Elk jaar komen zo'n drieduizend vrouwen in de gevangenis terecht. Zeventig procent van hen is moeder. "Mijn kinderen waren erbij toen de politie me in de boeien sloeg en meenam."

Melissa (23) heeft een vriend en is moeder van Romy (3). Er is twaalf maanden celstraf tegen haar geëist voor mensenhandel.

“Wat ik het meest mis: zingen en dansen met Romy op de muziek van Enrique Iglesias. De eerste veertien dagen nadat ik was opgepakt mocht ik haar helemaal niet zien in verband met het onderzoek. Nu bezoekt ze me een keer in de twee weken. Een keer bij regulier bezoek, een keer bij de speciale Moeder-Kinddagen. Veel te weinig natuurlijk, maar misschien maar goed ook, want elke keer breek ik bij het afscheid.
Bij de Moeder-Kinddagen zien we elkaar anderhalf uur. Dan kleuren we of spelen met de poppen. Bij de reguliere bezoeken mag ze alleen de eerste en de laatste vijf minuten bij mij op schoot. Het is hartverscheurend om tegen je kind te moeten zeggen dat het niet mag.

 

Samen naar Slagharen

Gelukkig weet ik dat Romy in goede handen is bij mijn moeder. Toch doet het pijn dat ik haar ontwikkeling mis. Toen ik wegging, sprak ze een paar woordjes, nu maakt ze hele zinnen. We hebben haar verteld dat ik aan het werk ben, zodat ik een paard voor haar kan kopen. Het eerste wat we gaan doen als ik hieruit kom, is naar Slagharen. En dat paard komt er ook nog wel, misschien eerst een hobbelvariant.

 

Nooit meer in de fout

Ik wil mijn dochter nooit meer missen. Daarom weet ik vrijwel zeker dat ik nooit meer de fout inga. Ik droom van onze toekomst samen. Voor haar wil ik mijn leven op orde krijgen. Een fijn huis, een goede basis, als gezin samen met mijn nieuwe vriend. En misschien ooit een opleiding. Het allerliefst zou ik aan Sociaal Pedagogische Hulpverlening beginnen, maar ik betwijfel of dat nog kan nu ik een strafblad heb. Anders wordt het de horeca, dat heb ik al eerder gedaan.

 

Toch nog een soort moeder

Mijn verdriet om het gemis van mijn dochter deel ik hier met bijna niemand. Ik sluit me af en zet een knop om. Binnenkort komt de zaak voor. Ik hoop dat ik eerder vrijkom. In mijn agenda hou ik bij hoelang ik hier zit. Om de tijd door te komen ben ik aan het werk als ‘reinigster’. Van half acht tot half vijf maak ik de afdeling schoon, deel het eten uit en doe de was. Ben ik toch nog een soort moeder, maar dan voor mijn medegevangenen.” 

Lees alle interviews in Kek Mama 02-2016. 

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >