Het is erg vervelend als je kind gepest wordt, maar wat doe je als je kind zelf de pestkop is? Leerkracht en blogger Chris Tompkins geeft zijn tips.
Lees verder onder de advertentie
De regel
Chris is leerkracht op een middelbare school. Laatst vertelde één van zijn leerlingen dat hij werd gepest. ‘Ik schrok daarvan, maar toen zei de jongen: ‘Waarom is dat zo verrassend? Ik ben klein en homoseksueel.’ Jammer genoeg is het tegenwoordig nog steeds eerder de regel dan uitzondering dat LHBTI-jongeren worden gepest.’
Maar wat als je kind zelf de pestkop is? Die vraag kreeg Chris laatst van de moeder van één van zijn leerlingen. Hij gaf haar een aantal tips, die hij op zijn blog deelt. ‘Erken bijvoorbeeld het pestgedrag bij je kind en praat erover met hem. Wees bereid negatieve berichten aan het licht te brengen en je kind uit te dagen.’ Maar ook heel belangrijk: laat je kind inzien dat hij een fout heeft gemaakt. ‘Leer hem hoe hij zichzelf en anderen kan vergeven.’
Lees verder onder de advertentie
Volgens Chris is het belangrijk dat pesten zowel op school als thuis wordt aangepakt. ‘Als ouders en verzorgers moeten we thuis open en eerlijke gesprekken voeren met onze kinderen. Hoe meer we dat doen, hoe meer proactief we pesterijen en schaamte bij het kind dat gepest wordt, kunnen voorkomen.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.