Beeld: Shutterstock
Het begon, zoals zoveel ellende begint, in de klassengroepsapp van de klas van Franka’s dochter. En nee, ze leefden niet lang en gelukkig.
Franka (32), getrouwd, moeder van een zoon (4) en een dochter (2): “Een onschuldig berichtje over het kerstdiner. Of ouders iets konden meenemen. Het liefst zelfgemaakt. En het liefst zonder noten. En graag suikervrij. Oh ja, en biologisch. Binnen vijf minuten ontspoorde het. Iemand vond de toon passief-agressief. Iemand anders vond dat overdreven. En toen kwam die ene duimpje-omhoog-emoji. Dat was duidelijk te veel, het schoot in het verkeerde keelgat.
Fast forward naar de kerstborrel op school. De tafels waren gedekt met papieren kerstkleden, er brandden neppe waxinelichtjes in lege jampotjes en de geur van knakworst, mandarijnen en stress hing in de lucht. In de hoek stond een grote pan glühwein.
Moeder één — laten we haar Marloes noemen — had al wat bekertjes op. Moeder twee — Sanne — ook. Beiden stonden ze bij de glühweinpan alsof het toeval was, maar het was geen toeval. Ze hadden elkaar al gezien. Ze hadden elkaar ook niet gegroet.
Het eerste scherpe woord viel bij de statafel met kerstkransjes. Iets over “die toon in de app”. Iets over “je kunt ook normaal reageren”. Er werd gelachen door omstanders, ongemakkelijk, alsof het een grapje was. Dat was het alleen niet. ‘Als je iets tegen me hebt, zeg het dan gewoon’, zei Marloes, nét iets te hard. Dat zal de glühwein wel zijn. Toch schonk ze zichzelf bij. ‘Ik zei het toch?’ zei Sanne. ‘In de app.’
Toen viel de naam van een kind. Dat is altijd het kantelpunt. Binnen een paar seconden ging het van snauwen naar sissen naar verheffen van stemmen. De glühwein deed de rest. Armen zwaaiden. Er werd gewezen. Glühwein werd gemorst. Iemand zei: ‘Dit gaat echt te ver.’ Toen kreeg die ook de volle laag. De kerstliedjes op de achtergrond speelden onverstoorbaar door.
De juf probeerde te sussen. Een andere ouder ging er letterlijk tussen staan. ‘Hé dames, niet hier’, zei de vader, vriendelijk doch dwingend. Iedereen keek. Het hoogtepunt – of dieptepunt – kwam toen Sanne riep: ‘Dit is precies waarom niemand je mag in die app!’ En Marloes schreeuwde: ‘Zeg dat nog één keer.’
Iedere ouder in het lokaal dacht: nee, Sanne, zeg het niet. Dat deed ze natuurlijk wél. Dat was het moment waarop iemand voorzichtig een beker glühwein uit een hand pakte, voordat ermee gegooid ging worden. De respectievelijke echtgenoten van de dames grepen eindelijk in en trokken elk aan de kant.
Daar stonden ze. Woedend. De borrel ging door. De kinderen zongen. De glühweinpan werd opgeruimd. Niemand wist precies wat te zeggen. Iedereen wist: hier hebben we het over acht jaar nog over. En morgenochtend staan we weer met z’n allen op het schoolplein. Awkward.”
Aafke’s aangetrouwde tante leunde tijdens het kerstmaal net iets te ver achterover en WHOESH! haar kapsel vatte vlam aan de kaars. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
