Malu is geen anti-tabletmoeder – in tegendeel zelfs. Toch was er één moment waarop ze wist dat ze moest ingrijpen bij haar kind (20 maanden).
Waar ik jaren geleden bij het zien van een peuter met een tablet riep dat ik ‘nooit zo’n moeder zou worden’, zet ik mijn eigen kind nu zonder pardon voor een scherm. Heus geen uren – laten we niet overdrijven – maar zeker wel eens per dag. Als ik de was wil ophangen, maar hij alle kleding er weer vrolijk afgooit, bijvoorbeeld. Of als er tijdens het koken ineens een jengelend gevaarte van twaalf kilo aan m’n heup hangt dat niets anders wil dan getild worden.
Mack heeft echt wel z’n brandweerauto-, blokkendoos- en kleurboekmomenten, maar hoe gemakzuchtig het ook klinkt: de iPad werkt altijd. En dat is best fijn als je na een drukke dag geen puf hebt om voor die tien minuten alle toeters en bellen uit de kast te trekken.
Lees ook
‘Deze instelling op je smartphone is voor ouders de beste uitvinding óóit’ >
Toch dacht ik één keer: dit moet anders. En dat was die keer dat Mack zelfstandig mijn telefoon van de bank pakte, deze ontgrendelde, de YouTube-app aanklikte, Peppa Pig opzette en daarna ook nog semi-nonchalant met z’n vingertje door de rest van de video’s scrolde. Ineens voelde het alsof hij zelf zijn eigen schermtijd kon bepalen. En ik moet toegeven: dat vind ik nog ietwat vroeg voor een peuter van nog geen 2.
Daarom hou ik mijn telefoon voortaan bij me. Wil Mack een filmpje kijken? Dan zet ík dat voor ‘m op. En door deze fantastische instelling die je scherm blokkeert, kan hij ook niets geks meer aanklikken.
Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
