Glennis Grace deelt emotioneel bericht over zoon: ‘Nooit geweten hoe hard ik jou nodig had’
De verjaardag van haar zoon Anthony zorgt bij Glennis Grace voor flink wat emoties.
Fotografie: Emma Peijnenburg
Het begon met een afgehakte hand op tafel. En gegil. Véél gegil. Niet van mij trouwens, van de kinderen. Wel door mijn toedoen. Oeps.
Ik hou van Halloween. Sterker nog: ik hou van álles waarbij je je kunt verkleden, iets kunt versieren en een excuus hebt om te overdrijven. Kerst, Pasen, Koningsdag… noem het en ik heb er een themahoek voor. Dus ja, toen ik bij So-Low de Halloween-afdeling binnenliep, ging het mis.
Daar lagen ze: bebloede handen, losse voeten, een kruipende baby zonder ledematen (met geluid en al), en een horrorclown die eruitzag alsof hij net ontsnapt was uit een nachtmerrie. En toen kwam ik bij het killer panda-masker. Mijn persoonlijke hoogtepunt. Of dieptepunt, afhankelijk van wie je het vraagt.
In mijn hoofd zag ik het al helemaal voor me: ons huis als het ultieme spookhuis, inclusief sfeerverlichting, rookmachine en een paar goed geplaatste schrikmomenten. Alleen vergat ik één klein detail: mijn publiek bestond uit kinderen van vijf en twee.
Ze kwamen thuis, zagen die hand op tafel liggen en verstijfden ter plekke. Toen hun blik viel op de de killer panda, zette de jongste het op een brullen. De oudste probeerde nog stoer te doen, tot hij het heksenskelet zag. Met grote ogen keek hij mee aan, alsof ik een ritueel had uitgevoerd in plaats van een feestje had voorbereid.
Ik kan jullie vertellen dat die avond niet makkelijk was. Slapen zat er niet meer in. Dus ik heb alles maar weer teruggebracht. De panda, de baby, de handen, alles. De caissière keek me aan en wist meteen: weer zo’n overambitieuze moeder met een schuldgevoel. Klopte helemaal. Volgend jaar houd ik het simpel met een paar pompoenen, wat spinnenwebben en misschien een vleermuis.
Meer columns van Heather lees je hier. Of volg haar op Instagram.