Beeld: Getty Images
Een verdrietige gebeurtenis voor Meghan Markle en haar man, prins Harry. Afgelopen zomer kreeg Meghan namelijk een miskraam. Ze schrijft er een openhartig stuk over in de New York Times.
Met het stuk hoopt de hertogin het taboe op het verliezen van een kind te doorbreken.
Meghan omschrijft het verdrietige moment dat ze haar miskraam kreeg. “Het was een ochtend in juli die net zo normaal begon als elke andere dag: ontbijt klaarmaken, de honden voeren. Nadat ik Archie’s luier had verschoond, voelde ik een scherpe kramp. Ik viel op de grond met hem in mijn armen en neuriede een slaapliedje om ons allebei kalm te houden. Het vrolijke deuntje stond in schril contrast met mijn gevoel dat er iets niet klopte. Ik wist, terwijl ik mijn eerstgeboren kind vasthield, dat ik mijn tweede aan het verliezen was.”
Eenmaal in het ziekenhuis krijgen zij en Harry te horen dat ze inderdaad een miskraam heeft gehad. “Ik lag in een ziekenhuisbed met de hand van mijn man vast. Ik voelde de klamheid van zijn handpalm en kuste zijn knokkels, nat van onze tranen. Ik probeerde me voor te stellen hoe we hier weer uit zouden komen.”
In haar column omschrijft Meghan dat ze terugdacht aan een moment in Zuid-Afrika, toen een journalist haar vroeg of ze ‘oké’ was. Die vraag, die ze vrijwel nooit krijgt, hielp haar. “In het ziekenhuisbed, terwijl ik toekeek hoe het hart van mijn man brak toen hij de scherven van het mijne probeerde vast te houden, besefte ik dat de enige manier om te herstellen is dat we eerst vragen: ben je oké?”
Lees ook
Als je zwangerschap misgaat: ‘Ik was intens verdrietig’ >
Door de huidige coronasituatie en de vele lockdowns, maar ook door de verdeeldheid in de samenleving, voelen veel mensen zich volgens Meghan meer alleen dan ooit. Ze hoopt dat mensen daarom vaker aan elkaar zullen vragen hoe het gaat. Én dat iedereen ook eerlijk durft te antwoorden. Ook als het om een miskraam gaat, waar veel ouders mee te maken krijgen maar waar veelal nog een taboe op zit. “Een kind verliezen betekent een bijna ondraaglijk verdriet, dat door velen ervaren wordt maar door weinigen besproken wordt. Sommige mensen waren zo dapper hun verhaal te delen’, schrijft Meghan. ‘Zij openden de deur, wetende dat als één iemand de waarheid spreekt, het voor ons allemaal een reden is om dat ook te doen.”
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Een snoepje minder in de eerste levensjaren zou tientallen jaren later mogelijk verschil kunnen maken voor de gezondheid van je hersenen.
