Glennis Grace (37) is er eindelijk van overtuigd: ze is het waard om van gehouden te worden. En een goede moeder voor Thony (9).

Als je haar zo stralend met haar kind ziet dansen, kroelen, dubbel liggen, is het bijna niet te geloven dat Glennis Grace pas sinds kort het gevoel heeft dat ze er mag zijn. Dat ze een leuk mens is. Robert, haar drummer op wie ze twee jaar geleden knetterverliefd werd, heeft haar wakker geschud. Niet alleen liet hij haar zien dat ze wél iemand is om van te houden. Ook kreeg ze door hem een andere kijk op haar jeugd. “Mijn ouders maakten veel ruzie. Daardoor had ik als kind het gevoel dat ik er niet toe deed, ze hielden geen rekening met mij, mijn broer en twee zussen. Vertrouwen, je veilig voelen, gezien worden, ik kende het niet. Op het moment dat ik ging zingen, kreeg ik opeens wel aandacht. Ik weet nu dat ik zong om mijn moeder te pleasen, om gezien te worden.”


Baldadig

Aan haar jeugd heeft Glennis één ijzeren opvoedregel overgehouden: haar zoon Thony (9) wordt nooit geslagen. “Mijn moeders handjes zaten los, die van mijn vader gelukkig niet. Ik heb ervoor gekozen om op dit moment geen contact met haar te hebben, met mijn vader heb ik wel contact. De angst die ik heb gehad voor mijn moeder – dat mag geen enkel kind overkomen. Ik kan me niet voorstellen dat mensen hun kinderen kunnen slaan. Mijn moeder zei: ‘Maar jullie waren krengen van kinderen! Er was geen land met jullie te bezeilen.’ Nu denk ik: je snapte zelf toch ook wel waarom? Als je als kind altijd op je tenen moet lopen omdat je moeder agressief en gespannen is, dan word je baldadig. Als ik niet lekker in m’n vel zit, merk ik dat ook aan Thoon. Helemaal toen hij jonger was.”

In therapie

De pijn is nog vers, al is Glennis intussen 37 en is ze al sinds haar zestiende het huis uit. Toch vertelt ze het allemaal rustig, gelaten. Met haar lekker vette Amsterdamse tongval kiest ze haar woorden zorgvuldig. “Ik ben me er nu pas van bewust dat het er niet normaal aan toeging in mijn jeugd. Langzaam vallen de puzzelstukjes in elkaar, dankzij Robert. En mijn therapeut. In het begin vond ik therapie zwaar, en soms nog steeds. Thony is een pienter jochie, hij ziet het aan mijn ogen. Hij voelt het, terwijl ik denk dat ik het niet laat merken. ‘Wat is er mam?’ Soms ben ik eerlijk tegen hem, maar ik moet voorzichtig zijn. Hij is heel sensitief, maakt zich snel zorgen. Maar ik vind het ook belangrijk dat hij weet dat je gevoelens mag uiten, dat je verdrietig mag zijn. En dat hij met zijn gevoelens altijd bij mij terecht kan.”


Zo verliefd

Met Moos, de vader van Thony, was Glennis vijf jaar samen. Haar nieuw verworven vrijheid na de scheiding maakte Glennis blij, maar Thony was boos dat zijn ouders uit elkaar waren. Hij verhuisde ineens met zijn moeder van Almere naar Amsterdam, zat op een school waar het niet lekker ging. En zijn moeder was beredruk omdat ze net een nummer 1-hit scoorde met de single Afscheid. “Zijn hele leven was overhoop gehaald. Ik wilde mijn kind gelukkig zien, en dat was hij niet. Hij was vijf, kon zich niet goed uiten. Het afgelopen jaar is hij zo veranderd, zo opgebloeid.” Thony zit lekker in z’n vel. Ze wonen weer in Almere omdat Glennis het huis niet verkocht kreeg en Thony er graag weer wilde wonen. En dat Robert in hun leven kwam, gaf ook rust en structuur. “Ik moet eerlijk zeggen: ik was in die jaren tussen de scheiding en de komst van Robert een beetje de controle kwijt over hoe het allemaal moest. Ik vind mezelf geen slechte moeder, maar ik moest ineens alles alleen doen. Ik zat soms met mijn handen in het haar. Iets heel simpels: toen ik nog met Moos was, aten we nooit met z’n drieën aan tafel. En toen ik met Thony alleen was, at hij ’s ochtends een boterham voor de televisie. Robert is ouderwets opgevoed. Hij wil ’s ochtends de televisie uit, samen ontbijten aan tafel. Dat was voor mij een omschakeling. Ik was zo verliefd, ik deed toen eigenlijk alles wat Robert bedacht. Ik vond die verandering prettig en ik merkte aan Thony dat hij opener werd, meer praatte.”

Lees het hele interview in Kek Mama 02-2016. 

