Als zijn dochter benieuwd is naar een geheimzinnige ruimte in het huis, besluit vader Jason Robinson er een spelletje van te maken: lukt het haar om de speurtocht die hij uitzet, op te lossen?
Lees verder onder de advertentie
De driejarige Emma zag een deurluik in het plafond en was meteen benieuwd: wat zit daarachter? ‘Ik besloot haar nieuwsgierigheid nog meer te prikkelen’, vertelt haar vader Jason, ‘en organiseerde een schatzoektocht voor haar.’
Lees verder onder de advertentie
Roze schatkist
Hij verstopte een roze schatkistje achter het luik en zette een speurtocht voor zijn dochter uit, die zou leiden naar de sleutel.
‘Mijn schoonmoeder tekende een kaart met herkenbare punten in onze omgeving, waar Emma langs zou moeten gaan om de sleutel te vinden. Toen ze het kistje en de kaart zag, haastte ze zich naar buiten om zoek te gaan.’
Toen de kleine meid de sleutel vond en het kistje opende, zag ze een glinsterende ketting. ‘Ze was er heel blij mee en deed hem de volgende ochtend meteen om toen ze wakker werd’, vertelt Jason. ‘Maar eigenlijk denk ik dat ze meer gefascineerd was door de speurtocht dan door de ketting zelf.’
Lees verder onder de advertentie
Dat de ruimte achter het luik alleen gebruikt wordt om oude spullen op te slaan, vertelt Jason voorlopig niet. ‘Misschien komt ze er zelf wel achter en anders vertel ik het haar pas als ze volwassen is. Voorlopig blijft het een mooi mysterie.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]