Beeld: Marc Deurloo
Beeld: Marc Deurloo

Kek Mama-columnist Anke Laterveer is single moeder en schrijft elke week op Kekmama.nl supereerlijk en uitgesproken over wat ze meemaakt of wat haar opvalt. Deze week: Trump-angst.

“You just have to grab ‘em by the pussy”, zei Donald Trump een paar jaar terug op een opname. Volgens Trump is het dus prima om een vrouw tussen de benen te grijpen, zeker als je zo bekend bent als hij, want dan kom je met alles weg. Toen hij op zijn uitspraken aangesproken werd, verdedigde hij zichzelf door te zeggen dat het kleedkamerpraatjes waren.

Nou is de enige kleedkamer waar ik wel eens kom die van zwemles en daar roepen de aanwezigen vooral dingen als: “Niet aan de deur likken” en “Mag ik zo gevulde koek. Waarom niet? Chips dan?” Vrouwonvriendelijke dingen heb ik er ook wel eens gehoord, maar dat was dan toch vooral: “Rotmama, ik mag ook niks.” Heel anders dus.

Niet stoer

Toch baart het me nogal zorgen. Want hoewel dit niet in de kleedkamers gebeurt waar ik kom, gebeurt het wel in andere kleedkamers en in woonkamers en vergaderkamers en, nou ja, op heel erg veel plekken wel, eigenlijk. Mijn zoon Jakob is nu zeven en de liefde zelve. Hij vindt vrouwen fantastisch, al was het maar omdat zijn moeder er eentje is. Maar ook hij wordt straks puber en hoe zorg ik dan dat hij niet denkt dat dit soort praatjes en gedrag normaal of zelfs stoer zijn?

Want Trumps opmerking was ook nog eens niet ‘zomaar een vrouwonvriendelijke opmerking’. Het was opscheppen over aanranden. Ik merkte dat ik meteen dacht: ‘Daar hoef ik me bij mijn kind gelukkig geen zorgen om te maken. Die doet zoiets niet.’ Maar dat weet je dus niet. Dertien procent van de Nederlandse mannen en veertig procent van de vrouwen is slachtoffer van aanranding of verkrachting. Dat is verschrikkelijk veel. In bijna alle gevallen is de dader een man. Dat betekent dus dat we niet alleen veel slachtoffers kennen, maar ook veel daders. Want het is natuurlijk niet zo dat er in Nederland twaalf daders zijn die onderling de provincies een beetje verdeeld hebben. En dat betekent dus, hoe verschrikkelijk dat idee ook is, dat onze zonen later ook dader kunnen worden.

'Mag ik een kus?'

Ik vind dat nogal wat. En natuurlijk wil ik dat voorkomen. Dat is waarom ik toen mijn kinderen nog heel klein waren al begonnen ben met hen te leren dat hun lijf van hen is. En dat niemand daar zomaar ongevraagd aan mag zitten, zelfs ik niet. Niemand mag je naakte lijf filmen of fotograferen. Niemand mag van je eisen dat je je uitkleedt of een kus geeft of zelfs nog meer. Ik doe dat zelf ook niet. Ik vraag: “Mag ik een kus” en als het antwoord “nee” is, zeg ik: “Jammer”. Ik zeur niet door, ik eis niet op. En door ze dat te leren, leer ik ook dat ze van anderen nooit zulke dingen mogen eisen.

Soms worden mijn kinderen moe van mijn zendingsdrang en dat snap ik. Soms denk ik dat ze niet meer luisteren als ik erover begin. Tot we laatst in Artis waren en een vriendin van mij een foto wilde maken van Jakob. Hij stond naast een lama die zich net omgedraaid had. Snel stak mijn zoon zijn hand op. “Hier mag je geen foto van maken, want dat zijn de billen van de lama en hij heeft geen broek aan.” Foto mislukt, maar missie geslaagd.

Anke Laterveer (36) is schrijver, columnist, cabaretier en web woman van Kek Mama. Samen met haar kinderen Jakob (7) en Hannah (6) woont ze in Haarlem.

niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >