Koningin Máxima na uit de hand gelopen situatie met gezin: ‘We willen met de rechter praten’
De Oranjes zijn tijdens Koningsdag neergestreken op een Fries schip, waar ze zich wagen aan een fanatieke quiz over de provincie zelf.
Beeld: Canva
Je kinderen liefde bijbrengen voor de natuur, dat hoort gewoon bij de opvoeding. Jammer dat die natuur zich vaak niet zo keurig gedraagt als jij zou willen.
Iris (38): “Mijn vrouw was zwanger van ons tweede zoontje en we wilden een mooie aankondingsfoto maken in het bos. Samen met mijn schoonmoeder (de fotograaf voor de dag), onze oudste zoon en de strip echofoto’s gingen we op pad. Het leek ons een mooi idee als onze oudste de echofoto’s zou vasthouden voor de foto. We waren nog geen minuut bezig, toen een rukwind de foto’s uit zijn hand trok en hele strip hoog in een boom eindigde. Die echofoto’s hebben we nooit meer terug gezien.”
Jolien (27): “We gingen met onze twee weken oude baby wandelen in het bos toen er ineens een reusachtig beest opdoemde. Ik schrok me dood, slaakte een gil en sprong als een gek voor de kinderwagen. Alsof ik een soort leeuwin was die haar jong wilde beschermen. ‘Dat is gewoon een Schotse hooglander, die lopen hier altijd’, zei mijn vriend droogjes. Hij rolde er nog net niet met zijn ogen bij.”
Charlotte (30): “Nog even op de valreep mooie foto’s maken in een natuurgebied, dat was de gedachte. En toen braken mijn vliezen. We moesten een halfuur lopen voordat we weer bij onze auto waren en dat deed ik gillend en tierend, omdat ik het gevoel had dat de baby al half in mijn geboortekanaal hing. Dat laatste was gelukkig niet zo, maar door mijn hysterie raakte onze vierjarige dochter, die ook mee was, helemaal in paniek en plaste ze in haar broek. Mijn vriend was not amused, want nu waren er twee vrouwen met natte broeken die op de mooie bekleding van zijn dure auto moesten zitten.”
Renée (39): “Voor ons zoontje leerplichtig zou worden wilden we nog één verre reis maken. Het werd Costa Rica. Ik voelde me die vakantie een ontzettend avontuurlijke moeder. Al helemaal toen we een jungle-excursie boekten die volgens de gids heel geschikt was voor kleine kinderen. Omdat onze dochter pas net haar eerste stapjes had gezet, hadden we voor haar een draagzak aangeschaft, waardoor ze bij me op de rug kon. Al na een halfuur ging het mis: ze werd misselijk en gooide haar complete maaginhoud eruit. In mijn nek. Mijn haar, mijn kleding, haar kleding en de draagzak: alles zat onder de kots. En we hadden nog vier uur te gaan! De natuur was prachtig, maar ik kan niet zeggen dat ik genoten heb. De resten kots in mijn haar en de zure lucht in mijn neus waren nogal moeilijk te negeren.”
Nienke (36): “Mijn zoon Joël kwam op een dag thuis met een piepklein dood vogeltje, gevonden in het bos. Toen ik beter keek, bleek het vogeltje al in een beginnende staat van ontbinding te zijn en krioelde er maden in. Ik heb Joël gedwongen het lijkje weg te gooien. In plaats daarvan had hij hem in de zak van zijn vest gedaan die ik vervolgens in de was had gegooid. Wat ik aan de binnenkant van mijn wasmachine aantrof was zó goor dat ik nog steeds moet kokhalzen als ik eraan denk.”
Nog meer van dit soort blunders lees je hier.
Deze verhalen las je eerder in Kek Mama The Next Generation.