Bron: Unsplash
Stefan (39) is vader van een zoon (11) en een dochter (8). Daarnaast is hij een enorme voetbalfanaat en staat hij graag op het veld, naast het veld of in het stadion. Er is echter één ding waar hij een hekel aan heeft: vrouwenvoetbal.
“Mijn moeder zegt weleens: ‘In de buik was je al een voetballer.’ En ik denk dat dat wel kan kloppen. Al zolang als ik me kan herinneren ben ik namelijk een voetbalfanaat. Ik speelde op hoog niveau en werd zelfs gescout door een club uit de eredivisie.
Helaas ging die droom in rook op toen ik op mijn veertiende een ernstige knieblessure kreeg en niet meer kon spelen. Een heel seizoen moest ik revalideren en mijn oude niveau heb ik daarna eigenlijk niet meer behaald. Toch ben ik nooit gestopt met voetballen. Zelfs nu nog sta ik twee keer per week zelf op het veld en heb ik een seizoenkaart van mijn favoriete club.
‘Al zolang als ik me kan herinneren ben ik een voetbalfanaat’
Daarnaast ben ik trainer van het team van mijn zoontje. Hij kan, net als zijn vader, een aardig balletje trappen. Hij speelt met zijn team in de eerste klasse. Ik ben een fanatieke coach en vind het onwijs leuk om die jonge jongens beter te maken. Ik train de meesten al vanaf hun zesde en heb dus een leuke band met het hele team.
Wat ik niet had verwacht, was dat voetbal me ook in een lastige situatie kon brengen. Dat gebeurde namelijk een jaar geleden, toen mijn dochter opeens zei: ‘Pap, ik wil op voetbal.’ Tot die tijd zat ze op basketbal, maar ze wilde daar dus mee stoppen om te gaan voetballen. Nu is er alleen één ding waar ik een hekel aan heb en dat is vrouwenvoetbal. Ik bedoel, ik vind het prima dat vrouwen en meisjes voetballen, maar het niveau is over het algemeen gewoon lager dan dat van mannen en ik kijk er niet graag naar.
Dat mijn dochter op voetbal wilde, vond ik dus behoorlijk lastig. Natuurlijk wilde ik haar niet in de weg staan, dus schreef ik haar in bij de club. Al snel kon ze meetrainen. Wel met het jongensteam, want een meisjesteam voor haar leeftijd was er niet.
Ik zag er niet erg naar uit om bij haar langs de kant te staan, maar na een paar keer was mijn mening 180 graden gedraaid. Mijn dochter had talent. Ik zag hoe ze jongens uitspeelde en al snel was ze topscoorder van haar team.
Maar terwijl ik als trotse vader langs de kant stond, werd ik opeens geconfronteerd met mijn eigen vooroordelen. Trainers van de tegenstander die zeiden: ‘Dat meisje moet je makkelijk kunnen hebben, het is maar een meisje.’ Of jongens die elkaar uitlachten als mijn dochter ze van de bal zette. Ik vond het vreselijk.
Laatst zijn we daarom gaan kijken bij het meisjesteam van een andere club, maar ook daar werd ik niet vrolijk van. Omdat het aantal meisjes gering is, zit er enorm veel niveauverschil tussen. Er lopen er dus altijd wel een paar rond in zo’n team die nog geen bal kunnen raken. Dat leek me voor mijn dochter ook niet leuk.
‘Dat meisje moet je makkelijk kunnen hebben’
Dus blijft ze voorlopig in het jongensteam, waar ze zich niet echt thuis voelt, maar waar het niveau wel goed is. Ergens vind ik het daarom nog steeds vreselijk dat ze op voetbal zit. Ondanks haar talent, is de sport nog zo gericht op jongens, dat ik soms denk dat ze beter een “meisjessport” kan kiezen. Gelukkig heeft ze wel een aardige trainer, die ook inziet dat ze talent heeft, maar toch moet ze zich voor mijn gevoel altijd twee keer zo hard bewijzen. En als ik eerlijk ben, komt dat ook door mannen zoals ik.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
