Beeld: Canva Pro
Celine’s zoon is kampioen kattenkwaad uithalen. In de sneeuw bedacht hij een nieuw briljant plan om zijn moeder vlekken in haar nek te geven.
Celine, samen met Bob, moeder van een dochter (6) en een zoon (3): “Onze zoon is bijna vier. Zo’n leeftijd waarop een kind nog nét te jong is voor logisch nadenken, maar al wél oud genoeg om met volledige overtuiging hele slechte ideeën uit te voeren. Hij is lief, grappig, creatief en altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. Lees: nieuwe manieren om mij lichtelijk te laten twijfelen aan mijn opvoedkundige kwaliteiten. De vlekken schieten meerdere keren per week in mijn nek als hij weer eens op boevenpad gaat.
Samen met zijn zus was hij in de tuin aan het spelen in de sneeuw. Wat begon met het bouwen van een sneeuwpop en een sneeuwballengevecht, eindigde met een artistiek tintje. Ze kwamen erachter dat je een afdruk van je gezicht kon maken in de sneeuw. Daar gingen ze, over en over. Gezichten in de sneeuw drukken, lachen, opnieuw en nog een keer. Grote lol. Ik dacht nog: wat schattig, zo lekker samen spelen. Dat is niet altijd het geval, dus ik koesterde het moment zolang het duurde.
Even later hoorde ik ineens het bekende gegiechel en geproest van mijn zoon die kattenkwaad uithaalt. Hij is niet zo subtiel, je hebt het altijd vrij snel door. Hij riep me zelfs: ‘Mama, kom eens kijken!’ Uitgesproken op die toon waardoor je weet: ja, hij heeft weer iets uitgevreten. Daar stond hij. Broek op enkels. Billen bloot. Want ja, als een gezicht kan, dan kunnen billen ook, moet hij gedacht hebben. Logisch.
En zo geschiedde. De hele voortuin. Vol. Met. Bilafdrukken. Kleine peuterbillen, keurig naast elkaar, alsof hij een soort moderne sneeuwkunstinstallatie was begonnen. Zijn zus lag dubbel van het lachen. Hij zelf keek trots. Dit was duidelijk een hoogtepunt in zijn jonge leven. Hij stond ondertussen de hele straat te flashen met zijn blote kont, maar dat leek hem niet in het minst te deren.
Ik stond erbij, keek ernaar en dacht twee dingen tegelijk. Eén: hoe ga ik dit uitleggen aan de buren? En twee: mijn zoon is de reden dat ik altijd grappige verhalen te vertellen heb. Want eerlijk is eerlijk, dit is toch goud? Ik heb een foto gemaakt van zijn blote-billen-kunst. Leuk voor later. En als iemand vraagt wat we deze winter hebben gedaan? Dan zeg ik: ‘Herinneringen gemaakt.’ Met blote billen. In de sneeuw.”
Columnist Tara is niet zo dol op sneeuw. In haar column schrijft ze over het zijn van een sneeuw-Grinch en haar dochter die daar maling aan heeft. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
