Er zijn dingen waar je niet op zit te wachten tijdens je bevalling. Je man die begint te gieren van het lachen, bijvoorbeeld. Gelukkig kan Britt er inmiddels ook om lachen.
Lees verder onder de advertentie
Britt, samen met Jeremy, moeder van Ivy: “In de categorie dingen die je nooit verwacht tijdens je bevalling, staat dit toch wel met stip op een bij mij. Je verwacht veel van een bevalling, maar toch echt geen lachbui van je lieftallige partner. Zéker niet op dit specifieke moment.
Jeremy is alles behalve preuts, zullen we maar zeggen. Hij loopt gerust in z’n nakie door het huis, gaat zitten kakken op de wc als ik sta te douchen, dat soort ongein. Hij heeft zelfs een keer een tampon “gezocht”, omdat ik bang was dat ik er een kwijt was geraakt daar binnen. Inclusief zaklamp van zijn telefoon, als een soort scavenger hunt. Het boeit hem werkelijk niks.
Lees verder onder de advertentie
Scheer-hulp
Het maakte hem dus ook totaal niet uit toen ik hem vroeg of hij mij down under kon scheren toen ik met zo’n toeter van een buik rondliep dat ik het zelf met geen mogelijkheid meer kon zien. Nee, ook niet boven een spiegel hangend. Zonder morren deed hij dus voortaan mijn scheerbeurt. Ideaal.
Met 41 weken braken mijn vliezen en maakten we ons klaar om naar het ziekenhuis te gaan. Jeremy ging de laatste spullen pakken voor in de vluchtkoffer en ik ging nog gauw even douchen. Vraag me niet waarom, maar het was voor mij ondenkbaar dat ik daar ongewassen en ongeschoren aan zou komen. Maar gezien Jeremy dus bezig was, kon hij mij niet helpen met scheren. Een beetje op gevoel deed ik het dus maar zelf.
Even spieken
Fast forward naar het ziekenhuis. De bevalling was in volle gang en ik lag daar al uren weeën weg te puffen en mocht eindelijk gaan persen. Wat voor mijn gevoel weer uren later was – dat was niet zo – was eindelijk het hoofdje te zien. Jeremy zou Jeremy niet zijn als hij dit niet waanzinnig interessant vond en hij dook dus bij de verloskundige tussen mijn benen om te kijken.
Lees verder onder de advertentie
Waarop hij in lachen uitbarstte. Niet een beetje. Hij gierde het uit. Verstoord keek ik op. Ook de verloskundige keek hem raar aan. “Je hebt een snorretje!” hikte Jeremy. Ik snauwde naar hem dat hij normaal moest doen, ik lag hier nota bene zijn kind te baren, waar had die man het over?! Wie gaat er nou lachen tijdens een bevalling? Ik was echt not amused.
Snorretje
Dat maakte weinig indruk, de lachbui ging gewoon verder. Uiteindelijk bleek dat ik in mijn verwoede poging nog snel te scheren een stukje vergeten was en dat precies op een snorretje leek. Achteraf kan ik er gelukkig ook om lachen, tijdens de bevalling zelf echter totaal niet. Het zal niemand verbazen dat Jeremy dít specifieke voorval vertelt als mensen vragen naar de bevalling. In geuren en kleuren.”
Lees verder onder de advertentie
Annissa was enorm bang voor de bevalling. Haar schoonmoeder hielp daar niet bepaald bij toen ze een verhaal begon te vertellen… Je leest het hier.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]