Beeld: Canva Pro
Celine’s zoon is kampioen kattenkwaad uithalen. In de sneeuw bedacht hij een nieuw briljant plan om zijn moeder vlekken in haar nek te geven.
Celine, samen met Bob, moeder van een dochter (6) en een zoon (3): “Onze zoon is bijna vier. Zo’n leeftijd waarop een kind nog nét te jong is voor logisch nadenken, maar al wél oud genoeg om met volledige overtuiging hele slechte ideeën uit te voeren. Hij is lief, grappig, creatief en altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. Lees: nieuwe manieren om mij lichtelijk te laten twijfelen aan mijn opvoedkundige kwaliteiten. De vlekken schieten meerdere keren per week in mijn nek als hij weer eens op boevenpad gaat.
Samen met zijn zus was hij in de tuin aan het spelen in de sneeuw. Wat begon met het bouwen van een sneeuwpop en een sneeuwballengevecht, eindigde met een artistiek tintje. Ze kwamen erachter dat je een afdruk van je gezicht kon maken in de sneeuw. Daar gingen ze, over en over. Gezichten in de sneeuw drukken, lachen, opnieuw en nog een keer. Grote lol. Ik dacht nog: wat schattig, zo lekker samen spelen. Dat is niet altijd het geval, dus ik koesterde het moment zolang het duurde.
Even later hoorde ik ineens het bekende gegiechel en geproest van mijn zoon die kattenkwaad uithaalt. Hij is niet zo subtiel, je hebt het altijd vrij snel door. Hij riep me zelfs: ‘Mama, kom eens kijken!’ Uitgesproken op die toon waardoor je weet: ja, hij heeft weer iets uitgevreten. Daar stond hij. Broek op enkels. Billen bloot. Want ja, als een gezicht kan, dan kunnen billen ook, moet hij gedacht hebben. Logisch.
En zo geschiedde. De hele voortuin. Vol. Met. Bilafdrukken. Kleine peuterbillen, keurig naast elkaar, alsof hij een soort moderne sneeuwkunstinstallatie was begonnen. Zijn zus lag dubbel van het lachen. Hij zelf keek trots. Dit was duidelijk een hoogtepunt in zijn jonge leven. Hij stond ondertussen de hele straat te flashen met zijn blote kont, maar dat leek hem niet in het minst te deren.
Ik stond erbij, keek ernaar en dacht twee dingen tegelijk. Eén: hoe ga ik dit uitleggen aan de buren? En twee: mijn zoon is de reden dat ik altijd grappige verhalen te vertellen heb. Want eerlijk is eerlijk, dit is toch goud? Ik heb een foto gemaakt van zijn blote-billen-kunst. Leuk voor later. En als iemand vraagt wat we deze winter hebben gedaan? Dan zeg ik: ‘Herinneringen gemaakt.’ Met blote billen. In de sneeuw.”
Columnist Tara is niet zo dol op sneeuw. In haar column schrijft ze over het zijn van een sneeuw-Grinch en haar dochter die daar maling aan heeft. Je leest het hier.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
