Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Lily (31) woont samen met Bram en is (bonus)moeder van Sophie (6) en Philou (1):
“Ik weet het nog als de dag van gister: dat mijn schoonzus op de stoep stond met een cadeautje vanuit Vietnam. Ze kwam die dag op Sophie passen, de toen driejarige dochter van mijn vriend met wie ik een klein jaar samen was. Lang genoeg om al stapelgek op die kleine te zijn, iets te kort om te weten dat cadeautjes altijd bestemd zijn voor kinderen in het leven van een (bonus) moeder. Ik dacht namelijk nog, heel naïef of gewoon oerstom, dat ze iets voor míj had meegenomen. Bijzonder vond ik dat, want zo goed kenden we elkaar nog helemaal niet. Ze zei er nog bij dat het wat aan de kleine kant kon zijn, omdat ze de maten daar maar lastig in te schatten vond.
Ze bleek een vestje mee te hebben genomen waarvan ik inderdaad twijfelde of het paste. Misschien rekte het mee. Misschien was het een crop top? Hoe dan ook, het leek me vooral onbeleefd om het meteen weg te leggen. Ik bedoel: helemaal meegenomen uit Vietnam! Voor mij! Dus ik trok het aan. Of deed een poging daartoe. Lang verhaal kort: géén stretch. Mijn arm zat gevangen in de mouw die loeistrak om mijn kipfilets sloot. Toch zette ik door – met één arm erin was ik toch al halverwege – waardoor de stof op mijn rug kraakte en kraakte. Bloedheet kreeg ik het ervan. Nog even en het vestje zou scheuren. Dat zag mijn schoonzus ook, dus merkte ze droogjes op: ‘Als jij ’m past, past Sophie de kimono zeker.’
Mijn arm zat gevangen in de mouw die loeistrak om mijn kipfilets sloot. Toch zette ik door
Geen vestje dus, maar een kimono voor een fucking peuter! Ik schaamde me kapot. Zeker omdat de desbetreffende peuter al die tijd gewoon naast me stond. Natuurlijk was het een cadeautje voor haar kleine nichtje! Hoe kon ik daar nou niet aan gedacht hebben? Het liefst verdween ik direct naar mijn werk, maar eerst moest ik me nog uit het ding zien te wurmen. Ik kwam er met knalrood hoofd en net geen kleerscheuren vanaf.
Inmiddels zijn we al jaren en heel veel kindercadeaus verder, maar in de familie lachen ze er nog om. Zeker mijn schoonzus. Toen ik net was bevallen van Philou en ik een lief boxpakje van haar kreeg, zei ze meteen: ‘De maat vond ik lastig inschatten. Dus misschien moet je ’m eerst zelf maar even passen…’”
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Veel mensen om mij heen willen bewust geen kinderen.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.
