Liv (18) werd onverwacht zwanger: ‘Ik zat niet zo lekker in mijn vel en had een eetstoornis’

Auteur

Fenne van der Woude

Voor haar zwangerschap zat Liv niet goed in haar vel. Ze ging niet naar school en had eerder te maken gehad met depressieve gevoelens en problemen rondom voeding. Inmiddels kijkt ze heel anders naar haar leven. “Ik ben echt in alle aspecten zo erg veranderd.”

Niet op de planning

Liv en Nils waren al een paar jaar samen toen ze ontdekte dat ze zwanger was. Ze hadden het eerder wel over kinderen gehad, maar een baby stond op dat moment nog niet op de planning.

“Toen ik niet ongesteld werd, dacht ik niet meteen dat ik zwanger was. Ik zat niet helemaal op een gezond gewicht, dus ik dacht: misschien komt het daardoor. Of door stress. Het kon van alles zijn. Uiteindelijk wilde ik toch voor de zekerheid een zwangerschapstest doen.” Die test deed Liv alleen. “Ik dacht: het is toch niks. Ik hoef niemand te stressen. Ik doe het wel even.”

Maar de test bleek positief. “Toen rende ik snel naar Nils en zei ik dat hij even mee moest komen. Eerst waren we heel erg in shock. We waren stil. Daarna besloten we erover te praten en toen was het eigenlijk wel meteen duidelijk dat we het kindje allebei graag wilden houden.”

Het grote nieuws

Haar ouders waren op dat moment op vakantie. Toen ze thuiskwamen, besloot Liv het nieuws meteen te vertellen. “Ik dacht: ik moet het wel echt gelijk doen, want anders wordt die stap alleen maar groter. Mijn moeder was aan het wassen en kwam met de wasmand de kamer binnen. Toen zei ik dat ik haar iets moest vertellen. Terwijl ze daar met die wasmand in haar handen stond, zei ik: ‘Ik ben zwanger.’”

Haar moeder moest het nieuws even verwerken. “Ze was gelukkig niet boos of verdrietig. Het was vooral: wat wil jij? Dat was heel fijn.” Haar vader kon het nieuws in eerste instantie nauwelijks geloven. “Papa zei: ‘Nee, je maakt een grapje.’ Hij geloofde het echt heel lang niet. Uiteindelijk was het toch: nou, dan gaan we ervoor.”

Ook haar broer moest wennen aan het nieuws. “Ik vond het heel spannend om het hem te vertellen, want ik wist dat hij het waarschijnlijk iets minder leuk zou vinden. Hij werd niet boos, maar zei wel dat het niet slim was. Hij moest er even aan wennen, maar dat ging vrij snel.” Voor kerst kreeg Liv van hem zelfs een bijzonder cadeau. “Ik kreeg een bedeltje voor mijn armband, waar ik na de geboorte de naam van mijn dochter in kon laten graveren.”

Een moeilijke periode

De zwangerschap kwam op een bijzonder moment in Livs leven. De jaren ervoor waren niet altijd makkelijk geweest. “Ik zat niet zo lekker in mijn vel en ik had een eetstoornis. Een paar jaar geleden had ik ook een depressie en ik ging niet meer naar school. Het ging gewoon allemaal niet zo lekker.”

Voor haar zwangerschap ging het met eten al beter. Toen ze zwanger bleek, wilde ze extra goed voor zichzelf en haar baby zorgen. Juist in het begin bleek dat lastig, omdat ze wekenlang erg misselijk was. “Ik wilde zo graag goed voor mezelf zorgen en goed eten, maar dan ben je zo misselijk dat het eigenlijk niet lukt. Dat vond ik heel vervelend.” Later in haar zwangerschap pakte Liv ook haar school weer op. “Tijdens mijn zwangerschap ben ik weer begonnen bij een dagbesteding. Via die dagbesteding kon ik mbo 1 doen. Dat heb ik inmiddels afgerond.”

Geloof

Ook haar geloof kreeg in deze periode een steeds belangrijkere plek in haar leven. “Ik ben er wel een beetje mee opgevoed. Ik zat bijvoorbeeld op een christelijke basisschool, maar het geloof speelde niet echt een grote rol in mijn dagelijks leven.”

Dat veranderde nadat het zo slecht met haar ging. “Toen kwam een vriendin van mijn moeder samen met haar zus en iemand van hun kerk voor mij bidden. Daarna is het heel langzaam beter gegaan, al waren er nog wel terugvallen. Dat is me altijd bijgebleven. Daardoor ben ik erover gaan lezen en me erin gaan verdiepen.”

Toen ze later zwanger raakte, kreeg dat voor haar nog meer betekenis. “Ik denk wel dat dit echt een teken is geweest. Dat God hiervoor heeft gezorgd.” Liv besloot naar een christelijk-evangelische kerk te gaan. “Tijdens mijn zwangerschap ging ik iedere zondag. Nils raakte ook steeds meer geïnteresseerd in het geloof. De eerste keren ging hij nog niet mee naar de kerk, maar daarna wel.”

Precies zoals ze hoopte

De bevalling van Elora verliep uiteindelijk zoals Liv het graag wilde. “Ik wilde heel graag in het ziekenhuis in bad bevallen en hoopte dat zonder pijnmedicatie te kunnen doen.” Dat lukte, al was de pijn heftiger dan ze zich vooraf had kunnen voorstellen. “Je weet natuurlijk dat het heel veel pijn doet, dat hoor je van iedereen. Maar op dat moment zelf kun je niet beseffen hoeveel pijn dat gaat doen.”

