Beeld: Kek Mama
Kinderen, luchthavens en op tijd komen: het is nogal een uitdaging. Als je kinderen dan ook nog verstoppertje gaan spelen en er eentje spoorloos verdwenen blijkt, slaat de paniek al snel toe.
Christie, getrouwd, moeder van drie kinderen: “Ik weet niet wie van de drie bedacht dat een luchthaven een geschikte plek is om verstoppertje te spelen, maar mijn kinderen vonden het een fantastisch idee. Mijn man en ik wat minder.
We waren ruim op tijd op de luchthaven. Iedereen was ontspannen, de kinderen hadden al snel vakantievriendjes gevonden en voor ik het wist, renden ze met een groepje door de vertrekhal. Verstoppertje. Prima, dacht ik nog. We zitten toch vlak bij de gate.
Tot het moment kwam dat er geboard mocht worden. De kinderen kwamen één voor één terug. Ook die van ons, op eentje na. Onze jongste. Die zit gewoon nog verstopt, die komt zo wel, dat dacht ik de eerste minuut. De tweede minuut begon ik al iets harder te roepen. Na vijf minuten klopte mijn hart letterlijk in mijn keel.
Overal keek ik. Achter stoelen. Bij de winkeltjes. Op de wc. Nergens. Andere ouders begonnen gelukkig mee te zoeken. De grondstewards ook. Ondertussen werd onze vlucht al opgeroepen. Ik hoorde mezelf steeds paniekeriger de naam van mijn kind roepen. Alsof hij ineens uit een plantenbak zou springen. Toen kwam de omroep, dat had mijn man geregeld. Zijn naam werd door heel Schiphol omgeroepen.
Maar heel eerlijk, op een luchthaven hoor je daar ongeveer één woord van tussen het geluid van rolkoffers, huilende baby’s en het geroezemoes van duizenden vakantiegangers. In mijn hoofd speelde zich inmiddels iedere aflevering van Opsporing Verzocht af. Ik zag onze vakantie verdampen, dacht aan alles wat er mis kon zijn gegaan en begon onbedaarlijk te huilen.
En toen… alsof er niets aan de hand was. kwam daar een klein koppie aangewandeld. Ontspannen, vrolijk. Trots zelfs. ‘Ik had zó’n goede verstopplek! Niemand kon me vinden! Ik moest zelfs worden omgeroepen!’ riep hij verheugd.
Ik stond daar ondertussen te huilen van opluchting, half boos, half lachend en vooral compleet leeg. En toen moest de vakantie nog beginnen. We hebben uiteindelijk de vlucht nét gehaald. Mijn zoon vertelde onderweg enthousiast aan iedereen hoe geweldig het spelletje was geweest. Ik vertelde onderweg aan mezelf dat we de volgende vakantie misschien gewoon met de auto gaan.”
Kimberly zat bijna twee weken vast op Mallorca, samen met haar zoontje. Klinkt lekker, twee weken extra vakantie? Nou, dat was het niet. Je leest het hier.
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Veel mensen om mij heen willen bewust geen kinderen.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.
Ouders willen het goed doen. Liefst overal tegelijk: gezond eten op tafel, genoeg hobby’s, goede schoolprestaties en vooral een blije kindertijd. En zodra er een beetje stilte of verveling ontstaat, voelt dat voor veel ouders als iets dat meteen opgelost moet worden.
