Er zijn dingen waar je niet op zit te wachten tijdens je bevalling. Je man die begint te gieren van het lachen, bijvoorbeeld. Gelukkig kan Britt er inmiddels ook om lachen.
Lees verder onder de advertentie
Britt, samen met Jeremy, moeder van Ivy: “In de categorie dingen die je nooit verwacht tijdens je bevalling, staat dit toch wel met stip op een bij mij. Je verwacht veel van een bevalling, maar toch echt geen lachbui van je lieftallige partner. Zéker niet op dit specifieke moment.
Jeremy is alles behalve preuts, zullen we maar zeggen. Hij loopt gerust in z’n nakie door het huis, gaat zitten kakken op de wc als ik sta te douchen, dat soort ongein. Hij heeft zelfs een keer een tampon “gezocht”, omdat ik bang was dat ik er een kwijt was geraakt daar binnen. Inclusief zaklamp van zijn telefoon, als een soort scavenger hunt. Het boeit hem werkelijk niks.
Lees verder onder de advertentie
Scheer-hulp
Het maakte hem dus ook totaal niet uit toen ik hem vroeg of hij mij down under kon scheren toen ik met zo’n toeter van een buik rondliep dat ik het zelf met geen mogelijkheid meer kon zien. Nee, ook niet boven een spiegel hangend. Zonder morren deed hij dus voortaan mijn scheerbeurt. Ideaal.
Met 41 weken braken mijn vliezen en maakten we ons klaar om naar het ziekenhuis te gaan. Jeremy ging de laatste spullen pakken voor in de vluchtkoffer en ik ging nog gauw even douchen. Vraag me niet waarom, maar het was voor mij ondenkbaar dat ik daar ongewassen en ongeschoren aan zou komen. Maar gezien Jeremy dus bezig was, kon hij mij niet helpen met scheren. Een beetje op gevoel deed ik het dus maar zelf.
Lees verder onder de advertentie
Even spieken
Fast forward naar het ziekenhuis. De bevalling was in volle gang en ik lag daar al uren weeën weg te puffen en mocht eindelijk gaan persen. Wat voor mijn gevoel weer uren later was – dat was niet zo – was eindelijk het hoofdje te zien. Jeremy zou Jeremy niet zijn als hij dit niet waanzinnig interessant vond en hij dook dus bij de verloskundige tussen mijn benen om te kijken.
Lees verder onder de advertentie
Waarop hij in lachen uitbarstte. Niet een beetje. Hij gierde het uit. Verstoord keek ik op. Ook de verloskundige keek hem raar aan. “Je hebt een snorretje!” hikte Jeremy. Ik snauwde naar hem dat hij normaal moest doen, ik lag hier nota bene zijn kind te baren, waar had die man het over?! Wie gaat er nou lachen tijdens een bevalling? Ik was echt not amused.
Snorretje
Dat maakte weinig indruk, de lachbui ging gewoon verder. Uiteindelijk bleek dat ik in mijn verwoede poging nog snel te scheren een stukje vergeten was en dat precies op een snorretje leek. Achteraf kan ik er gelukkig ook om lachen, tijdens de bevalling zelf echter totaal niet. Het zal niemand verbazen dat Jeremy dít specifieke voorval vertelt als mensen vragen naar de bevalling. In geuren en kleuren.”
Lees verder onder de advertentie
Annissa was enorm bang voor de bevalling. Haar schoonmoeder hielp daar niet bepaald bij toen ze een verhaal begon te vertellen… Je leest het hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Verdrietig nieuws uit de familie van Snoop Dogg. Zijn jongste kleindochter is op slechts tien maanden leeftijd overleden. Het nieuws werd gedeeld door zijn dochter Cori Broadus, de moeder van het meisje.
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.