Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Olivia (23) geeft les aan groep vijf.
Dinsdagochtend. De achtjarige Steven staat aan mijn bureau met een bosje bloemetjes. “Voor u, juf,” zegt hij verlegen, “zelf geplukt.” Ik kan hem wel zoenen. En daar raak ik meteen van in verwarring. Zoals ik vaker in verwarring raak van Steven.
Toen hij voor het eerst mijn klas binnenliep, kreeg ik een schok. Hij lijkt als twee druppels water op mijn ex-vriend Boet. Groene ogen, rode krullen.
Ik heb het een halfjaar geleden uitgemaakt met Boet. Niet omdat ik niet meer van hem hield, maar omdat ik het gevoel had dat hij te weinig van mij hield. Boet is een thrillseeker. Hij duikt solo, beklimt zonder touwen de engste bergen, skiet alleen buiten de piste, al wijs ik hem tien keer op prins Friso. Ik was altijd bang dat hem iets overkwam. Hij deed nooit een druppel water bij de wijn. Ik concludeerde dat hij beter af was met een vrouwelijke sportieveling, en ik met een man die van voetballen hield en een biertje in de kroeg. Boet vond het tot mijn verbazing verschrikkelijk dat ik het uitmaakte. En ik bleef bang dat hem iets overkwam als hij weer eens naar de Kilimanjaro afreisde.
Mijn verdriet begon net een beetje te slijten toen Steven mijn klas binnenstapte. Als ik hem zie, wordt mijn liefde voor Boet opgerakeld.
Steven is in ieder geval verliefd op mij. Of iets wat erop lijkt. Hij kijkt naar me met sterretjes in zijn ogen. Als hij een stripfiguur was geweest, had-ie een tekstballon boven zijn hoofd gehad met hartjes erin. En nu brengt hij me bloemen. Dat heeft Boet nog nooit gedaan, denk ik vertederd. Potverdorie, nu doe ik het weer, Steven vergelijken met Boet. Van de weeromstuit reageer ik onaardig. “Steven, ik heb die bloemen in het stadspark zien staan. Heb je ze daar geplukt?” Hij knikt. “Dat mag je nooit meer doen”, zeg ik. Steven druipt af met de staart tussen de benen.
Nu heb ik er genoeg van. Wat kan Steven eraan doen dat hij rode krullen en groene ogen heeft? Ik loop naar hem toe en zeg: “Steven, ik vind het wel hartstikke lief, die bloemen.” Hij kijkt blij.
’s Avonds bel ik in een opwelling Boet. Misschien in de hoop dat hij iets stoms zegt, waardoor ik voorgoed van hem ben verlost. Hij neemt meteen op. “Zit je op een berg?” vraag ik. “Nee, in de kroeg met een biertje,” zegt hij. “En ik kijk naar voetbal. Dat wilde je toch?” Ik smelt. “Olijfje, ik mis je zo”, zegt hij. Hij klinkt geëmotioneerd. “Als ik bij je terug mag komen, zal ik nooit meer enge dingen doen.” Ik probeer afstandelijk te lijken, maar het heeft geen zin. “Kom maar,” zeg ik. We lachen, we huilen, we vrijen als nooit tevoren.
De volgende dag kan ik Steven wel zoenen. Maar nu uit dankbaarheid.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.