Fotografie: Paulien van Beusekom
Bij ons in de wijk komt er iedere avond een ijscoman langs. Hij arriveert met luid geklingel. Geklingel zo hard dat het je uit je diepste REM-slaap zou halen, ook als je gehele onderkomen uit triple A isolatiemateriaal bestaat. En dat is nou precies het probleem.
Want deze ijscoman arriveert laat. Ergens tussen negen en tien uur ‘s avonds. Nu in de zomervakantie, maar ook eerder in het jaar, toen het rond die tijd al aardedonker was en alle kindjes in de wijk allang op één oor lagen, omdat de volgende dag een schooldag was.
Voordat mijn vriend en ik een kind kregen, woonden we hier ook al. Of deze ijscoman er toen ook was? Ik heb geen flauw idee. Waarschijnlijk wel, maar toen maakten we ons nog niet druk om dat soort dingen. Al stond er iemand midden in de nacht in onze voortuin te klingelen, het interesseerde ons niks. Waarschijnlijk stonden we zelf ergens in een voortuin te klingelen. Het was een ander leven. We waren nog geen zeikerds geworden.
Dat is blijkbaar wat het ouderschap met je doet. Het maakt een zeikerd van je. Ik ben nu die vrouw die al om half tien in bed ligt en bij het minste of geringste geklingel ‘die rotijsco!!!!!’ naar haar vriend appt. Echt, ik ben me volledig bewust van de zeikerd die ik ben. Maar ik heb een verklaring. Ook ik als überzeikerd heb het recht mij te verdedigen. Het zit zo: zodra je een baby krijgt, hangt je geluk aan een zijden draadje. En met geluk bedoel ik: de kans op een goede nacht. En met goede nacht bedoel ik: dat je baby niet na uren sussen, wiegen en troosten eindelijk in slaap valt en dan bruut gewekt wordt door zo’n rot ijscoman!!!!!
De ijscoman is als ware een metafoor voor alle piepkleine factoren die om zeep kunnen helpen waar je zo hard voor gewerkt hebt. Zulke factoren kennen we maar al te goed. Slaapt je kind lekker, besluit zijn darmkanaal plots heel heftig te gaan functioneren. Luier vies, kind huilen. Moet ‘t kind helemaal uit bed, verschoond worden, is-ie klaar wakker en wil-ie spelen. Om 2 uur ‘s nachts. Of je kind werkt eindelijk eens goed zijn prakje naar binnen, na wekenlange strijd tijdens het avondeten. Precies dan bijt-ie hard op z’n lip, spuit het bloed eruit, krijst-ie alles bij elkaar en ontwikkelt-ie opnieuw een afkeer tegen eten. Het zijn van die kleine boosdoeners die alles dreigen te verzieken. De ijscoman is voor mij zo’n vleesgeworden boosdoener.
Ik hoop van harte dat ik met de tijd minder panisch word. En minder zeikerig. Dat ik moet lachen om zo’n poepluier in de nacht. En het helemaal niet erg vind om vervolgens uren met haar te spelen. Dat ik gewoon mijn schouders op kan halen als mijn kind haar vers bereide avondeten linea recta op de grond kwakt, zonder dat ik dingen gil over niet genuttigde vitamines en mineralen. Dat ik ‘s avonds op de bank niet meer zit te stressen over of mijn kind wel door zal slapen, maar gewoon nog een zak chips open trek. Of… ik noem maar wat… een ijsje ga halen.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar eerste boek met eerlijke verhalen over het ouderschap verschijnt begin 2025. Volg haar momlife tot die tijd via Instagram.com/tarastokdijk.
Soms kan enthousiasme van anderen net een beetje te ver gaan, zonder dat het zo bedoeld is. Dat ervaart ook aanstaande moeder Yentl (30) wanneer haar schoonmoeder een wel hele bijzondere opmerking maakt.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
