Beeld: Getty Images
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Nikki (32), moeder van James (11) en Morris (6):
“Morris is jarig op 17 december, midden in de drukste maand van het jaar en vlak voor de kerstvakantie. Dus toen hij vier werd, sprak ik met de juf van zijn nieuwe basisschool af dat hij pas in januari zou beginnen met zijn wendagen. Hij zou toch een halfjaar langer kleuteren, geen haast.
Morris vond het fantastisch op school, maar na een maand of drie waarin hij al een paar keer was uitgenodigd voor een kinderfeestje, begon hij te miepen. Hij wilde ook een feestmuts, de klassen rond, uitnodigingen geven en cadeautjes krijgen. Elke keer als hij er iets over zei, beloofde ik hem een leuke dag, maar vertelde er wel bij dat het nog ‘heel veel nachtjes’ duurde voordat hij jarig was.
Lees ook – ‘Verlanglijstje krijgen voor een kinderverjaardag? Ik krijg er de kriebels van’ >
Daar kon hij blijkbaar niet op wachten. Precies op een middag dat er een invaljuf was, had de kleine slimmerd gevraagd of zij met hem ‘uitnodigingen’ wilde maken voor zijn partijtje. Samen met deze juf en een ouder vriendje knutselde hij kaartjes voor de hele klas met daarop alleen de aankondiging: woensdag feestje Morris. Juf had de woorden voorgeschreven en dat had hij met zijn vriendje nagemaakt.
Meer stond er niet op de kaartjes. Maar voldoende info blijkbaar, want toen ik die woensdag in mei Morris van school kwam halen, stonden er een stuk of twintig kinderen plus een flink aantal vertwijfelde ouders om hem heen: klopte het dat er vandaag een partijtje bij ons was?
“Er stonden een stuk of twintig kinderen plus een flink aantal vertwijfelde ouders te wachten”
Eh nou, ík wist in ieder geval van niks. Maar toen ik meneer zag stralen en al die blije gezichtjes zag, een aantal zelfs met een cadeau in hun hand, kon ik niets anders doen dan ze allemaal meenemen naar ons huis. Ondertussen appte ik mijn man met de noodkreet: ‘Kom nu naar huis!’
Uiteindelijk heb ik het grut weten te vermaken met bellenblaas, water- en balspelletjes en zijn we voor 22 kinderen patat en kroketten gaan halen bij de snackbar. Morris vond het een topdag, maar we hebben hem wel op het hart gedrukt nóóit meer een Project X-feest te organiseren.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.