Beeld: GettyImages
Steeds meer vaders nemen geboorteverlof op, naast de vijf dagen die je nu standaard krijgt. Afgelopen jaar is dit aantal met veertig procent gestegen. Maar er zijn ook nog een heel aantal vaders die het niet doen. Misschien dat het pleidooi van Sarina hen kan overhalen.
Sarina (57): “In ‘mijn tijd’ – getsie, nu voel ik me echt oud – was het geboorteverlof totaal anders geregeld. Toen mijn kinderen geboren werden, kreeg mijn man twee dagen vrij en daarna was hij weer gevlogen. Iedereen leek dat doodnormaal te vinden destijds, maar voor mij voelde dat helemaal niet zo. Ik lag in de kreukels na mijn eerste bevalling door een totaalruptuur en na de tweede door de keizersnede. Ik kon helemaal niks.
Ik heb dat echt als heel zwaar ervaren, het zorgde ervoor dat ik twee keer in een postnatale depressie belandde. Ook voor mijn man was het een loodzware tijd, want hij zag mij wegkwijnen en wilde mij graag bijstaan, maar hij was niet bij machte om dat te doen. Hij werd op zijn werk verwacht, punt. Er was nul begrip voor in die tijd.
Dat er nu standaard vijf dagen geboorteverlof worden gegeven, vind ik al een hele verbetering, maar dat is natuurlijk nog lang niet genoeg. Eigenlijk zou de partner de gehele kraamtijd (minstens!) thuis moeten kunnen blijven. Dat kan ook, maar alleen tegen uitbetaling van zeventig procent van het loon. Dat schiet natuurlijk niet op. Zo sluit je nog steeds een heleboel mensen buiten die die dertig procent van het loon gewoon niet kunnen missen in de maandelijkse kosten. Dat is toch oneerlijk? Ik richt mij dan ook op de vaders die geen ouderschapsverlof opnemen omdat dit financieel niet haalbaar is: dit is niet jouw fout, maar die van de overheid. Jij doet je best, meer kan je niet doen.
Voor alle andere vaders, waarbij het financiële plaatje geen probleem vormt, maar het om één of andere reden niet willen, ga ik toch even streng zijn. Oma spreekt! Dit verlof is niet voor niets in het leven geroepen. Het is ook jouw kind en ze zijn maar één keer zo klein. Zet je prioriteiten goed op een rijtje. Zou je gezin niet op de eerste plaats moeten staan? Als je dat vaderschapsverlof niet op wil nemen om je vrouw bij te staan, doe het dan voor je eerste kind, als je die hebt.
Een broertje of zusje krijgen is een grote verandering voor een kind. Dat is niet iets om te onderschatten. Het is voor hen heel erg fijn als beide ouders er zijn om op terug te vallen. Mijn zoon heeft sinds kort een tweede kindje en hun oudste dochter vindt het enorm lastig dat mama ineens zoveel bezig is met haar babyzusje. Maar omdat mijn zoon wél het ouderschapsverlof heeft opgenomen, kan zij terugvallen op hem. Hun band is enorm versterkt, en mijn zoon geeft zelf ook aan hoe fijn en bijzonder dat is. Hij had dit niet willen missen.
Als je mijn man nu vraagt wat hij anders had willen doen, als het had gekund, dan is het antwoord meer tijd spenderen met de kinderen toen ze jonger waren. Een hechtere band opbouwen. Ze beter leren kennen. De basis leggen voor de rest van hun leven. En velen met hem. Dus echt, als je de kans hebt: neem dat ouderschapsverlof op. Je zal er geen spijt van krijgen.”
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Flinke pech voor Madelief uit Een huis vol. De familie Nagelkerke deelt op Facebook hoe een sportieve avond onverwacht eindigde op de Spoedeisende Hulp.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
