Elk jaar komen zo'n drieduizend vrouwen in de gevangenis terecht. Zeventig procent van hen is moeder. "Mijn kinderen waren erbij toen de politie me in de boeien sloeg en meenam."

Melissa (23) heeft een vriend en is moeder van Romy (3). Er is twaalf maanden celstraf tegen haar geëist voor mensenhandel.

“Wat ik het meest mis: zingen en dansen met Romy op de muziek van Enrique Iglesias. De eerste veertien dagen nadat ik was opgepakt mocht ik haar helemaal niet zien in verband met het onderzoek. Nu bezoekt ze me een keer in de twee weken. Een keer bij regulier bezoek, een keer bij de speciale Moeder-Kinddagen. Veel te weinig natuurlijk, maar misschien maar goed ook, want elke keer breek ik bij het afscheid.
Bij de Moeder-Kinddagen zien we elkaar anderhalf uur. Dan kleuren we of spelen met de poppen. Bij de reguliere bezoeken mag ze alleen de eerste en de laatste vijf minuten bij mij op schoot. Het is hartverscheurend om tegen je kind te moeten zeggen dat het niet mag.

 

Samen naar Slagharen

Gelukkig weet ik dat Romy in goede handen is bij mijn moeder. Toch doet het pijn dat ik haar ontwikkeling mis. Toen ik wegging, sprak ze een paar woordjes, nu maakt ze hele zinnen. We hebben haar verteld dat ik aan het werk ben, zodat ik een paard voor haar kan kopen. Het eerste wat we gaan doen als ik hieruit kom, is naar Slagharen. En dat paard komt er ook nog wel, misschien eerst een hobbelvariant.

 

Nooit meer in de fout

Ik wil mijn dochter nooit meer missen. Daarom weet ik vrijwel zeker dat ik nooit meer de fout inga. Ik droom van onze toekomst samen. Voor haar wil ik mijn leven op orde krijgen. Een fijn huis, een goede basis, als gezin samen met mijn nieuwe vriend. En misschien ooit een opleiding. Het allerliefst zou ik aan Sociaal Pedagogische Hulpverlening beginnen, maar ik betwijfel of dat nog kan nu ik een strafblad heb. Anders wordt het de horeca, dat heb ik al eerder gedaan.

 

Toch nog een soort moeder

Mijn verdriet om het gemis van mijn dochter deel ik hier met bijna niemand. Ik sluit me af en zet een knop om. Binnenkort komt de zaak voor. Ik hoop dat ik eerder vrijkom. In mijn agenda hou ik bij hoelang ik hier zit. Om de tijd door te komen ben ik aan het werk als ‘reinigster’. Van half acht tot half vijf maak ik de afdeling schoon, deel het eten uit en doe de was. Ben ik toch nog een soort moeder, maar dan voor mijn medegevangenen.” 

Lees alle interviews in Kek Mama 02-2016. 

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >