Beeld: Pixabay
Dacht je net alles een beetje onder controle te hebben met je kinderen, wijst een vriendin jouw kind terecht, terwijl je dat eigenlijk onterecht vindt. Susana Kuehne moest éven schakelen.
Het was haar eerste uitje na de bevalling van haar tweede kind. Niet bepaald van instapniveau, want: zonder man, mét peuter en pasgeboren baby naar het strand. O, en met vrienden en hun kinderen, dat wel. Maar dat maakte het er bij nader inzien niet makkelijker op, schrijft ze op ScaryMommy. Want terwijl ze zat te borstvoeden onder de parasol, reikte een vriendin Susana’s zoon een waterpistool aan – iets wat hij nog niet kende. Het tafereel speelde zich af aan de vloedlijn en de ware toedracht kon Susana niet horen, maar feit was dat ze zag hoe het zoontje van de vriendin zijn waterpistool op haar eigen zoon richtte, en hij – op aandringen van die vriendin – terugschoot, waarna het kind van de vriendin het op een brullen zette.
Tot zover alles onder controle, want ja, eigen schuld dikke bult, vond ook de vriendin. Los van het feit dan Susana het een beetje jammer vond dat haar peuter A) nu wist wat een waterpistool was, en B) een ander kind aan het huilen had gemaakt op bevel van een volwassene. Want toen begonnen de problemen pas echt: Susanna’s zoon mikte vervolgens op een ander kind – toevallig de dochter van een andere vriendin. Meisje in tranen, moeder boos. “Zo doen we dat niet”, berispte de moedervriendin Susana’s zoon. “Dat is niet lief. Je moet op het water richten, en niet op andere mensen.”
‘Niet moeilijk over doen’, dacht Susanna, ‘wees blij dat iemand op je kind let en nog waterpret met hem heeft ook, terwijl je aan je baby gekluisterd zit.’ Maar eenmaal thuis bekroop haar toch een onbehaaglijk gevoel. Natuurlijk begreep ze dat haar ene vriendin haar zoon een les probeerde te leren, terwijl de andere haar dochter wilde beschermen. ‘Maar mijn zoon was in verwarring gebracht, die middag.’
Lees ook
Bezorgde moeder Sjoukje (33): ‘Ik zie overal gevaar’ >
De ene ouder had hem namelijk geïnstrueerd een ander kind te beschieten met zijn waterpistool, terwijl een andere ouder hem daar vervolgens voor bestrafte. Hoe begrijpelijk ook allemaal, voor Susanna was het een levensles, schrijft ze. ‘Want als moeder van twee kinderen kom ik nu eenmaal af en toe handen tekort, maar puntje bij paaltje moet iedere moeder voor haar eigen kinderen zorgen. En kan ik het me dus niet permitteren mijn ogen van de mijne af te houden.’
Bovendien: iedereen houdt er zo haar eigen opvoedstijl op na. Dat ervoer Susana een paar weken later, toen haar zwager-annex-politieman haar zoon bruut sommeerde de knuffel van zijn dochter terug te geven. ‘Mijn zoon rende naar me toe en verstopte zijn geschrokken gezicht in mijn schoot, maar die avond spraken mijn man en ik af dat een ander onze kinderen best mag aanspreken, maar niet op een onredelijke, dominante manier zonder ons toezicht.’
Zonder leraren, vrienden of zelfs vreemden die je kind soms aanspreken op wat juist is en wat niet, red je het niet, realiseert Susana zich. Maar bovenal dient ze vooral ogen aan te leggen in haar achterhoofd, schrijft ze: “Want mijn kinderen blijven míjn kinderen.”
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Je begint vol goede moed aan een gezellig potje Mens erger je niet en een halfuur later ligt er iemand mokkend onder tafel. Of wordt er ineens héél kritisch gekeken of papa zich eigenlijk wel aan de regels houdt. Herkenbaar?
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