Nadat Liv was gestript bij de verloskundige, begonnen de weeën. “In het begin dacht ik nog: is dit het, of komt dit door het strippen? Maar uiteindelijk werd het steeds heftiger en moest ik overgeven.” Toch hield ze vast aan haar wens om zonder pijnmedicatie te bevallen. “Ik ben echt heel erg blij dat ik het zonder medicatie heb mogen doen en dat het in bad zo mooi en zo goed is gegaan.”

Haar moeder en Nils waren allebei bij de bevalling. Hoewel Liv vooraf in haar geboorteplan had gezet dat de verloskundige haar dochter zou aanpakken, liep dat op het moment zelf anders. “Ik had in mijn geboorteplan gezet dat de verloskundige haar zou aanpakken. Maar op het moment zelf vroegen ze of ik wilde dat Nils dat zou doen. Toen dacht ik: waarom niet? Dat is zoveel mooier, dat ze gewoon gelijk aangepakt wordt door papa en dan naar mama.”

Bloedtransfusie

Na de bevalling kon Liv niet meteen naar huis. “Ik had heel veel bloed verloren en moest daarom een nacht in het ziekenhuis blijven. Die avond heb ik een bloedtransfusie gehad en vocht gekregen.” De volgende dag mocht ze met Elora naar huis. Dat vond ze bijzonder, maar ook spannend. “Ineens ben je thuis zonder dat er de hele tijd artsen en verloskundigen in de buurt zijn. Maar het was ook heel lekker om weer thuis te komen.”

Ook het voeden liep anders dan Liv vooraf had verwacht. “Ik wilde heel graag borstvoeding geven, maar Elora kon in het begin niet goed aanhappen. Daardoor lukte het niet.” Met een andere kolf ging het beter.

Nils als vader

Liv vindt het bijzonder om de jongen met wie ze al bijna vier jaar samen is nu als vader te zien. “Het is heel gek, maar ook zo leuk. Hij was meteen echt een vader. Hij doet het zo goed en het is mooi om te zien hoe hij met Elora omgaat. Hij wil helpen, hij wil zijn best doen. Dat is echt heel erg fijn.”

Ook op een ander vlak breekt voor het jonge gezin een nieuw hoofdstuk aan. Liv en Nils hebben een huurwoning gekregen. “Ik ben echt zo blij. We hadden al een paar keer meegedaan met lotingen, maar elke keer werd het niks. Het is echt superfijn.” Aan het huis moet nog wel veel gebeuren. Maar gelukkig kunnen Liv en Nils daarbij rekenen op hulp uit hun omgeving.

Moederschap met autisme

Voor Liv brengt het moederschap door haar autisme soms extra uitdagingen met zich mee. Vooral structuur en controle waren altijd belangrijk voor haar. “Structuur is voor mij, zeker vroeger, echt heel belangrijk. En controle. Met een baby is dat allemaal weg.” Toch merkt Liv dat juist dat gebrek aan controle haar ook iets heeft gebracht. “Het is eigenlijk alleen maar beter voor mijn gevoel, omdat ik het nu wel móét loslaten.”

Dat betekent niet dat alles vanzelf gaat. Vooral wanneer Liv moe is, kan ze sneller overprikkeld raken. “Elora had een periode waarin ze had ontdekt dat ze hard kon gillen. Toen werd ik soms zo overprikkeld. Maar dan voel ik me ook schuldig dat ik overprikkeld word van mijn eigen dochter.”

Vier Handen Op Eén Buik

Het programma Vier Handen Op Eén Buik kende Liv al voordat ze zelf meedeed. “Ik keek het vroeger altijd samen met mijn moeder, ieder seizoen. Toen ik tijdens mijn zwangerschap werd benaderd, dacht ik eerst dat het helemaal niks voor mij was.” Toch besloot ze erover na te denken. Vooral de gedachte dat ze andere jonge moeders met haar verhaal misschien kon helpen, sprak haar aan. “Ik heb zo’n verhaal om te vertellen. Misschien kan ik laten zien aan meiden die hier ook doorheen gaan dat het goed komt.”

Tijdens het programma werd Liv bijgestaan door Veronica van Hoogdalem. Daar kijkt ze met een goed gevoel op terug. “Het was echt heel erg gezellig met haar. Gewoon heel fijn om met haar te kunnen praten en de activiteiten die we hebben gedaan.”

De tekst gaat verder onder de foto.

Een ander persoon

Als Liv haar leven van vóór haar zwangerschap vergelijkt met hoe het nu is, ziet ze een groot verschil. Waar ze voorheen niet lekker in haar vel zat en niet naar school ging, rondde ze inmiddels haar mbo 1-opleiding af, werd ze moeder en kreeg ze samen met Nils een huurwoning.

Ook het moederschap heeft haar veranderd. Waar structuur en controle voorheen erg belangrijk voor haar waren, leert ze nu steeds meer om dingen los te laten. Niet alles valt immers te plannen met een baby. Als Liv terugkijkt op alles wat er in korte tijd is veranderd, ziet ze vooral hoeveel ze zelf is gegroeid. “Ik ben echt in alle aspecten zo erg veranderd.”

‘Vier Handen Op Eén Buik’ is vanaf maandag 5 oktober dagelijks om 19.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 3 en in zijn geheel te streamen op NPO Start.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time