Van de gebroken nachten doordat je baby niet wil slapen tot de peuterpuberteit: het moederschap is pittig, vindt ook blogger Jorrie Varney. Maar wat ze helemaal moeilijk vond? Dat haar werkgever en collega’s weinig begrip toonden toen ze borstvoeding gaf.
Lees verder onder de advertentie
‘Toen ik op mijn eerste werkdag vroeg waar ik kon kolven, werd ik in een oud toilet gezet’, schrijft ze.
‘Nee, dank je’
Oké, het was er schoon, maar het was nog steeds een toilet – met één gootsteen en geen stoelen. ‘Nee dank je’, vervolgt Jorrie. ‘Ik pleitte voor iets beters en kreeg een upgrade naar een kantoor waar niemand zat. Lijkt mooi, maar niet als er ook een printer staat die door zowel mannelijke als vrouwelijke personeelsleden wordt gebruikt.’
Het is niet meer op één hand te tellen hoe vaak er mensen binnenkwamen terwijl Jorrie aan het kolven was. ‘Ik zat bewust met m’n gezicht van de deur af, want ik hoefde mijn borsten niet de delen met Todd van de boekhouding. Het enige waar de blogger blij van werd, was de reactie als men zag dat ze aan het kolven was. ‘Oh, ja hallo. Mijn borsten hangen eruit. Hier is je spreadsheet.’ Maar de plek bleek niet het enige probleem: veel collega’s rolden met hun ogen als Jorrie ‘wéér’ vroeg of ze even mocht gaan kolven.
Lees verder onder de advertentie
‘Doe het beter’
‘Dit voelde alsof ik mensen tot last was, maar de enige die ik hiermee tot last was, waren mijn kind en mezelf.’ Ze vervolgt: ‘Wetten stellen ons in staat om borstvoeding te geven waar we willen, maar dat weerhoudt mensen er niet van om het ons moeilijk te maken. Ze vragen of we onze borsten kunnen bedekken, openbare plekken willen verlaten of ze vernederen ons publiekelijk. In ‘die wetten’ staat ook dat werkgevers een plaats moeten bieden waar vrouwen kunnen kolven, maar ik kan je verzekeren dat ook dit puntje bij paaltje niet wordt nageleefd. Het moederschap is al moeilijk genoeg. Dus werkgevers: doe het beter.’
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
De pepernoten liggen klaar, de verlanglijstjes zijn geschreven en de kinderen staan te trappelen: Sinterklaas komt zaterdag aan in Grave. Maar wie denkt vanaf de overkant van de Maas een mooi plekje te hebben gevonden, kan beter even verder zoeken. De gemeente Heumen waarschuwt namelijk: hier is het niet veilig.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.