Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Mignon (34) woont samen met Lucas (37). Samen hebben ze twee zonen: Michaël (6) en David (3).
Mignon: “Vanaf het moment dat mijn vader Michaël in zijn armen hield, een uur na zijn geboorte, sloten de twee een verbond waar niemand meer tussen kwam. Ik groeide op met een zus, voor mijn vader was Michaël de zoon die hij nooit had gekregen. Samen met de trein, naar de dierentuin, vissen in de vaart achter het huis van mijn ouders; je kunt het zo gek niet bedenken, of mijn vader nam hem op sleeptouw. Niet mijn vriend, maar mijn vader leerde Michaël fietsen.
Lees verder onder de advertentie
Ook met David is mijn vader close. Maar die is een stuk jonger en zich nog niet echt bewust van de bijzondere rol die mijn vader speelt in hun leven. Michaël kan ook meer, dus is hij in de praktijk vaker op pad met opa – ook omdat David tot voor kort nog borstvoeding kreeg. Die was bij Michaël nooit gelukt, dus zat hij minder aan me vast. Mijn vader warmde net zo makkelijk een fles op als hij hem leerde voetballen.
Een paar maanden geleden kregen we te horen dat mijn vader ongeneeslijk ziek is. De kanker waar hij negen jaar geleden tegen vocht, is terug. Zijn gezondheid gaat hard achteruit en de artsen geven hem nog een halfjaar. De kinderen zien me soms huilen. Toen Michaël onlangs vroeg wat er was, vertelde ik eerlijk dat ik verdrietig was omdat opa ziek is. ‘Hij wordt vast snel weer beter, mama’, zei Michaël. ‘Dan ben je vanzelf weer blij.’
Lees verder onder de advertentie
Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen te vertellen dat opa niet meer beter wordt. Hij is als een tweede vader voor hem. Toch zal ik er een keer aan moeten, want als mijn vader er van de ene op de andere dag niet meer is, zonder waarschuwing, is dat waarschijnlijk nog traumatischer voor de kinderen. Moet ik ze nu al inlichten? Dan leeft met name Michaël met een naderend onheil dat nog tijden kan duren. Of kan ik beter wachten tot het laatste moment?”
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.