Donna: ‘Toen mijn zoon (8) plotseling verdween in de IKEA, wist ik meteen waar hij zich had verstopt’

Auteur

Fenne van der Woude

Donna is getrouwd met Joost (37). Samen hebben ze zoon Steijn. “Steijn vindt het altijd fantastisch om mee te gaan naar IKEA. Vooral vanwege al die ingerichte kamers. Hij vindt het geweldig dat je overal naar binnen kunt lopen en kunt doen alsof je in een ander huis bent.

Zelf wil ik meestal gewoon even rondkijken, maar met Steijn erbij wordt het al snel een complete ontdekkingstocht. Hij loopt iedere kamer in, gaat op bedden zitten en wil precies weten wat er allemaal in de kastjes staat. Soms moet ik hem echt een paar keer roepen voordat we weer verder kunnen.

De kinderkamer

Die middag waren we samen in IKEA en liepen we langs de verschillende ingerichte kamers. Steijn had het enorm naar zijn zin. Vooral bij een kinderkamer bleef hij opvallend lang hangen. Er stond een speelgoedtrein waar hij helemaal weg van was. Hij begon meteen te spelen en ik moest hem uiteindelijk overhalen om weer mee te lopen. ‘Kom Steijn, we gaan verder’, zei ik nog. Met enige tegenzin kwam hij achter me aan.

Even later stonden we bij de kussens. Ik was druk bezig om te kijken welke kleur het beste bij onze bank zou passen. Ik pakte een paar kussens op, legde ze naast elkaar en draaide me om om Steijn iets te vragen, maar hij stond niet meer naast me.

Nergens te bekennen

Eerst dacht ik dat hij gewoon een stukje verderop stond. Dat doet hij wel vaker. Dus ik riep zijn naam en keek tussen de schappen. Geen Steijn. Ik liep een stukje terug, keek om de hoek en riep nog een keer. Nog steeds niets. Op dat moment begon ik het toch behoorlijk benauwd te krijgen.

Je weet natuurlijk dat een kind van acht niet zomaar verdwijnt, maar toch schieten meteen de gekste gedachten door je hoofd. Was hij doorgelopen? Had hij een andere route genomen? En hoe lang was hij eigenlijk al weg? Ik liep steeds sneller door de winkel en probeerde ondertussen rustig te blijven. Maar dat lukte niet bepaald. IKEA is natuurlijk ook nog eens gigantisch, met al die verschillende afdelingen en gangen. Ik had werkelijk geen idee waar ik moest beginnen.

Lees ook

Persoonlijk

‘Andermans kinderen corrigeer je niet’: zó denken jullie daarover

Ineens wist ik het

Terwijl ik terugliep langs de ingerichte kamers, moest ik ineens denken aan die kinderkamer waar Steijn eerder zo lang had staan spelen. Die speelgoedtrein! Natuurlijk! Ik liep er zo snel mogelijk naartoe en ja hoor, daar zat meneer. Midden in de kinderkamer, op de grond, druk bezig met de treinen. Alsof er helemaal niets aan de hand was. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Ik was vooral ontzettend opgelucht dat ik hem weer zag. Ondertussen had ik mezelf al de verschrikkelijkste scenario’s aangepraat.

‘Ik was toch hier?’

Ik vroeg Steijn waarom hij zomaar was weggelopen zonder iets te zeggen. Hij keek me verbaasd aan. ‘Ik was toch hier? Ik wilde nog even met de treinen spelen.’ Voor hem was er dus helemaal niets aan de hand. Hij wist precies waar hij was en snapte niet waarom ik zo geschrokken was.

Ik heb hem uitgelegd dat hij niet zomaar bij me weg mag lopen, ook niet als hij ergens heel graag wil spelen. Want hij wist misschien waar hij zat, maar ik had geen flauw idee waar hij gebleven was. Gelukkig begreep hij dat wel. Al vermoed ik dat hij vooral baalde dat hij zijn treinbaan alweer moest achterlaten. Toen we uiteindelijk bij de kassa stonden, had ik trouwens nog steeds geen kussens uitgezocht. Daarvoor ga ik de volgende keer misschien toch maar zonder Steijn naar IKEA.”

Je kind even uit het oog verliezen en meteen duizend rampscenario’s bedenken: Donna is niet de enige moeder die dit overkomt. Ook Rebecca raakte haar dochter (9) kwijt en stond zelfs op het punt de politie te bellen. Hoe dat afliep? Dat lees je hier.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time