Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: Nina (33) twijfelt of ze de plastic broodtrommels en drinkbekers van haar twee zoontjes moet vervangen door RVS varianten.
Nina (33): ‘Steeds meer kinderen in de klas van Charlie (4) en Bobby (6) komen op school met een RVS beker en broodtrommel. Ik snap dat wel. Je leest steeds vaker over BPA, weekmakers en de schadelijke stoffen die vrij kunnen komen gevaarlijk zijn voor kleine kinderen.
Ik wil niet dat mijn zoontjes slechte stoffen binnen krijgen en daarom de plastic broodtrommels en bekers vervangen door RVS, maar mijn vriend vindt mij overdreven.
Lees ook – Pas op: plastic flessen zijn gevaarlijk voor kinderen, blijkt uit onderzoek
Volgens hem is er in Nederland strenge wet- en regelgeving waarin is vastgelegd dat er geen grote hoeveelheden schadelijke stoffen in plastic mag zitten. Dat kleine hoeveelheden BPA schadelijk zouden zijn, dat is volgens hem niet wetenschappelijk bewezen. Ook kun je volgens mijn vriend dan niks meer eten of voorverpakt voedsel kopen, omdat BPA in heel veel producten zit.
Hij vindt het een marketing-truc om meer spullen te kopen en meer RVS-broodtrommels te verkopen. Deze zijn een stuk duurder dan de plastic varianten. Het kost zo 100 euro om alles te vervangen. Hij vindt dat er wordt ingespeeld op de onzekere, tere moederzieltjes, die bang zijn dat ze hun kroost vergiftigen. Terwijl het gaat om zulke lage BPA-gehaltes die zijn compleet verwaarloosbaar volgens hem.
Mijn kinderen staan ook al niet te springen om over te stappen naar RVS broodtrommels. Ze hebben nu een Paw- Patrol broodtrommel, en de RVS-varianten zijn er met een stuk minder leuke printjes, kleurtjes en bekende figuren erop. Die zijn er eigenlijk gewoon bijna niet. De meeste zijn gewoon saai grijs.
Toch blijft het maar aan me knagen. Valt het nou mee met hoe schadelijk die kleine hoeveelheid chemische stoffen zijn of maak ik mezelf gek in mijn hoofd? En draaf ik door in mijn perfectionisme en mijn kinderen overal tegen te beschermen? Het liefst wil ik de broodtrommels en bekers vandaag allemaal nog vervangen, maar ik wil het wel in overleg doen met mijn vriend.
Ik ben benieuwd wat doen andere ouders doen. Laten jullie je meeslepen door de RVS-hype? Vervang je de spullen als een plastic broodtrommel kapot gaat? Of bij voorzorg al het plastic de deur uit? Of is het onzin en zijn de gevaren uit zijn verband getrokken?
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.