Beeld: Canva
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Amy: “Op een middag kreeg ik een berichtje in de klassenapp van school over de broodtrommels. Een moeder stelde voor om met alle ouders gezamenlijke regels te maken over wat we onze kinderen meegeven. Volgens haar zou dat duidelijkheid geven en voorkomen dat kinderen elkaar jaloers maken. Haar dochter was namelijk huilend thuisgekomen.
Ik snapte haar punt ergens wel, maar tegelijkertijd dacht ik: waar hebben we het over? De school heeft namelijk helemaal geen regels voor de broodtrommel. Je mag je kind meegeven wat je zelf wilt. En dat is precies wat ik doe.
Mijn dochter krijgt op vrijdag altijd iets lekkers mee. Soms is dat een koekje, soms een klein chocolaatje en soms een snoepje. Ik zie daar geen probleem in. Ze eet de rest van de week gewoon haar boterhammen en fruit en ik vind het gezellig om op vrijdag iets extra’s in haar trommel te stoppen.
In de groepsapp vroeg een andere moeder waarom er behoefte was aan gezamenlijke regels. Daarop kwam het antwoord dat de aanleiding eigenlijk iets heel specifieks was. Haar dochter had gezien dat een ander kind een Kinder Bueno mee naar school had gekregen en wilde dat nu ook.
Dat zat de moeder dwars. Ze vond het niet verantwoord om haar kind zoiets mee te geven en vond het lastig dat haar dochter nu zag dat een ander kind het wel kreeg. Ze zei dat kinderen daardoor jaloers op elkaar worden gemaakt. Ze wilde daarom graag dat we als ouders afspraken zouden maken over wat wel en niet in de broodtrommel mocht.
Ik hoefde niet lang na te denken over wie ze bedoelde. Mijn dochter had inderdaad een halve Kinder Bueno meegekregen.
Eerlijk gezegd vond ik het nogal bijzonder. Ik snap best dat niet iedere ouder dezelfde keuzes maakt. De een geeft alleen fruit mee, de ander een boterham met kaas en weer een ander doet er op vrijdag een klein snoepje bij. Prima toch? Ik zou het juist gek vinden als we elkaar als ouders zouden gaan voorschrijven wat er in de broodtrommel van onze kinderen mag.
Ik heb daarom in de app aangegeven dat ik mijn broodtrommelbeleid niet ga aanpassen omdat een ander kind moeite heeft met wat mijn dochter meekrijgt. Als een ouder ervoor kiest om haar kind geen chocolade te geven, is dat haar goed recht. Maar dan vind ik ook dat ze haar eigen kind moet uitleggen waarom dat bij hen thuis wel of niet gebeurt.
Ik ga mijn dochter niet vertellen dat ze geen Kinder Bueno meer mag meenemen omdat een klasgenootje dat dan ook een wil, maar die van haar thuis niet krijgt.
Daarna barstte de discussie pas echt los. Tot mijn verbazing waren er best wat ouders die het idee van gezamenlijke broodtrommelregels wel zagen zitten. Zij vonden dat kinderen niet steeds met elkaar geconfronteerd hoefden te worden met wat de een wel en de ander niet kreeg. Volgens hen zou het voor iedereen makkelijker zijn als we gewoon dezelfde afspraken maakten.
Andere ouders waren het juist met mij eens. Zij vonden dat de broodtrommel een zaak van de ouders zelf is en dat je niet voor een hele klas kunt bepalen wat iedereen moet eten. Ook werd gezegd dat kinderen nu eenmaal verschillen. De een mag thuis wel snoep, de ander niet. De een krijgt een telefoon op een bepaalde leeftijd, de ander veel later. Daar kun je toch ook niet alles voor gelijk trekken?
Ik merkte dat de sfeer in de groepsapp steeds vervelender werd. Iedereen leek er ineens een heel duidelijke mening over te hebben. Ik heb op een gegeven moment mijn telefoon maar weggelegd. Ik had helemaal geen zin om ruzie te maken over een halve Kinder Bueno.
Toch bleef het me achteraf bezighouden. Ik begrijp heel goed dat je als ouder soms moet uitleggen waarom iets bij jullie thuis anders gaat dan bij een vriendje of vriendinnetje. Mijn dochter ziet ook dingen die ze thuis niet krijgt. Dan leg ik haar uit waarom wij daar anders over denken. Dat hoort volgens mij gewoon bij opvoeden.
Ik ben ook wel benieuwd hoe andere ouders dit zien. Moeten we rekening met elkaar houden als het gaat om wat kinderen in hun broodtrommel krijgen? Of is het juist aan iedere ouder om zijn eigen kind uit te leggen waarom het bij een ander thuis anders gaat?”
Ook Cara werd door de juf op het matje geroepen: of ze minder leuke broodtrommels wilde maken. Je leest het hier.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
