mama is fotomodel

Er zijn ouders die van de ene fotoshoot naar de andere rennen en dat modellenwerk moeiteloos combineren met een gezin. Hoewel: “Soms heb ik vlekken in de nek van de stress.”

LEONTINE DE HOLLANDER (43) IS SINGLE EN MOEDER VAN ABEL (9). ZE IS MODEL BIJ MAX MODELS EN FOTOGRAAF.

“Een klasgenootje van mijn zoon vroeg of ik soms model was – hij had me op een poster in een bushokje gezien. Mensen zijn wel vaker verrast als ze over mijn werk horen. Je ziet het ook niet aan me als ik rondloop met een blotebillengezicht. Ik ben geen Doutzen Kroes.
 

Wedstrijd

Als kind keek ik altijd naar modeprogramma’s. Geweldig vond ik het, die modellen op de catwalk. Ik vond mezelf niet de knapste en kreeg in mijn puberteit acne, maar ik hoorde vaak dat ik een mooi gezicht had. Op mijn achttiende deed ik mee aan een modellenwedstrijd en ik won nog ook.
 

'Ik piekerde er niet over'

Ik werkte fulltime als model toen ik op mijn twintigste ziek werd. Ik was doodmoe, lusteloos en viel kilo’s af. Iedereen dacht aan
anorexia, maar het bleek diabetes type 1. Voortaan moest ik insuline spuiten en gedisciplineerd leven. Volgens de dokter was modellenwerk uitgesloten vanwege de onregelmatige werktijden. Ik piekerde er niet over. Ik had mijn beste jaren nog voor me en die liet ik me niet afnemen.
 

Lees ook
"Mijn zoon vindt dat ik van die lekkere zachte kussentjes heb" >


 

Model moeder

Zelfs tijdens mijn zwangerschap had ik genoeg werk. Ik kwam 35 kilo aan, maar die vlogen er na de bevalling razendsnel af. Na vier maanden stond ik alweer op de set. Een kind hebben en modellenwerk doen is geen makkelijke combinatie. Helemaal sinds ik gescheiden ben en Abel het grootste deel van de tijd bij mij woont. Gelukkig kunnen mijn ex en ik meestal wel iets regelen, maar ik kan niet zomaar naar het buitenland voor een klus.

Abel wil ook model worden, maar ik hou dat een beetje af. Modellenwerk betekent heel veel wachten en daar heeft-­ie nou net een hekel aan. Bovendien zie ik hem liever met vriendjes spelen.”

 

De hele portrettenserie staat in Kek Mama 07-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Je sterk houden als je verdrietig bent: veel moeders doen het om hun kinderen te beschermen. Maar Karen Johnson, een Amerikaanse blogger en moeder van drie, verbergt haar emoties niet langer.

'Ik leer mijn kinderen dat zelfs de sterkste mensen huilen', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Leugen

‘Ik las een interview met Angelina Jolie, waarin ze zei dat ze na de scheiding met Brad onder de douche huilde. Niet voor het oog van haar kinderen, want die moesten denken dat alles goed zou komen’, vertelt Karen. ‘Dat raakte me. Als moeder begreep ik haar – het is toch onze taak om onze kinderen te troosten? Te zeggen dat ze niet bang moeten zijn en dat alles goed komt, zelfs als dat niet zo is?’
Karen herinnert zich dat ze een paar jaar geleden met haar drie kinderen – toen 6, 4 en 2 – in de kelder ging schuilen voor een tornado. ‘Mijn man was niet thuis en ik fluisterde tegen de kinderen: ‘Het komt allemaal wel goed.’ Wat een leugen was, want ik had geen idee. Maar ik dacht: als moeder moet je soms tegen je kinderen liegen om je werk als mama goed te doen.’

 

Lees ook:
Moeders huilen niet: 'Ik vind het moeilijk om mijn kinderen mijn tranen te laten zien' >


 

De waarheid van het moederschap

Inmiddels ziet Karen het anders. ‘Op een dag zagen mijn kinderen me breken. Ze zagen dat ik bang was en dat ik huilde. Ik zei niet dat alles goedkwam. En dat was goed – want weet je wat ik de afgelopen jaren van het moederschap en het huwelijk heb geleerd? Dat het oké is – zelfs noodzakelijk – dat mijn kinderen andere gevoelens bij mij zien dan geluk, vreugde en geduld.’
Karen vindt nog steeds dat moeders sterk, betrouwbaar en geruststellend moeten zijn voor hun kinderen. ‘Maar het is net zo belangrijk dat mijn kinderen weten dat hun moeder menselijk is. Iemand die gevoelens heeft, die soms even breekt, maar ook weer opkrabbelt. Hoe kan ik ze leren dat het goed is om emoties te hebben, als ik die zelf niet uit? Laatst huilde ik, maar daarna waste ik mijn gezicht en stond ik er weer. Dát is de moeder die ik wil zijn. Iemand die haar kinderen soms de waarheid laat zien van het moederschap. Ik wil dat ze weten dat zelfs op hun ergste dagen de wolken zullen verdwijnen en de zon zal doorbreken. Dat ze oké zullen zijn en dat zelfs de sterkste mensen huilen.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

moeders-altijd-boos

Er zijn van die dagen dat je kind maar één sok hoeft te laten slingeren voordat de stoom uit je oren vliegt. En zo vreemd is dat helemaal niet: blogger Karen Jonson legt op Scary Mommy uit waarom.

‘Boosheid komt altijd voort uit een andere emotie’, schrijft ze.

 

Onderzoek

Karen vervolgt: ‘In dit onderzoek wordt uitgelegd dat boos worden vaak een onderliggende oorzaak heeft: je voelt je onbegrepen, onbelangrijk, onzichtbaar of machteloos tegenover anderen. En vervolgens moeten de mensen van wie je houdt het ontgelden.’ Volgens de blogger is praten de beste manier om hier als moeder mee om te gaan. ‘Vertel waar je behoefte aan hebt, zodat je niet hoeft te exploderen om één klein ding.’

 

Lees ook
'Ik vertel mijn kind liever wat er in míj omgaat dan boos te worden' >

 

'Rondje lopen'

Of, schrijft Karen verder, ‘Loop een rondje buiten, haal een frisse neus en bedenk wat het probleem is: ben je oververmoeid? Heb je te veel aan je hoofd? Houden je kinderen zich niet aan hun afspraken? Zet voor jezelf op een rij wat jou boos heeft gemaakt en kijk wat je hiertegen kunt doen. Niemand verdient het om te leven in een huis vol boosheid - je gezin niet en jij niet. Máár: accepteer ook dat je af en toe je dag niet hebt.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >