Sommige kinderen leren fietsen met vallen en opstaan. Andere kinderen leren fietsen door onderweg compleet afgeleid te raken door alles wat los en vast zit.
Lees verder onder de advertentie
Voor Marja bleek elke fietsles een nieuw avontuur, waarbij de bestemming zelden werd bereikt zoals gepland.
Een veelbelovende start
Marja: “Toen mijn dochter besloot dat ze zonder zijwieltjes wilde fietsen, zag ik het al helemaal voor me. Samen oefenen, een paar keer wiebelen, misschien een schaafwondje hier en daar, en daarna trots rondjes door de buurt. Hoe moeilijk kon het zijn? Nou. Best moeilijk, als je dochter het concentratievermogen heeft van een peuter in een snoepwinkel. Ze had de techniek namelijk verrassend snel onder de knie. Trappen? Prima. Sturen? Geen probleem. Remmen? Redelijk. Maar haar aandacht erbij houden? Onmogelijk.
Lees verder onder de advertentie
Het mysterieuze boek
Een van onze eerste fietstochten zonder zijwieltjes begon veelbelovend. Ze fietste keurig rechtdoor terwijl ik erachteraan holde. Plotseling zag ik haar snelheid verminderen. ‘Wat doe je?’ riep ik. Geen antwoord. Midden op het fietspad lag een open boek. Waarom daar een open boek lag, weet ik nog steeds niet. Hoe dan ook: mijn dochter vond het fascinerend. In plaats van eromheen te fietsen, besloot ze tijdens het rijden te kijken wat erin stond. Ze boog voorover. Nog verder. Nog iets verder. En toen lag ze naast haar fiets. Niet hard, gelukkig. Maar wel precies bovenop het mysterieuze boek.
Ik dacht dat dit een eenmalig incident was. Dat bleek optimistisch. Een paar dagen later fietsten we door de wijk toen er een vlinder voorbij fladderde. Een prachtige vlinder, dat geef ik toe. Maar niet zó bijzonder dat je er tijdens het fietsen een volledige achtervolging voor hoeft in te zetten. Mijn dochter dacht daar anders over. ‘KIJK MAMA, EEN VLINDER!’ Voordat ik kon antwoorden, draaide haar hoofd mee. Daarna haar schouders. Daarna haar stuur. En vervolgens haar complete fiets. Ik zag het gebeuren alsof alles zich in slow motion afspeelde. De vlinder vloog rustig verder met zijn leven. Mijn dochter niet. Die reed recht de struiken in. Even zag ik alleen nog twee benen uitsteken tussen de takken.
Lees verder onder de advertentie
Fietsen met onverwachte obstakels
Sindsdien weet ik dat een fietstocht met mijn dochter nooit saai wordt. Een hond, een lieveheersbeestje, een mooie bloem, een grappige wolk of iemand die een ijsje eet aan de overkant van de straat: alles heeft de potentie om haar volledige aandacht op te eisen. Ik ben inmiddels niet alleen moeder, maar ook verkeersregelaar, veiligheidscoördinator en persoonlijke commentator. ‘Vooruit kijken!’, ‘Niet naar die kat!’, ‘Nee, ook niet naar die andere kat!’ en ‘Blijf op de weg!’
Lees verder onder de advertentie
Ook Jordi beleefde met zijn kinderen een avontuur. Zijn verhaal lees je hier.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.