Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (10), Emeline (9), Vieve (6) en Lilou (3). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
“Veel vrouwen zijn kampioen in zich schuldig voelen. De meeste mannen in het geheel niet en zelfs daarover voelen ze zich niet schuldig. Ik voel mij geregeld schuldig. Zo voel ik mij schuldig dat ik soms meer uitkijk naar het moment dat ik weer kan Netflixen dan dat ik tijd doorbreng met mijn kinderen. Verder voel ik me een beetje schuldig als ik weer eens wat lekkers pak uit mijn geheime snoepvoorraad tijdens het Netflixen. Ik voel me behoorlijk schuldig als de meiden ‘kinderopvang’ spelen en ik mijn dochter, die de moeder speelt, hoor zeggen: “Nee niet huilen, mama moet nu echt naar werk toe”. Wat zijn de tijden sinds vadertje en moedertje spelen veranderd. Maar mijn allergrootste schuldgevoel komt voort uit het feit dat ik geen een fotoboek heb van mijn dochters. Zelfs geen babyalbums.
Inmiddels loop ik ook ruim tien jaar en vier kinderen achter. Regelmatig houd ik mijzelf voor de gek dat ik die fotoboeken echt nog wel een keer ga maken, maar laten we eerlijk zijn: dit komt natuurlijk nooit meer goed. Ik zou niet weten waar ik zou moeten beginnen. Het is ook niet zo dat alle foto’s netjes in de cloud staan. Mijn foto’s staan verspreid over tientallen sd-kaarten en op verschillende apparaten. Gelet op het feit dat je van iedere glimlach, hapje, stapje, uitje, outfit wel 100 foto’s maakt, heb ik waarschijnlijk miljoenen foto’s van de meiden. Ik zou vermoedelijk maanden (en dat is nog een optimistische inschatting) bezig zijn met alleen maar het verzamelen en selecteren van foto’s. Dan zijn er nog zo’n 1000 manieren waarop je een fotoboek kunt inrichten. Alleen al van die gedachte krijg ik enorme keuzestress en rode vlekken. Maak ik vervolgens een fotoboek per kind of per jaar? De mogelijkheden zijn oneindig.
Het liefst zou ik iemand willen inhuren die fotoboeken voor mij maakt. Ik zou iemand serieus een fulltime baan kunnen bezorgen hiermee. Maar ja, het leven is al zo duur en de lonen stijgen ook maar door. Waarschijnlijk ben ik dan ook nog wel zo’n controlfreak dat ik me er toch mee ga bemoeien, waardoor ik me zou ontpoppen als een boss bitch. Al mijn hoop is er nu op gevestigd dat de meiden dit zelf in de toekomst als een leuk project zullen zien.
Dit heeft ertoe geleid dat ik nu bijna geen foto’s meer durf te maken en daar voel ik mij uiteraard ook weer schuldig over. Dus zelfs als mijn dochter tijdens turnen op één been staat te balanceren op de evenwichtsbalk, terwijl ze haar andere been tegen haar achterhoofd aan legt, roep ik: “heel knap schat. Ik sla deze wel even op in mijn fotografisch geheugen.”
“Ik ben heel erg bang dat ze mij dit ooit kwalijk zullen nemen”
Wat hadden ouders het vroeger dan makkelijk met hun analoge fototoestel, waarbij ze misschien twee of drie fotorolletjes meenamen op vakantie en alleen foto’s maakten van bijzondere aangelegenheden. Na het ontwikkelen kwamen ze er dan achter dat hooguit 10 foto’s leuk genoeg waren om in een fotoboek te plakken. Verder hadden ze daar ook zeeën van tijd voor, want ze werden nog niet afgeleid door mobiele telefoons, iPads, streamingdiensten, winkels die open zijn op zondag, talloze uitgaansmogelijkheden, enzovoorts. Ik heb dus het geluk dat ik geregeld door een ouderwets fotoboek met mijn babyfoto’s kan bladeren, terwijl ik mijn dochters later alleen maar mijn inloggegevens en sd-kaarten kan aanbieden. Ik ben heel erg bang dat ze mij dit ooit kwalijk zullen nemen. Wie het meest boos zal worden van mijn dochters…geen idee. Het zal vast een fotofinish worden. “
Lees meer van Anouk:
Anouk: ‘Op vakantie met kids pittig? Wij zijn heel makkelijk en excelleren in het vakantieritme’
Anouk: ‘Mijn man kan geen ‘nee’ zeggen tegen onze dochters en dus ben ik de ‘bad cop”
Anouk: ‘Mijn man vindt het vreselijk dat onze dochter een bril krijgt’
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
