Eigen beeld
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Toen ik opnieuw zwanger was, zat daar echt een grote angst. Niet de angst over de zwangerschap, maar vooral de angst daarna.
Want ik wist inmiddels hoe diep een postnatale depressie kon zijn. Ik wist hoe het voelde om iedere ochtend wakker te worden met een hoofd dat tegen je werkte. Hoe het voelde om jezelf kwijt te raken. En ik was zo bang voor de gedachte dat ik daar opnieuw terecht zou komen.
Toen antidepressiva ter sprake kwam, twijfelde ik. Natuurlijk twijfelde ik. Ik vroeg mij af of mijn baby er iets van zou merken. Of ik hem daar onbewust iets van mee zou geven. Ik zocht, las en vroeg door. Ik wilde zeker weten dat ik de juiste keuze maakte.
Tegelijkertijd wist ik ook hoe de eerste keer was gegaan. En misschien was dat uiteindelijk nog wel mijn grootste angst. Niet de medicatie, maar de gedachte dat ik opnieuw zou verdwijnen in dat diepe dal. Maar deze keer kreeg ik iets wat ik de eerste keer niet had: een vangnet.
Niet pas toen het misging. Maar al vóór de bevalling. Samen met de POP-poli maakten we een plan. We bespraken waar ik bang voor was. Welke gedachten ik had. Hoe de kraamweek eruit zou kunnen zien. Wat ik nodig had als het moeilijk werd. Ik voelde me gehoord en hoefde het niet alleen uit te zoeken.
Ook de kraamhulp was anders. Ze kwam niet binnen met een lijst regels waar ik aan moest voldoen. Ze dacht met me mee. Ze gaf ruimte aan mijn gevoel. Ze nam mijn onzekerheid niet over door alles voor mij te bepalen, maar gaf me juist het vertrouwen dat ik zelf keuzes mocht maken.
Zonder dat ze het waarschijnlijk doorhad, maakte ze mij iedere dag een beetje zekerder. En daardoor gebeurde er iets wat ik de eerste keer bijna niet had gekend: ik kon genieten.
Niet de hele dag, niet ieder moment. Maar wel van de kleine dingen. En hoe hij mij dan aankeek voordat hij in slaap viel. Ik hoefde niet voortdurend bezig te zijn met alles wat mis kon gaan. Ik kon gewoon even kijken en voelen.
Natuurlijk waren er ook moeilijke dagen. Momenten waarop de angst weer even om de hoek kwam kijken. Maar het nam mijn leven niet meer over, door de combinatie van de intensieve begeleiding, het plan en waarschijnlijk ook de antidepressiva.
En hoe fijn het was dat ik deze keer kon genieten, bracht het ook een ander gevoel met zich mee. Schuld. Ja, krijgen we dat gevoel weer.
Omdat mijn oudste deze versie van mij niet heeft gekend. Hij kreeg een moeder die aan het overleven was. Zijn broer kreeg een moeder die, ondanks alles, af en toe echt kon genieten.
Die gedachte doet soms nog pijn. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat hulp vragen niets afdoet aan wie je bent als moeder. Ik ben er nog elke dag dankbaar voor.
En of het nu kwam door de gesprekken, het vangnet of de antidepressiva… Dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Ik ben en voel mij een leukere versie van mezelf. Daarom is dit wel één van de beste keuzes geweest die ik voor mezelf én voor mijn kinderen heb gemaakt.
Meer lezen van Deborah en haar weg in het moederschap? Je leest haar andere columns hier.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
Flinke pech voor Madelief uit Een huis vol. De familie Nagelkerke deelt op Facebook hoe een sportieve avond onverwacht eindigde op de Spoedeisende Hulp.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
