Een verdrietige gebeurtenis voor Meghan Markle en haar man, prins Harry. Afgelopen zomer kreeg Meghan namelijk een miskraam. Ze schrijft er een openhartig stuk over in de New York Times.
Lees verder onder de advertentie
Met het stuk hoopt de hertogin het taboe op het verliezen van een kind te doorbreken.
Scherpe kramp
Meghan omschrijft het verdrietige moment dat ze haar miskraam kreeg. “Het was een ochtend in juli die net zo normaal begon als elke andere dag: ontbijt klaarmaken, de honden voeren. Nadat ik Archie’s luier had verschoond, voelde ik een scherpe kramp. Ik viel op de grond met hem in mijn armen en neuriede een slaapliedje om ons allebei kalm te houden. Het vrolijke deuntje stond in schril contrast met mijn gevoel dat er iets niet klopte. Ik wist, terwijl ik mijn eerstgeboren kind vasthield, dat ik mijn tweede aan het verliezen was.”
Lees verder onder de advertentie
Eenmaal in het ziekenhuis krijgen zij en Harry te horen dat ze inderdaad een miskraam heeft gehad. “Ik lag in een ziekenhuisbed met de hand van mijn man vast. Ik voelde de klamheid van zijn handpalm en kuste zijn knokkels, nat van onze tranen. Ik probeerde me voor te stellen hoe we hier weer uit zouden komen.”
Belangrijke vraag
In haar column omschrijft Meghan dat ze terugdacht aan een moment in Zuid-Afrika, toen een journalist haar vroeg of ze ‘oké’ was. Die vraag, die ze vrijwel nooit krijgt, hielp haar. “In het ziekenhuisbed, terwijl ik toekeek hoe het hart van mijn man brak toen hij de scherven van het mijne probeerde vast te houden, besefte ik dat de enige manier om te herstellen is dat we eerst vragen: ben je oké?”
Door de huidige coronasituatie en de vele lockdowns, maar ook door de verdeeldheid in de samenleving, voelen veel mensen zich volgens Meghan meer alleen dan ooit. Ze hoopt dat mensen daarom vaker aan elkaar zullen vragen hoe het gaat. Én dat iedereen ook eerlijk durft te antwoorden. Ook als het om een miskraam gaat, waar veel ouders mee te maken krijgen maar waar veelal nog een taboe op zit. “Een kind verliezen betekent een bijna ondraaglijk verdriet, dat door velen ervaren wordt maar door weinigen besproken wordt. Sommige mensen waren zo dapper hun verhaal te delen’, schrijft Meghan. ‘Zij openden de deur, wetende dat als één iemand de waarheid spreekt, het voor ons allemaal een reden is om dat ook te doen.”
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Je begint vol goede moed aan een gezellig potje Mens erger je niet en een halfuur later ligt er iemand mokkend onder tafel. Of wordt er ineens héél kritisch gekeken of papa zich eigenlijk wel aan de regels houdt. Herkenbaar?
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.