Beeld: Getty Images
Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Tosca (23) geeft les aan groep zes.
Ik ben dit jaar kersvers begonnen na mijn afstuderen aan de pabo. In het begin leek het alsof mijn eerste klas, groep zes, had besloten me te ontgroenen. De kinderen waren brutaal, scholden elkaar uit, er was veel ‘meidenvenijn’.
Na uitvoerig overleg met collega’s besloot ik een speciale les ‘gedragsregels’ te beleggen met mijn klas. Limonade en koekjes erbij. En een grote, witte lijst. Ik vroeg mijn leerlingen voorbeelden te bedenken om de sfeer in de klas te verbeteren. Die zouden op de lijst komen. “Niet uitschelden”, zei Alex. Ik schreef het meteen op, met een dikke rode stift. Farid: “Niet rennen door de klas.” Suzanne: “Niet buitensluiten.”
Om de positieve sfeer te benadrukken ging ik over op het woord ‘wel’ in plaats van ‘niet’. “Wat willen we wél in de klas?” vroeg ik. Al gauw klonken er teksten als: leuk tegen een ander praten; rustig lopen door het lokaal; iedereen mag meedoen, enzovoort.
Ik vroeg de kinderen een voor een hun naam op de lijst te zetten en ik hing hem op in de klas. “Als iemand de fout in gaat krijgt hij een streepje achter zijn naam”, vertelde ik. “En wie aan het eind van het jaar geen streepjes heeft mag een cadeautje van de juf uitzoeken.”
Het bleek een keerpunt. De eerste dag al, toen Abe en Bon elkaar in de haren vlogen in verband met een potloodslijper. Ik hoefde alleen maar naar de lijst te wijzen, naar hun namen en het advies: “Leuk tegen elkaar praten”, of ze werden rustiger. En ze losten het probleem pratend op. Ze kregen geen streepjes.
Toen Lies in de pauze werd buitengesloten bij het voetballen wees ik op: “Iedereen mag meedoen.” En toen mocht ze alsnog meedoen. De sfeer in de klas verbeterde zienderogen. En het woordje ‘niet’ klonk steeds minder.
Lees ook – 11x de leukste kindermusea in de buitenlucht >
Vandaag krijg ik een ultieme proef: we gaan met de klas naar het buurtmuseum. Daar zullen de kinderen begeleid worden door mensen op leeftijd die het leuk vinden om hun kennis te delen. Om die aardige mensen niet voor het hoofd te stoten neem ik, voor we vertrekken, nog even de lijst door met de klas.
Het woordje ‘niet’ komt nog iets te vaak terug, vind ik. Op mijn vraag: “Hoe gaan we ons gedragen in het museum?” zegt Cato: “Niet rennen.” Ik buig het om naar: “Rustig lopen.” “Niet schreeuwen!” roept Farid. Als ik vraag hoe hij daar een positief zinnetje van kan maken zegt hij braaf: “Zachtjes praten.”
“Het woordje ‘niet’ komt nog iets te vaak terug, vind ik”
Ten slotte wijs ik Laura aan. Geen overbodige luxe. Ze is mijn drukste leerling, onomstotelijk positief getest op ADHD. Ze zegt: “Jezelf niet aan de kunst in het museum vastlijmen.”
Ik sta versteld. Dan herinner ik me hoe we een halfjaar geleden een begrijpend-lezen-tekst onder handen hebben genomen over klimaatactivisten die zichzelf vastlijmden aan alles en nog wat om de aandacht te vestigen op hun doel.
Ik probeer mijn slappe lach in te houden. “Heel goed, Laura”, zeg ik. Het woordje ‘niet’ moet in deze context zeker op de lijst belanden. Maar het kan misschien geen kwaad Laura’s rugzakje straks nog even te controleren op lijm.
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:
*Goedkoper dan in de winkel
*Lees elke maand als eerst Kek Mama
*Gratis verzonden
Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Een scherm kan soms voelen als de ultieme ouderlijke reddingsboei. Even een filmpje aan en iedereen heeft rust. Toch kiezen steeds meer ouders ervoor om duidelijke grenzen te stellen aan schermgebruik.
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]
Achter iedere moeder schuilt óók gewoon een vrouw. In Rollebollen delen moeders hun meest persoonlijke verhalen over seks, verlangen, liefde en alles wat zich afspeelt als de slaapkamerdeur dichtgaat. Deze week Lizette, die zonder dat haar nieuwsgierige schoonmoeder het zou ontdekken, zwanger probeerde te worden op vakantie.