Elk jaar komen zo'n drieduizend vrouwen in de gevangenis terecht. Zeventig procent van hen is moeder. "Mijn kinderen waren erbij toen de politie me in de boeien sloeg en meenam."

Melissa (23) heeft een vriend en is moeder van Romy (3). Er is twaalf maanden celstraf tegen haar geëist voor mensenhandel.

“Wat ik het meest mis: zingen en dansen met Romy op de muziek van Enrique Iglesias. De eerste veertien dagen nadat ik was opgepakt mocht ik haar helemaal niet zien in verband met het onderzoek. Nu bezoekt ze me een keer in de twee weken. Een keer bij regulier bezoek, een keer bij de speciale Moeder-Kinddagen. Veel te weinig natuurlijk, maar misschien maar goed ook, want elke keer breek ik bij het afscheid.
Bij de Moeder-Kinddagen zien we elkaar anderhalf uur. Dan kleuren we of spelen met de poppen. Bij de reguliere bezoeken mag ze alleen de eerste en de laatste vijf minuten bij mij op schoot. Het is hartverscheurend om tegen je kind te moeten zeggen dat het niet mag.

 

Samen naar Slagharen

Gelukkig weet ik dat Romy in goede handen is bij mijn moeder. Toch doet het pijn dat ik haar ontwikkeling mis. Toen ik wegging, sprak ze een paar woordjes, nu maakt ze hele zinnen. We hebben haar verteld dat ik aan het werk ben, zodat ik een paard voor haar kan kopen. Het eerste wat we gaan doen als ik hieruit kom, is naar Slagharen. En dat paard komt er ook nog wel, misschien eerst een hobbelvariant.

 

Nooit meer in de fout

Ik wil mijn dochter nooit meer missen. Daarom weet ik vrijwel zeker dat ik nooit meer de fout inga. Ik droom van onze toekomst samen. Voor haar wil ik mijn leven op orde krijgen. Een fijn huis, een goede basis, als gezin samen met mijn nieuwe vriend. En misschien ooit een opleiding. Het allerliefst zou ik aan Sociaal Pedagogische Hulpverlening beginnen, maar ik betwijfel of dat nog kan nu ik een strafblad heb. Anders wordt het de horeca, dat heb ik al eerder gedaan.

 

Toch nog een soort moeder

Mijn verdriet om het gemis van mijn dochter deel ik hier met bijna niemand. Ik sluit me af en zet een knop om. Binnenkort komt de zaak voor. Ik hoop dat ik eerder vrijkom. In mijn agenda hou ik bij hoelang ik hier zit. Om de tijd door te komen ben ik aan het werk als ‘reinigster’. Van half acht tot half vijf maak ik de afdeling schoon, deel het eten uit en doe de was. Ben ik toch nog een soort moeder, maar dan voor mijn medegevangenen.” 

Lees alle interviews in Kek Mama 02-2016. 

BN'er-moeders op Instagram

Van groupies, een onesie tot Valentijnsdag met voetbal: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Goeiemorgen...


 

Lief


 

Prachtige foto


 

Samen de wereld ontdekken


 

Jubileum


 

Op standje lam dan maar...


 

Maandag onesiedag


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude-versleten-bank-koesteren

Lauren Eberspacher belooft haar partner dat ze ooit die mooie witte bank uit de woonmagazines zullen kopen. Maar zolang er nog kinderen door het huis springen, kunnen ze hier alleen van dromen.

Op Facebook schrijft ze een ode aan de witte bank (én aan haar oude, versleten exemplaar).

 

Sapvlekken

'Lieve man', zo begint Lauren haar bericht. 'Je weet wel, die witte bank uit dat woonmagazine, ooit gaan we hiervoor sparen en kopen we er een. En hij zal schoon zijn. Niet vies van de sapvlekken, appelschillen en melk. Oh, en wanneer er mensen op bezoek komen, hoeven we niet al het speelgoed eraf te gooien: geen barbiearmpjes die in onze rug porren. We gaan gewoon met z'n allen zitten en genieten van het comfort van onze witte bank.'

 

Lees ook
Moet je zien: man stuurt z'n vrouw 'uitdagende' foto's terwijl hij schoonmaakt >

 

'Prachtige stof'

De moeder vervolgt: 'Op een dag voelen we aan de prachtige stof waar we jarenlang van hebben gedroomd en voor hebben gespaard. En dan zullen we de vlekken missen, want geen vlekken betekent dat onze kinderen niet zo klein meer zijn. De armleuningen zijn stevig en de kussens lekker donzig. Ik weet zeker dat het zo comfortabel zal zijn als we dachten, maar toch zullen we terugdenken aan de momenten dat onze kinderen van onze bank afsprongen, deden alsof ze superhelden waren of 'op avontuur' gingen. Ik denk dat we op die dag onze versleten bank missen.'

 

'De mooiste jaren van ons leven'

Daarom wil Laura haar oude bank koesteren, nu het nog kan. 'Laten we de vlekken blijven schrobben en de dekens blijven gebruiken. Laten we blijven knuffelen met onze kinderen en kijken hoe ze op avontuur gaan in onze woonkamer. Omdat de jaren die we met deze versleten bank hebben, ongetwijfeld de meest kostbare, vermoeiende en mooiste jaren van ons leven zullen zijn.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >