Beeld: Shutterstock
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Bente is samen met Rob en zwanger van hun eerste kindje:
“Rob, geboren met latten onder zijn voeten, keek er al het hele jaar naar uit: wintersport, samen. Het leek hem zo leuk die passie te delen. Ik, met een grafhekel aan kou en ook al geen voorliefde voor sport, íéts minder. Maar je probeert weleens wat in de naam der liefde. Ik maakte me geen illusies: een zwarte piste
leek me een mission impossible, maar met een lesje vooraf zou ik toch zeker wel pizzapuntend naar beneden komen? Mijn ervaring op de plaatselijke skischans was niet je van het – ik zag de borstelbaan vaak van akelig dichtbij – maar, zo zei Rob, in de echte sneeuw zou het makkelijker zijn.
Lang verhaal kort: ook in de Zwitserse sneeuw bleek ik geen talent. Mijn benen maakten tientallen gerechten, maar de pizza was er geen van. Ondertussen werd ik links en rechts ingehaald door kinderen die in het echte leven nog niet eens naar school gingen, maar het skiklasje zo te zien al hadden uitgespeeld. Ik vond de babyheuvel al spannend, maar wilde me niet laten kennen. Dus hup, met die sleeplift verder naar boven. Hoe hoger ik kwam, hoe enger ik het vond. Rob, op het liftje voor me, stak nog zijn duim naar me op alsof ik een soort skigodin was. Ik grijnsde wat maniakaal terug. Ik wilde koel overkomen, maar in mijn hoofd was er blinde paniek. ‘Straks moest ik loslaten, me nonchalant van dat ding laten glijden…’
Ondertussen werd ik links en rechts ingehaald door kinderen die in het echte leven nog niet eens naar school gingen, maar het skiklasje zo te zien al hadden uitgespeeld
Je hebt mensen die vechten, mensen die vluchten, en mensen die gewoon niets doen. Ik doe blijkbaar dat laatste. ‘Loslassen, loslassen’, werd er wel geroepen, maar ik bevroor. Het punt om los te laten lag inmiddels achter me, en het heuveltje waarop de lift z’n draai naar beneden maakte recht voor me. Ik klapte op het gevaarte van keihard ijs en werd nog een paar meter naar beneden gesleurd. Bungelend aan dat anker met nog één ski. De lift werd stilgezet, zodat Rob me eruit kon plukken. Hij lachen, ik huilen. Moesten we naar de dokter, nog geen drie uur na aankomst! Was ik een zwaar gekneusde voet en wat blauwe plekken rijker, Rob een illusie armer. Skiën zat er voor mij niet meer in, dus moest de arme ziel alsnog in z’n eentje de piste af.
Sommige passies moet je niet willen delen, weet nu ook Rob. Al moet ik toegeven, samen après-skiën ging ons wél goed af.”
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Erina, die spijt heeft van de vasectomie van haar man.