Beeld: Shutterstock
Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Marijke (57) geeft les aan groep 7 in het speciaal onderwijs.
Dinsdagochtend acht uur. We zijn op schoolkamp. Er staan tien tentjes op een rij. Daarin liggen onze twintig leerlingen, twee per tent. Voor elke tent zingen mijn collega Janneke en ik een lied. Dan pas mogen de kinderen eruit. Nu staan we voor het tentje waar Abel (10) en Achmed (10) hebben geslapen. Of eigenlijk: niet hebben geslapen, want ze hebben alleen maar liggen keten. Ze hebben allebei ADHD, dus we hadden ze nooit in één tent moeten indelen, maar de laatste tijd waren ze zo braaf dat we de gok waagden. Twee bleke hoofdjes steken uit het tentdoek. “Jongens, we hebben een probleem”, zeg ik. “Iedereen heeft last van jullie gehad. Jullie mogen zelf een oplossing bedenken. Vanavond wil ik hem horen. Anders moet ik zelf iets verzinnen en daar ben ik niet zo goed in, dus dan wordt het een stomme oplossing.” Ze knikken gedwee.
Ik geef mijn leerlingen zoveel mogelijk verantwoordelijkheid voor hun eigen gedrag. Zo leren ze omgaan met hun gedragsproblemen, de reden waarom ze op deze school zitten. Wij docenten zijn speciaal geschoold om ze ‘handelbaar’ proberen te krijgen. Na de lerarenopleiding hebben we de hbo-opleiding ‘Special educational needs’ gevolgd. Daar hebben we geleerd hoe je uit deze speciale groep leerlingen kan halen wat erin zit.
De eerste zes weken van een nieuw schooljaar zet je de lijnen uit. Je leert de kinderen eerst hoe ze naar de klas moeten lopen: twee aan twee, zonder te rennen. Daarna leer je ze hun jas op te hangen en hun voeten te vegen voor ze naar binnen lopen. Waar leg je je spullen neer? Hoe ruim je je kastje op? Hoe schuif je je tafel opzij? Hoe slijp je je potlood? Dat leer je ze. Je verheft je stem niet, je blaft ze niet af, schreeuwt niet. Wie niet doet wat je zegt krijgt drie waarschuwingen; daarna stuur je hem of haar naar een kamertje apart. Als de kinderen het klappen van de zweep kennen, geef je ze meer ruimte. In mijn geval betekent het dat ze pannenkoeken mogen bakken tijdens de lunchpauze. Als ze dat niet rustig doen, berg ik de pannen weer op. Zodat ze snappen wat oorzaak en gevolg is. Vandaag eten we ook pannenkoeken. Bij de lunch. Dat hadden Janneke en ik ze beloofd als ze niet weg zouden rennen bij het verstoppertje spelen. Oorzaak en gevolg.
Lees ook – ‘Mijn drie dochters en ik hebben ADHD’ >
Voor het avondeten komen Abel en Achmed naar me toe, met in hun kielzog Maarten en Erik, de twee stilste jongens van de klas. Die laatste twee kampen met een depressie en een minderwaardigheidscomplex. Abel en Achmed vertellen dat ze een oplossing hebben bedacht voor hun probleem. Abel zegt: “Juf, Achmed is mijn beste vriend. Maar je kunt beter niet met je beste vriend in een tent slapen. Want dan ga je de hele nacht lachen.” Achmed voegt eraan toe: “We kunnen beter slapen met iemand die rustig is. Nu ga ik slapen met Erik.” “En ik met Maarten”, zegt Abel. “Ze vinden het allebei goed.” Erik en Maarten zijn duidelijk trots dat ze zijn uitverkoren. Ze zijn alle vier zo lief dat ik het niet kan laten ze even te knuffelen. Oorzaak en gevolg. Dit artikel stond eerder in Kek Mama. Meer verhalen van De juf? Elke woensdag komt er een nieuwe aflevering op KekMama.nl. Lees hier de eerdere afleveringen.
Soms zit een opmerking je veel langer dwars dan je had verwacht. Dat ervaart ook moeder Marije (32), wanneer haar schoonvader vlak na de geboorte van haar zoontje een opmerking maakt over zijn oogkleur.
Ruben Jansen, de man van de overleden influencer Petra Quist, heeft afscheid genomen van zijn vrouw. Op Instagram deelde hij een foto van haar uitvaart, waarbij hij een emotionele boodschap plaatste: ‘I’ll be right beside you dear.’
Roze is voor meisjes en blauw is voor jongens. Tenminste, als het Mara’s (30) schoonmoeder ligt. Mara kon haar oren niet geloven toen haar pasgeboren zoon een paar weken na de geboorte al in een hokje werd geplaats. Dit is wat Mara daarop te zeggen had.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Lourain, wiens tienerdochter nog weinig besef van geld heeft.
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.