Toch je peuter maar die lolly in de supermarkt geven om een driftbui plus kritische blikken van andere ouders te voorkomen, je kind niet alleen in de auto laten zitten omdat je 2 minuten in de bakker moet zijn: uit angst voor commentaar van andere moeders maken we soms bepaalde keuzes. En blogger Katy is daar klaar mee.
Lees verder onder de advertentie
Haar ogen werd geopend toen ze in de New York Times een essay las over mom shaming – in dit geval ging het over moeders die een stortvloed aan commentaar kregen als ze hun kinderen heel even alleen lieten. Babble-blogger Katy Anderson schrijft: ‘Dit raakte mij. Zo vaak heb ik zelf getwijfeld om een opvoedkeuze te maken die voor mij het beste voelde, uit angst voor wat anderen van mij zouden denken. Daardoor heb ik keuzes gemaakt waar ik nu spijt van heb: ik heb mijn baby’s borstvoeding gegeven op ongemakkelijke wc’s om geen aanstoot te geven, ik vermeed vliegreizen omdat ik niet wilde dat mijn kinderen anderen tot last waren.’
Lees verder onder de advertentie
Te streng
Katy vindt dat we te streng zijn voor andere moeders: ‘Ik heb weleens andere moeders publiekelijk zien worstelen, en dan deed ik niets omdat ik me ‘met mijn eigen zaken’ moest bemoeien. Meestal ging het om een kind dat een driftbui kreeg en een overrompelde moeder die ook maar haar best deed terwijl andere mensen staarden of commentaar gaven. Vaak loop ik dan weg, terwijl ik wel sympathie voel voor de moeder – ik herken de situatie – en dankbaar ben dat het dit keer niet mijn kinderen zijn. Maar ik moet het beter doen. De enige manier om mom shaming aan te pakken, is door andere moeders in lastige situaties te steunen en op te staan tegen hen die deze moeders bekritiseren.’
De blogger vroeg andere moeders naar hun mening hierover. Velen van hen herkenden de angst om door anderen afgerekend te worden op hun opvoedkeuzes: ‘Een moeder vertelde me dat zij zelf vroeger door haar moeder alleen in de auto werd gelaten tijdens het boodschappen doen, dat ze zelf naar school mocht lopen en zonder toezicht buiten kon spelen – maar dat ze deze dingen niet met haar eigen kinderen durft, uit vrees voor kritiek van anderen. Maar om kinderen echt kind te laten zijn, moeten we moeders zelf keuzes laten maken in plaats van commentaar te leveren. En de eerstvolgende keer als ik een moeder zie worstelen, moet ik dapper genoeg zijn om haar te helpen.’
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.