Lees hier alle BN'er interviews.

geheimen perfecte moeders
Beeld: Unsplash

Je kent ze wel: de moeders die er altijd uitzien om door een ringetje te halen, met een smetteloos schoon huis, brave kinderen en bloeiende carrière. Dit zijn de geheimen van deze ‘perfecte’ moeders.

Scary Mommy columniste Brandi Jeter Riley kijkt altijd met verwondering naar deze vlekkeloze moeders, die alles schijnbaar zo moeiteloos doen en bij wie het nooit in het honderd loopt: ‘Ik wil van deze vrouwen leren. Ik wil hun trucs en tips weten. Hoe dóen zij het? Ik wil inspiratie om beter te worden, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mezelf. Dus ik vroeg wat rond om antwoorden te krijgen.’

Brandi ontfutselde de perfecte moeders onderstaande tips:

 

1. Ze krijgen hulp

‘Het eerste wat ik leerde over deze georganiseerde moeders is dat het onmogelijk is om alles alleen te doen,’ schrijft Brandi. Of het nu een schoonmaakster is, een gastmoeder of gewoon hulp van de ‘huisgenoten’ zelf, ‘perfecte’ moeders krijgen hulp van anderen, concludeert de columniste: ‘Ik krijg wel steun van mijn man en dochter, maar ze zouden zeker meer kunnen helpen. Dat moet ik ze dan wél vragen.’

 

Lees ook
Waarom deze moeder de keuken bewust rommelig achterlaat >

 

2. Ze werken met een systeem

De columniste kwam er ook al gauw achter dat deze vrouwen werken met een naadloos, waterdicht systeem. Alles is tot in de puntjes georganiseerd. De was wordt elke week op dezelfde dag gedaan, kinderen hebben vaste taken in huis en elke dag wordt er op dezelfde tijd gegeten. ‘Gezinsagenda’s, takenkaarten en planningen voor de maaltijden: deze vrouwen laten niets aan het toeval over. Ik haat het om toe te geven, maar het maken van lijstjes maakt de dingen wel makkelijker.’

 

3. Ze zijn creatief met hun tijd

Brandi sprak een moeder die elke ochtend een uur eerder opstaat dan de rest, om tijd voor zichzelf te hebben en dingen af te krijgen (nagels lakken, wenkbrauwen epileren, werkmails beantwoorden). ‘Als je het ene ding onder controle hebt, werkt dat weer door in andere aspecten,’ zegt Brandi. ‘In plaats van deze perfecte moeders te veroordelen, moeten we ze waarderen voor hun voorwerk om ons leven ook soepeler te laten verlopen. En dan kunnen we hun voorbeeld volgen.’

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-heerlijk-telefoon-kwijt

Op het moment dat de telefoon van blogger Emily Hollenbeck in het water viel, kreeg ze zowat een paniekaanval. Maar nu ze al vijf dagen zonder zit, vindt ze het eigenlijk wel lekker.

Op Scary Mommy vertelt ze waarom.

 

1. Ik sta niet meer constant 'aan'

Ik had geen idee hoeveel stress 'aan staan' veroorzaakt. Met mijn telefoon in de buurt was er altijd nog wel een mail die ik kon beantwoorden of iets wat ik kon googelen. Nu ik die opties niet meer hebt, voelt het als een soort pauze van m'n overbelaste brein.

 

2. Ik had het niet druk, ik was gewoon afgeleid

Door onnozele Facebookpagina's, bijvoorbeeld. Waar je maar doorheen kunt blijven scrollen.

 

3. Ik moet mensen bewust opzoeken

Met mijn telefoon appte ik nog weleens last minute naar vrienden: 'Hé, wij zijn nu hier, dus als je in de buurt bent...', maar nu moet ik bewust met iemand afspreken. En eigenlijk is dat heel fijn: ik weet precies waar ik aan toe ben.

 

Lees ook
Melinda Gates waarschuwt: 'Geef kinderen niet te snel een smartphone' >

 

4. Het werk wordt nog steeds gedaan

Want zo erg is het niet als je een collega niet dezelfde minuut nog terugmailt.

 

5. Het spel met mijn kinderen wordt niet onderbroken

Met mijn telefoon in de buurt voelde ik me gedwongen om een oneindige to-do-lijst af te vinken. Kunnen spelen met mijn kinderen zonder zo'n lijst in mijn hoofd, voelt bevrijdend. 

 

6. Het voelt als een vakantie

Want ik móet mijn werk nu wel 'uitschakelen' op bepaalde momenten. 

 

Ogen geopend

Hiermee wil Emily overigens niet zeggen dat ze nooit meer een mobiel aanschaft, die luxe heeft ze door haar werk niet, maar het heeft wél haar ogen geopend. 'Ik hoop dat ik mijn telefoon voortaan vaker links laat liggen en minder geestdodend doorspit.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >