Je kinderen iedere dag in bad doen? Serge Bielanko, vader van drie, moet er niet aan denken. Hij heeft wel wat beters te doen en op Babble legt hij uit waarom.
‘Takjes, bladeren, gras, zand, modder en Cheetos: het hoort gewoon bij kinderen’, schrijft hij.
Hij vindt het dan ook onzin dat je je kind iedere dag in bad moet stoppen: ‘Ik zou er gek van worden om iedere avond drie kinderen te moeten wassen’, geeft Serge toe. ‘Ik ben al moe na het schoonmaken van de borden na het avondeten. Het ouderschap is al zwaar, waarom maken we het nog moeilijker door steeds maar bezig te zijn met een ‘schoon’ kind?’ Die vieze mond of modder achter de oren zouden ouders volgens hem vaker voor lief moeten nemen.
Lees ook
‘Ouders voelen zich schuldig als ze hun kind niet elke dag wassen’ >
Niet dat je je kind nooit moet wassen, maar de vader vindt wel dat we er minder panisch mee om moeten gaan. ‘Het is zomer, de dagen worden langer en kinderen spelen vaker in de tuin of speeltuin. So be it.’ Dus vies of schoon, het maakt voor Serge niets meer uit. ‘Vroeger schrobde ik de vieze mondjes van mijn kinderen meteen, maar dat doe ik niet meer. Ik laat het soms gewoon lekker zitten, want het hoort nu eenmaal bij kind zijn.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
