Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik schrok me kapot. Afgelopen dinsdagmiddag hadden mijn dochter en ik een wat ik dacht onschuldig gesprek. Onze dialogen beginnen meestal met de dodelijke saaie vraag van mijn kant ‘Hoe was het op school?’, waar steevast op wordt geantwoord met ‘O gewoon’. In de loop van de jaren heb ik geprobeerd om meer open vragen te stellen aan mijn kinderen, maar dat heeft tot nu toe weinig resultaat opgeleverd. En dus gooi ik af en toe deze standaard openingsvraag erin. Zie het als een eenvoudig opwarmertje.
Lees ook: ‘Mama heeft een tattoo laten zetten (of drie)’
Ze scrolt wat verveeld op TikTok en roept ineens: ‘Ik wil ook een baby!’ Mijn hart stopt met kloppen en ik kijk haar verschrikt aan. Flitsen van teenmoms die pornosterren worden schieten door mijn hoofd. Ik ben namelijk van de generatie die smullend, maar heel hard oordelend naar MTV Teen Moms keek. Dat waren tienermoeders die minutieus werden gevolgd door een cameraploeg, waarbij al hun struggles werden vastgelegd. Maar wat ik vooral dacht te zien in de ogen van deze extreem jonge moeders was blinde paniek. Als kijker was je eígenlijk getuigen van een stel kinderen dat zelf kinderen kreeg. Zelf heb ik het twee keer van dichtbij meegemaakt. Beiden waren 15 jaar (!) toen ze moeder werden. Gelukkig kwamen ze uit een zogenaamd ‘goed nest’ en hadden ze veel steun van hun ouders. Met zowel de moeders als de kinderen is het goed gekomen.
Wat ik vooral dacht te zien in de ogen van deze extreem jonge moeders was blinde paniek.
Goed, ik probeer niet al te oordelend over te komen naar mijn dochter, maar het liefst wil ik haar vastpakken en haar op het hart te drukken dat ze geen kinderen moet krijgen tot haar 48ste. Oké, gechargeerd, maar je snapt wat ik bedoel. Ik ben van mening dat je jezelf echt moet wegcijferen als je eenmaal kinderen hebt. Maar, ik denk ook dat er twee soorten moeders zijn. Het type moeder dat al vanaf haar dertiende roept dat ze kinderen wil en het moederschap later ook echt ten volle uitvoert en je hebt moeders zoals ik.
Ik ben van mening dat je jezelf echt moet wegcijferen als je eenmaal kinderen hebt.
Uiteraard hou ik onvoorwaardelijk van mijn kinderen en kan ik ze wel opvreten, zo lief vind ik ze, maar ik kan ook prima drie dagen zonder ze. Soms als ik dat zeg, kijken andere moeders me vreemd aan. Hun oordeel puilt bijna hun ogen uit. Maar zo voel ik het nu eenmaal. Ik vind het soms ook een uitdaging om mezelf op een tweede plek te zetten. Ik doe het uiteraard wel, maar dat kan weleens met horten en stoten gaan. Dat andere type moeder heeft daar dus totaal geen moeite mee. Heel soms ben ik daar best jaloers op. Ik denk dat mijn dochter in de categorie ‘natural moms’ valt. Maar toch hoop ik uit de grond van mijn hart dat ze nooit een teenmom wordt!
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.