zoiets heb ik nog nooit gedaan. Ik heb een masterdiploma in de psychologie. Ik heb altijd met passie gewerkt – met als mijlpaal mijn eerste boek over het moederschap. Maar op dit punt in mijn leven heb ik niet eerder gestaan. Ik wil er zijn voor mijn kinderen – altijd. Zij gaan voor alles. Hoe kun je klassenmoeder zijn als je elke dag naar kantoor moet racen? Hoe kun je je tijd goed verdelen tussen je carrière en je kroost? Hoe kan ik mijn baby huid op huid contact geven als ik achter een laptop zit? Als je het financieel redt om te stoppen met werken, is dat dan een keuze die je maakt als hoogopgeleide vrouw? Ik weet het antwoord nog niet. Wat ik wel weet, is dat ik genoeg thuis wil zijn in deze mooie jaren met mijn kinderen. Een kind maakt het niet uit welke functietitel je hebt, het gaat erom of je bij de zwemles kwam kijken of niet. ‘To a child, LOVE is spelled T-I-M-E’. Tessa Heinhuis (33) is moeder van Bodi en Daaf (4) en baby Sem. Ze is auteur van het ultieme moedergeluk-boek: Happy Mom.
Wil je net wat lekkerder in je vel zitten? In Happy Mom vind je alle onderbouwde antwoorden die je nodig hebt. Zo kun je de beste moeder zijn die je wilt zijn.View this post on Instagram
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
