Kek Mama-columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. In zijn columns legt Jan het ons nog één keer uit. Deze maand: de hulpeloosheid van een prepuber.

Zo af en toe schiet ineens weer door me heen hoe ongenadig hulpeloos kinderen eigenlijk zijn. Hoe weerloos, machteloos, ongeschikt om zelfs maar de kleinste probleempjes op te lossen zonder tussenkomst van mij, hun vader, want hun moeder, dat zeg ik er ook meteen maar bij, daar heb je soms ook maar bar weinig aan.

Even voor de goede orde: dan heb ik het dus niet over baby’s of peuters en vooruit, ook basisschoolkinderen. Ik heb het over prepubers. Slungels van twaalf die precies weten hoe je met een meisje schuurt. Die alle spelers van alle belangrijke voetbalcompetities uit hun hoofd kennen, inclusief het aantal meters dat ze gemiddeld per wedstrijd afgalopperen, hun seksuele voorkeur, favoriete haardracht en de naam van hun liefste huisdier ooit. Vlegels die elke week een paar keer uit de les worden gestuurd wegens leraar-tot-waanzin-drijven, toch ineens klusjes kunnen doen als er een patatje valt te hosselen en de agenda ineens wél paraat hebben als er feestjes, vakanties en uitjes op het programma staan.

 

'O, sorry pap'

Je denkt nu misschien: goh, als ik dit zo lees valt het nogal mee met die hulpeloosheid. Nou, niet dus. Want dezelfde jongen die ’s middags nog helemaal alleen en spontaan de nieuwe computer heeft aangekoppeld en opgestart, krijgt het niet voor elkaar papier in de printer te doen. Terwijl je toch denkt: papierlade eruit trekken, netjes een stapeltje nieuw papier erin leggen, papierla weer dicht. Kind kan de was doen. Maar nee hoor: daar dreint het alweer: “Papaaaaaaaaa... Hij doet het niet.” “Echt niet? Alles geprobeerd?” “Echt niet!” En daar sjokt papa weer de trap op, die kamer in, één blik op die printer... diepe zucht. “Zullen we anders de papierlade maar weer in de printer duwen?” Duw. Klik. Printen. “O, sorry pap.”

 

'Ooooo, gaat dat zó?'

Zelfde met geval ‘de fiets’. Na een dag of drie valt me op dat Brugpieper telkens op moeders fiets naar school vertrekt. Ik vraag toch maar eens waarom. Wat blijkt? Meneer is gevallen met zijn jongensfiets met wildrek en extra brede banden, en nu staat het stuur scheef. “We krijgen het niet meer recht pap!” Blijkt dat hij en zijn moeder drie dagen geleden een half uur met vier linkerhanden en een waterpomptang aan dat stuur hebben staan rommelen en toen maar de fiets maar als ‘overleden’ hebben opgegeven. Dus vader zuchtend naar de schuur, stuurstang losschroeven, stuur rechtzetten, stuurstang vastschroeven. Zuivere reparatietijd: 2 minuut 43 seconden, inclusief koffiedrinken. En boem: fiets weer heel. “Ooooo, gaat dat zó?”

Op zulke momenten mag ik graag in wanhoop roepen: “Jullie zouden het nog geen drie minuten volhouden in de jungle!” En dan hoofdschuddend wegbenen. En stiekem heel blij zijn dat ze me nog zo nodig hebben.

 

Jan Heemskerk (53) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >