Glennis Grace (37) is er eindelijk van overtuigd: ze is het waard om van gehouden te worden. En een goede moeder voor Thony (9).

Als je haar zo stralend met haar kind ziet dansen, kroelen, dubbel liggen, is het bijna niet te geloven dat Glennis Grace pas sinds kort het gevoel heeft dat ze er mag zijn. Dat ze een leuk mens is. Robert, haar drummer op wie ze twee jaar geleden knetterverliefd werd, heeft haar wakker geschud. Niet alleen liet hij haar zien dat ze wél iemand is om van te houden. Ook kreeg ze door hem een andere kijk op haar jeugd. “Mijn ouders maakten veel ruzie. Daardoor had ik als kind het gevoel dat ik er niet toe deed, ze hielden geen rekening met mij, mijn broer en twee zussen. Vertrouwen, je veilig voelen, gezien worden, ik kende het niet. Op het moment dat ik ging zingen, kreeg ik opeens wel aandacht. Ik weet nu dat ik zong om mijn moeder te pleasen, om gezien te worden.”

More content below the advertising


Baldadig

Aan haar jeugd heeft Glennis één ijzeren opvoedregel overgehouden: haar zoon Thony (9) wordt nooit geslagen. “Mijn moeders handjes zaten los, die van mijn vader gelukkig niet. Ik heb ervoor gekozen om op dit moment geen contact met haar te hebben, met mijn vader heb ik wel contact. De angst die ik heb gehad voor mijn moeder – dat mag geen enkel kind overkomen. Ik kan me niet voorstellen dat mensen hun kinderen kunnen slaan. Mijn moeder zei: ‘Maar jullie waren krengen van kinderen! Er was geen land met jullie te bezeilen.’ Nu denk ik: je snapte zelf toch ook wel waarom? Als je als kind altijd op je tenen moet lopen omdat je moeder agressief en gespannen is, dan word je baldadig. Als ik niet lekker in m’n vel zit, merk ik dat ook aan Thoon. Helemaal toen hij jonger was.”

In therapie

De pijn is nog vers, al is Glennis intussen 37 en is ze al sinds haar zestiende het huis uit. Toch vertelt ze het allemaal rustig, gelaten. Met haar lekker vette Amsterdamse tongval kiest ze haar woorden zorgvuldig. “Ik ben me er nu pas van bewust dat het er niet normaal aan toeging in mijn jeugd. Langzaam vallen de puzzelstukjes in elkaar, dankzij Robert. En mijn therapeut. In het begin vond ik therapie zwaar, en soms nog steeds. Thony is een pienter jochie, hij ziet het aan mijn ogen. Hij voelt het, terwijl ik denk dat ik het niet laat merken. ‘Wat is er mam?’ Soms ben ik eerlijk tegen hem, maar ik moet voorzichtig zijn. Hij is heel sensitief, maakt zich snel zorgen. Maar ik vind het ook belangrijk dat hij weet dat je gevoelens mag uiten, dat je verdrietig mag zijn. En dat hij met zijn gevoelens altijd bij mij terecht kan.”


Zo verliefd

Met Moos, de vader van Thony, was Glennis vijf jaar samen. Haar nieuw verworven vrijheid na de scheiding maakte Glennis blij, maar Thony was boos dat zijn ouders uit elkaar waren. Hij verhuisde ineens met zijn moeder van Almere naar Amsterdam, zat op een school waar het niet lekker ging. En zijn moeder was beredruk omdat ze net een nummer 1-hit scoorde met de single Afscheid. “Zijn hele leven was overhoop gehaald. Ik wilde mijn kind gelukkig zien, en dat was hij niet. Hij was vijf, kon zich niet goed uiten. Het afgelopen jaar is hij zo veranderd, zo opgebloeid.” Thony zit lekker in z’n vel. Ze wonen weer in Almere omdat Glennis het huis niet verkocht kreeg en Thony er graag weer wilde wonen. En dat Robert in hun leven kwam, gaf ook rust en structuur. “Ik moet eerlijk zeggen: ik was in die jaren tussen de scheiding en de komst van Robert een beetje de controle kwijt over hoe het allemaal moest. Ik vind mezelf geen slechte moeder, maar ik moest ineens alles alleen doen. Ik zat soms met mijn handen in het haar. Iets heel simpels: toen ik nog met Moos was, aten we nooit met z’n drieën aan tafel. En toen ik met Thony alleen was, at hij ’s ochtends een boterham voor de televisie. Robert is ouderwets opgevoed. Hij wil ’s ochtends de televisie uit, samen ontbijten aan tafel. Dat was voor mij een omschakeling. Ik was zo verliefd, ik deed toen eigenlijk alles wat Robert bedacht. Ik vond die verandering prettig en ik merkte aan Thony dat hij opener werd, meer praatte.”

