Kimberly zat vast op Gran Canaria: ‘Klinkt leuk, twee weken extra vakantie’, maar geloof me: zo voelde het echt niet’

vakantie vliegtuig babymoon vader Beeld: Canva
Elsemieke Tijmstra
Elsemieke Tijmstra
Leestijd: 4 minuten

Toen we de vakantie naar Gran Canaria boekten, zag ik het al helemaal voor me: zon, zwembad, uitslapen (nou ja, voor zover dat met kinderen kan) en opgeladen weer naar huis. Dat liep alleen nét even anders.

Lees verder onder de advertentie

Kimberly, samen met Jeroen, moeder van een dochter (5) en zoon (3): “We waren op vakantie naar Gran Canaria, lekker tien dagen met het gezin erop uit. Dat werd voor mij bijna een maand. Twee dagen voordat we terug zouden vliegen, zag ik een paar rode vlekjes op de buik van mijn zoon. Eerst dacht ik nog aan muggenbulten of een allergische reactie. Tot de vlekjes zich razendsnel verspreidden en hij zich steeds ellendiger begon te voelen. Waterpokken. Daar stonden we dan. Wat nu?

Lees verder onder de advertentie

“U mag niet vliegen”

We kregen het slechte nieuws: mijn zoon mocht niet vliegen zolang de blaasjes nog niet volledig waren ingedroogd. Dat was niet alleen voor zijn eigen gezondheid, maar ook om besmetting van andere passagiers te voorkomen. Ik dacht nog heel naïef: dat zal wel een paar dagen zijn. Niet dus. Het werden uiteindelijk twee extra weken.

Alsof het allemaal nog niet ingewikkeld genoeg was, moest mijn man wél terug naar Nederland. Zijn vakantiedagen waren op en hij kon simpelweg niet langer wegblijven van zijn werk. Eigenlijk gold dat voor mij ook, maar ik ben freelancer, dus ik kon wat gemakkelijker op afstand werken of werk verplaatsen. Overmacht.

Lees verder onder de advertentie

Dus zwaaide ik hem uit op het vliegveld. Hij naar huis, met onze dochter, die ook weer gewoon naar school moest. Ik bleef achter met een ziek kind op Gran Canaria. Iedereen die we het hoorden zeggen, reageerde hetzelfde: ‘Nou, nou, wat erg… nóg twee weken op vakantie!’ Ik snap het hoor. Vanaf de buitenkant klinkt het alsof je de jackpot hebt gewonnen. Maar geloof me: het voelde totaal niet als vakantie.

Van zwembad naar hotelkamer

Ten eerste waren er geen kamers meer beschikbaar voor twee weken, en omdat ik niet wist hoe lang we zouden blijven, zijn we maar liefst vijf keer van hotel moeten wisselen. Mijn zoon voelde zich beroerd. Koorts, jeuk en sliep slecht. Zwemmen mocht niet, uitgebreid op pad zat er ook niet in en onze dagen bestonden vooral uit filmpjes kijken, zemelenbadjes, ijsjes halen, temperatuur opnemen en hopen dat er weer een blaasje waren ingedroogd.

Lees verder onder de advertentie

Ondertussen probeerde ik van alles te regelen. Nieuwe vliegtickets. Extra hotelnachten. Contact met de verzekering. Opdrachtgevers informeren. De opvang laten weten dat we later terug zouden zijn. En natuurlijk iedereen thuis geruststellen. Want hoewel we in de zon zaten, voelde het allesbehalve ontspannen. Om nog maar niet te spreken over het godsvermogen wat dit ons gekost heeft.

Alleen is ook écht alleen

Wat ik misschien nog wel het zwaarst vond, was dat ik ineens alleen was. Normaal wissel je elkaar even af. De een haalt eten, de ander blijft bij je kind. Even douchen zonder haast. Of gewoon vijf minuten niets. Nu deed ik alles alleen. Pas toen besefte ik hoeveel je normaal onbewust samen opvangt.

Iedere ochtend dezelfde vraag

Elke ochtend inspecteerde ik de waterpokken alsof ik ineens dermatoloog was geworden. Zijn ze al droog? Deze misschien? Of toch nog niet? Pas toen echt alle blaasjes waren ingedroogd, kregen we groen licht om een nieuwe vlucht te boeken. Ik heb nog nooit zo blij gekeken naar korstjes.

Thuiskomen voelde als vakantie

Na twee weken opgesloten op Gran Canaria,m zo voelde het althans, stapten we eindelijk het vliegtuig in. Ik had nooit gedacht dat ik zó blij zou zijn om regenwolken boven Nederland te zien. Natuurlijk kan ik er inmiddels om lachen. En ja, Gran Canaria blijft een fantastische vakantiebestemming.

Maar als iemand nu zegt: “Wat heerlijk, twee weken langer vakantie!”, rol ik altijd even met mijn ogen. Want geloof me: een vakantie waarin je kind ziek is, jij alles alleen moet regelen en je niet weet wanneer je naar huis kunt, voelt helemaal niet als vakantie.”

Iedereen lijkt op vakantie gaan geweldig te vinden, maar Mayra hoort daar niet bij. Zij vindt het vooral heel veel gedoe. Ze blijft misschien zelfs liever thuis. Je leest het hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail