Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Een lezeres daarom over haar dilemma.
Petra (40) heeft twee kinderen (8 en 11) en is sinds twee jaar samen met Floris (41).
“Mijn leven lang droomde ik van drie kinderen. Het was me niet gegeven; toen mijn kinderen drie en zes waren, gingen hun vader en ik uit elkaar. Ik was 35, en mijn kinderwens weliswaar niet compleet, maar mijn leven eindelijk wel. Mijn kinderen en ik zouden met z’n drieën doorgaan, met een omgangsregeling met hun vader, en daar was iedereen tevreden mee. Toen ik voor een baarmoederoperatie onder het mes moest, liet ik me meteen maar steriliseren. Ik zag geen nieuwe kinderen in mijn toekomst. Een omgangsregeling voor mijn tweede bestaande was me complex genoeg.
Lees ook ‘Mijn schoonzus beviel van mijn dochter’ >
Toen kwam ik Floris tegen. Een vlam uit mijn verleden en met een daverende kinderwens. Hij was er vanaf onze eerste, hernieuwde ontmoeting eerlijk over: hij zag zijn toekomst niet zonder kinderen van hemzelf. De liefde was sterker dan de praktische overwegingen. En nu zitten we met een dilemma. Want ik kan geen kinderen meer krijgen. Door middel van ivf zou een bevruchting nog mogelijk zijn. Maar na mijn baarmoederoperatie is de kans klein dat ik nog een kind kan dragen. Onze enige optie lijkt dus een draagmoeder. Ik ben inmiddels veertig, ik heb twee gezonde kinderen. Met Floris zou ik zeker een derde willen, maar ik realiseer me ook de ethische dilemma’s; vanuit onze beweegredenen nog een kind op de wereld zetten is best egocentrisch. Bovendien: tegen de tijd dat we een draagmoeder vinden, zijn we weer jaren verder. Hoe ver moeten we gaan in onze kinderwens? Ik wil Floris de zijne niet ontzeggen, maar we willen onze liefde ook niet kwijt.”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.