Lees het hele interview in Kek Mama 02-2016. 

Lees hier alle BN'er interviews.

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Andere ouders die vertellen hoe jij het aan moet pakken: voor velen herkenbaar. Maar dat ze ook ongevraagd je kind bestraffen of bekritiseren? Dat moet eens afgelopen zijn, vindt moeder en blogger Sa'iyda Shabazz.

'Je weet niet wat voor schade je een kind dat je niet kent toebrengt', schrijft ze op haar blog.

More content below the advertising

 

Geen reden

Sa'iyda voelt regelmatig blikken van andere ouders of volwassenen in haar rug prikken, zodra ze ergens met haar zoon is. Dat is nog tot daaraan toe, vindt ze. ‘Maar er wordt een grens overschreden zodra een vreemde mijn kind in het openbaar gaat bestraffen – waar ik notabene bij ben.’ Ze vindt dat iemand anders geen enkele reden heeft om haar zoon te disciplineren. ‘Tenzij mijn kind diegene lichamelijk letsel toebrengt of in gevaar brengt.’

 

Lees ook:
'Mijn schoonmoeder bemoeit zich met elk detail van mijn opvoeding' > 


Kritiek

Sa'iyda vraagt zich af hoe mensen het in hun hoofd halen om een kind dat ze niet kennen, zomaar kritiek te geven. ‘Zij hebben niet de vrijheid om het heft in eigen handen te nemen. Voor henzelf lijkt het misschien alsof de ouder of verzorger het kind niet in de gaten houdt, maar je weet nooit hoe de situatie is.’

Zo noemt ze een voorval waarbij ze met haar zoon in een wachtkamer zat en plotseling een belangrijk telefoontje kreeg. Haar zoon werd rusteloos en een man naast hem begon met hem kiekeboe te spelen. ‘Dat ging prima, tot een andere man plotseling blafte: ‘Hé jongen, hou je mond!’ Bizar’, zegt Sa’iyda. ‘Ten eerste was mijn zoon niet luidruchtig, ten tweede had hij mij op de schouder moeten tikken en er iets tegen míj over moeten zeggen. Tegen een kind moet je niet gaan schreeuwen.’

 

Kalm blijven

Ze vindt het belangrijk dat volwassenen eerst nadenken voordat ze uitvallen tegen een vreemd kind. ‘Je weet nooit welke gevolgen dit voor een kind heeft. Blijf gewoon rustig en praat met de volwassene die bij hem is. En heus, de meeste ouders zullen echt niet boos op je zijn als je ze vriendelijk vraagt om met hun kind te praten.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Dat je leven verandert als je kinderen krijgt, is te verwachten. Maar dat het wel eens een tikje erger kan zijn dan je dacht, bewijzen deze grappige foto's van BuzzFeed

Weemoed

More content below the advertising
ouders voor en na kinderen

 

De zaterdagavond: energieker dan ooit

ouders voor en na kinderen

 

Ooit de sterkste... nooit de sterkste

ouders voor en na kinderen

 

Lees ook:
Ouders delen geniale 'parenting hacks' op Twitter >

 

Cheers

ouders voor en na kinderen

 

Fijne kerst, maar wij slaan een jaartje over

ouders voor en na kinderen

 

Weg met de wilde haren...

ouders voor en na kinderen

 

...en dat sexy gevoel

ouders voor en na kinderen

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >