Blogger Annie Reneau vindt al die memes en teksten over moeders die ‘naar een wijntje snakken’ onzin. Zij heeft geen alcohol nodig en op Scary Mommy legt ze uit waarom.
Zij heeft andere manieren om aan de drukte te ontsnappen.
‘Koffie: dat is mijn drankje. De kinderen weten dat ik niet te genieten ben voordat ik mijn eerste bak heb gedronken. Mijn ‘ochtendlatte’ voelt luxe, alsof ik eerst even aan mezelf denk.’
‘Ik hoef niet naar een bar. Stuur me naar een koffietent en ik voel me herboren. Er zijn een paar tentjes in de stad waar ik af en toe heenga om te werken.’
Lees ook
Deze moeders komen een hysterische dag door met witte wijn >
‘En over werken gesproken: ik schrijf verhalen. Dit is m’n hobby en werkt enorm therapeutisch.’
‘Ja, ik verstop me af en toe in de badkamer. Bijna elke dag, eigenlijk. Mijn gezin denkt dat ik lang de tijd neem op de wc, maar in de meeste gevallen is het enige wat ik doe, genieten van de rust. Tot ze me vinden.’
‘Ik huil niet dagelijks, alleen wanneer m’n emmer overstroomt: eens in de zoveel maanden. Soms huil ik onder de douche, soms huil ik bij mijn partner. En dat werkt.’
‘Ik schaam me er niet voor om mijn vrienden om hulp te vragen. Ook kan ik op mijn man rekenen als het om het huishouden gaat. Tja, misschien moet ik mijn even mommy meme maken: ‘This Mom Doesn’t Do Whine — or Wine’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
