Beeld: Michelle Phaf
Jeanette (45) is moeder van dochter Nienke (12) en met heeft met haar man Jan een samengesteld gezin van in totaal vijf kinderen. Naast haar betaalde baan als zorgverlener werkt ze bij de vrijwillige brandweer.
“Mijn leven is allesbehalve standaard. Sinds 2012 werk ik als brandweervrouw bij de vrijwillige brandweer en volgde de opleiding terwijl ik zwanger was. Het was geen verrassing, toen ik me aanmeldde vertelde ik al dat ik een kinderwens had. Toch maakte een enkele mannelijke collega een flauwe opmerking. Nee joh, niks seksuele intimidatie; het boeide me niet. Ik heb in mijn vroege carrière jaren gewerkt als vrachtwagenchauffeur, een uitgesproken mannenwereld. Ik ben niet iemand die zich laat wegjagen, ik doe gewoon wat nodig is.
Inmiddels ben ik ook bevelvoerder en chauffeur-pompbediende – het is pure passie. Mijn werk is fysiek pittig, vooral door de zware materialen waarmee we werken. Soms moet ik auto’s openknippen. De opleiding is intensief en je moet altijd fit blijven, want je kunt elk moment worden opgeroepen. Maar ik word er blij van. Mensen helpen, de adrenaline, samenwerken in een team – het zit gewoon in me.
Ik heb best wat meegemaakt in mijn werk. Brandende huizen, dodelijke ongevallen, veel dierenleed. Vooral dat laatste raakt me: bij een stalbrand waarbij honderden varkens of kippen omkomen, ben ik vaak volkomen machteloos. Ik kan er professioneel mee omgaan, raak doorgaans niet emotioneel betrokken bij de slachtoffers. Dat klinkt misschien hard, maar het helpt me om mijn werk goed te doen. Mijn dochter vertel ik alleen oppervlakkig over wat ik meemaak, ik wil haar niet emotioneel belasten. Mijn man, haar stiefvader, werkt ook bij de vrijwilliger brandweer, als installateur. Op de laatste dag in groep 8 brachten we haar met de brandweerwagen naar school. Apetrots was ze.
Voorheen, na mijn werk als vrachtwagenchauffeur, werkte ik zeventien jaar bij de politie. Daar kreeg ik op mijn 27e lymfeklierkanker, en op mijn 41e schildklierkanker. Toch ging ik elke keer weer aan het werk. Niet omdat ik wil laten zien hoe sterk ik ben, maar omdat stilzitten me ongelukkig maakt. Nu rijd ik als chauffeur op de ambulance, naast mijn werk voor de vrijwillige brandweer. Daar doe ik van alles, van het onderhoud van mijn auto tot monitoren aansluiten op patiënten en bloeddruk meten, zuurstof geven en infusen voorbereiden. Elke rit is anders, dat maakt het werk intens en waardevol.
Stoer? Nee joh, dat ben ik niet. Mijn ouders zeiden altijd: ‘We hebben een dochter maar het had net zo goed een kereltje kunnen wezen, het scheelt maar een paar centimeter.’ Onzin natuurlijk; ik houd ook van jurken en make-up.”
Anne (33) heeft ook een pittige baan. Ze werkt bij de reddingsbrigade en kijkt – sinds dat ze moeder is – anders naar vermiste kinderen. Hier lees je haar verhaal.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama ‘Back to Work’
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
