Daniël: ‘We kregen botte reacties, ze zeiden: ‘Zo, dat heb je goed voor elkaar, je eigen harem’

homoseksueel relatie Beeld: Canva
Jorinde Benner
Jorinde Benner
Leestijd: 6 minuten

De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”

Lees verder onder de advertentie

‘Ik voel me niet verdeeld, ik voel me geliefd in twee relaties’

Daniël (37): “Toen Laura en ik verliefd werden in 5 vwo, was ze er meteen open over dat ze ook van Pilar hield. Onze jongste dochter Carmen was nog geen twee toen ik merkte dat Laura afweziger werd. Ze liep in huis met een koptelefoon op, wilde zelden nog tegelijkertijd naar bed. We hadden geen ruzie, waren zelfs nog echt gelukkig samen. Laura beaamde dat, maar maakte zich zorgen nu ze een mail van Pilar had gekregen met de vraag of ze een tijdje bij ons kon logeren, vertelde ze.

Lees verder onder de advertentie

Ik wist dat dit niet zomaar een logee zou zijn. Vanaf onze eerste dag samen wist ik dat ik Laura nooit helemaal voor mezelf zou hebben, en daar had ik vrede mee. Ik twijfelde niet aan hoeveel Laura van me hield en ik wilde niemand anders dan haar. Als dat betekende dat ik daarvoor ruimte moest houden voor Pilar, dan was dat zo. Ik had ook een relatie kunnen krijgen met een vrouw die al een kind had. Of een zorgbehoevende ouder. En: je hebt mensen natuurlijk nooit helemaal voor jezelf. Ik wilde maar één ding: dat Laura gelukkig was. Maar dan wel zonder mij het vijfde wiel aan de wagen te maken, en Rosa en Carmen zouden nooit onder de situatie mogen lijden.

Geen oog dicht

De middag waarop Laura met Pilar ons huis binnenstapte, vergeet ik nooit meer. Ik had Laura nog nooit zo gezien: nerveus, maar bovenal enorm gelukkig. Ik gaf Pilar hand, en ze trok me meteen in een omhelzing. Binnen tien minuten kletsten we over van alles en nog wat. Haar werk, Spanje, hoe ze de reis had gevonden. Pilar luisterde ook aandachtig, stelde vragen. Een vriendin zoals ik die wilde hebben in mijn leven. Voor de kinderen was haar komst één groot avontuur. Pilar had een koffer vol cadeautjes mee. Carmen kroop zonder aarzelen bij haar op schoot en binnen een paar dagen vroeg Rosa of Pilar een keer mee naar school kwam. Het ging allemaal vanzelf.

Lees verder onder de advertentie

De eerste nacht dat Laura bij Pilar op zolder bleef slapen, heb ik geen oog dichtgedaan. Ik vond het niet erg als ze seks zouden hebben, maar was wel bezorgd dat Laura tot de conclusie zou komen dat ze meer van Pilar hield dan van mij. Ik zag ook geen constructie voor me waarbij per avond afgesproken zou worden wie met wie het bed zou delen. Maar wat gaandeweg gebeurde: ik ging ook van Pilar houden. Al die jaren alleen met Laura wist ik dat een stukje van haar hart was vergeven aan een ander. Nu die ander er was, voelde het compleet. Waar Laura en ik soms in dezelfde patronen bleven hangen, gooide Pilar niet alleen onze relatie, maar ook ons leven open. Op woensdagmiddagen stelde ze spontaan voor naar het strand te gaan, of met z’n allen een film te kijken terwijl het huis nog een chaos was. Dat maakt ons leven rijker.

Botte reacties

Laura en ik hebben altijd een monogame relatie gehad. Nu geniet ze ervan wanneer Pilar en ik samen lol hebben, of tijdens een film tegen elkaar aan hangen. Ze is blij dat de mensen van wie ze zoveel houdt ook van elkaar houden. Dat ik die zomeravond vroeg of Pilar bij ons op de kamer kwam slapen, kwam niet uit de lucht vallen. Ik wilde het al weken, maar was bang me op te dringen en dingen kapot te maken die we zo zorgvuldig langzaam opbouwden.

Lees verder onder de advertentie

Waarom deze relatie voor mij werkt, is dat ik me niet verdeeld voel tussen twee mensen. Ik voel me juist geliefd in twee relaties die elkaar versterken en zo één worden. Met Laura deel ik onze geschiedenis, alles wat we samen hebben opgebouwd, onze dochters. Met Pilar heb ik een andere dynamiek, spontaner en door ons gebrek aan historie nog wat oppervlakkiger, maar net zo oprecht. Mijn ouders moesten daar wel even aan wennen. Ze kennen mij als iemand die het liefst alles overzichtelijk houdt. Mijn moeder vroeg zich vooral af hoe het moest als Laura en ik onverhoopt ooit zouden scheiden, wie ging dan verder met Pilar? Mijn vader maakte er een grap van, zoals hij dat vaker doet als hij iets ingewikkeld vindt. Later kwamen de serieuzere vragen. Of dit wel stand zou houden. Of ik niet bang was om iemand kwijt te raken. Inmiddels zien ze hoe we leven, en dat er rust, stabiliteit en lol is.

Een eigen harem

Vrienden reageerden soms botter. Zeiden: ‘Zo, dat heb jij goed voor elkaar, je eigen harem.’ Ik weet dat ze het als grap bedoelden, maar het raakt wel aan hoe er van buitenaf nog steeds vaak naar ons wordt gekeken. Alsof ik de enige ben die profiteert van onze ‘plusrelatie’. Op het schoolplein krijgen we soms vragen. Die beantwoorden we eerlijk zonder in detail te treden. Veel mensen halen gewoon hun schouders op, ik heb me zelden veroordeeld gevoeld. Slechts één keer mocht een vriendinnetje van Rosa niet komen spelen omdat haar ouders onze thuissituatie raar vonden. Pijnlijk voor Rosa, maar we hebben haar uitgelegd dat niet alle mensen hetzelfde naar de wereld kijken.

Lees verder onder de advertentie

Juridisch is het ingewikkelder. We kunnen Pilar niet als partner registeren, omdat Laura en ik al getrouwd zijn. En in het leven van de kinderen zal ze nooit een officiële rol als ouder kunnen krijgen, hoe groot haar aandeel in de opvoeding ook is. Het is voor ons geen halszaak, zolang we maar in vrijheid met elkaar kunnen leven.”

Weten wat Laura over hun relatie te zeggen heeft? Haar kant van het verhaal lees je hier.

Dit verhaal las je eerder in Kek Mama.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail