Sara van Gorp (43) is hoofdredacteur van Kek Mama en moeder van zoons Ko (7) en Toon (2). Elke maand schrijft ze over zichzelf en haar gezin.
Snoeiharde disco, raam open, blik op oneindig. De veertig minuten heen en terug naar mijn werk is mijn enige tijd in m’n eentje. Soms rij ik gewoon nog een blokje extra door de buurt als er net een nummer opstaat dat ik niet wil missen. (She’s a bad mama jama bijvoorbeeld, ieder z’n guilty pleasure. En ik zie nu pas de titel, kun je nagaan. Ben zo iemand die alleen op de muziek let en nooit teksten hoort.)
Twee jaar geleden had Mark een hotel voor me geboekt: 24 uur alleen op stap richting ultraluxe wellness. Rigoureus uit de dagelijkse routine van peuters overhalen tot tandenpoetsen en racen op werk. Feest was het. Sindsdien doorbreken we die dagelijkse gang van zaken en gaan we soms ieder met een kind op stap. Ik ga met Ko een nachtje in een hotel in Egmond. In zijn sjieke jasje eten bij een pizzeria, met spelletjes aan tafel en alleen maar aandacht voor hem. Als Mark hem meeneemt voor een weekendje Scheveningen (bungeejumpen en naar de film) geniet ik van tweemaal daags roerei maken met Toon en urenlang spelen op het kleed met zijn krokodil en tijger. Een ander tempo, nieuwe gesprekken en daarna weer extra genieten als we met z’n vieren zijn.
Mark en ik waren net drie nachten zonder de jongetjes. In no time waren we in ons ritme van voordat we kinderen hadden: om twee uur ’s middags
pas up and running om de deur uit te gaan. Bouwmarkten afstruinen voor alle opknapklussen die we bedacht hebben voor thuis. ’s Avonds zonder
plan door de stad zwerven van cocktails naar snacken aan het water en eindelijk weer eens dansen tot diep in de nacht. Op hele foute disco. Guilty pleasures delen blijft toch het leukst.
In Kek Mama 07-2017 lees je onder andere heerlijke verhalen van moeders die er écht lang op uit trekking in hun eentje.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
