mama is goed bezig

Nadat Daphne met haar dochter van Australië naar Nederland vluchtte omdat haar ex psychiatrische problemen had, schreef ze een hulpboek voor kinderen van ouders met psychische problemen. 'Nu kan ik voor anderen iets betekenen. Dat geeft me veel voldoening.'
 

Daphne Meijer (42), moeder van Jasmine (9): “Negen jaar geleden ben ik vanuit Australië terug naar Nederland gevlucht met mijn toen tien maanden oude dochter. Mijn ex, die daar vandaan komt, had psychiatrische problemen. Toen ik zeven weken zwanger was, raakte hij de eerste keer in een psychose. Hij hoorde stemmen en zwaaide om zich heen met een keukenmes, daarna werd hij gedwongen opgenomen. De artsen zeiden dat dit getriggerd werd door stress. Het zou weer beter worden. Met de juiste behandeling en medicatie zouden we er goed mee kunnen leven.
 

'Ik sliep niet meer, omdat ik doodsbang was'

Ik was net zwanger en hoopte dat we er samen uit konden komen. Maar toen mijn dochter eenmaal was geboren, ontstond er bij hem kortsluiting. Hij weigerde medicijnen en deed het tegenovergestelde van wat de artsen adviseerden. Elke avond voordat we naar bed gingen, verstopte ik de keukenmessen en sliep niet meer, omdat ik doodsbang voor hem was. Toen hij op een ochtend naar zijn werk ging, ben ik naar een Blijf Van Mijn Lijf Huis gevlucht. Weg van de onveilige situatie. Vanuit daar ben ik na een tijd terug gereisd naar Nederland. Met mijn dochter, haar buggy en de kleren die we aanhadden stond ik op Schiphol. Toen begon er een nieuw leven.
 

'Hoe leg je dat uit?'

Om er voor mijn dochter te kunnen zijn, ben ik een studie tot pedagogisch medewerker gaan doen en runde een opvang vanuit huis. Toen mijn dochtertje als driejarige vragen begon te stellen over haar vader, vond ik het belangrijk daar goed antwoord op te kunnen geven. Als iemand ziek is, dan zorg je voor diegene in mijn opinie, maar ik ben bij hem weggegaan. Hoe leg je dat uit?

Ik ging op zoek naar boeken die mij konden helpen, maar die waren er niet voor haar leeftijd. Zo is Papa is paars ontstaan. Het is een hulpboek voor jonge kinderen met ouders met psychische problemen dat bij verschillende hulpgroepen wordt ingezet. En ik geef zelf op vrijwillige basis lezingen.

Een gedeelte van de opbrengst van mijn boek gaat naar Stichting Het Vergeten Kind. Deze stichting geeft kinderen, die geen veilig thuis hebben of in gastgezinnen zitten, de mogelijkheid af en toe een onvergetelijke dag te beleven en aandacht te krijgen die ieder kind verdient. Na mijn lezingen leg ik uit wat de stichting doet en ik heb een potje klaarstaan voor mensen die willen doneren.
 

'Ik hoop ze een veilig gevoel te geven'

In april start ik als vrijwilliger bij De Kindertelefoon. Ik kan me door mijn ervaring goed verplaatsen in hun situatie en kan doorgeven wat voor mijn dochter en mij heeft gewerkt bij onze verwerking. Met mijn ervaring, begrip en kennis hoop ik kinderen een veilig gevoel te geven. Ondanks de enorme tegenslagen van het leven. Uiteindelijk is mijn ex uit de ouderlijke macht gezet en we hebben geen contact meer met hem. Het was een bizarre periode, waarin veel is gebeurd. Maar het heeft me gemaakt tot wie ik ben. Nu kan ik voor anderen iets betekenen. Dat geeft me veel voldoening."
 

Daphne met Jasmine.
Beeld: privébeeld.


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

gescheiden werkende moeder
Beeld: Unsplash

Als alleenstaande moeder heeft blogger Katie Bingham-Smith het soms zwaar. Ze maakt er geregeld een potje van, maar dat maakt haar geen bal uit.

Op Scary Mommy schrijft ze: ‘Ik faal vaak, maar ben wel gelukkig.'

 

Explosie

Katie is een gescheiden moeder van drie kinderen en werkt fulltime vanuit huis. Haar agenda loopt over. ‘Ik heb zoveel ijzers in het vuur, dat ik nooit weet wat ik als eerste moet aanpakken’, vertelt ze. ‘Meestal wacht ik gewoon tot iets op het punt staat te exploderen en dan beslis ik dat dát het belangrijkste is dat mijn aandacht nodig heeft. Het is de enige manier waarop ik kan functioneren.’


Lees ook:
Column Lieve: 'Als alleenstaande moeder weet ik pas echt wat druk zijn inhoudt' >

 

Swipen

Volgens Katie is het een kwestie van overleven. ‘Er zijn dagen dat we geen wc-papier meer hebben omdat ik teveel aan m’n hoofd had toen ik in de supermarkt stond. Ik dacht na over het onderhoud van de auto, dat de hond naar de dierenarts moest en welke ingrediënten ik moest uitkiezen voor de taco’s van die avond. Toen mijn kinderen klaagden dat er geen wc-papier was, gaf ik ze gewoon een servet. En die keer dat ik op de bank in slaap viel en mijn jongste kind ging swipen op mijn Tinder-profiel? Whatever. Als je een gescheiden moeder bent die een inkomen wil verdienen en zo nu en dan een leuke date wil hebben, betaal je een prijs. En dat is het waard, want je leeft het leven dat je wilt.’

 

'Ik heb tenminste plezier'

Katie wil haar kinderen laten zien dat ze meer is dan een werkende moeder. ‘Ze moeten mij gelukkig zien. En dat ben ik. Het is me gelukt om mijn perfectionisme uit het raam te werpen. Ik probeer alles te geven op mijn werk, als moeder, in mijn relaties – en ik faal vaak. Maar dat vind ik prima. Ik heb het liever zo druk dat ik mijn kind per ongeluk op mijn telefoon laat, dan dat ik alles in de hand heb en geen tijd meer heb voor een gezichtsmasker of een lunch met vriendinnen. Ik heb verdorie plezier.”
 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Disneyland annuleerde
Beeld: Unsplash

Als je kind het gevoel heeft dat hij minder aandacht krijgt dan z'n broer of zus, wil je hem in de watten leggen. Maar dat hoeft niet op een rigoureuze manier, vertelt blogger Robin Enan op Scary Mommy.

Robin Enan had een geniaal plan: samen met haar vijfjarige zoon naar Disneyland. Ze vertelt: ‘Sinds de geboorte van onze jongste dochter afgelopen zomer, is mijn zoon soms jaloers en voelt hij zich wat verwaarloosd. Een trip naar Disney, alleen hij en ik, moest ervoor zorgen dat hij twee dagen lang mijn onverdeelde aandacht zou hebben.’ Robin boekte een hotelkamer, zocht de vluchten uit en struinde Disney blogs af om zich goed voor te bereiden. ‘Mijn man was voor. Hij steunt me altijd enorm en is bovendien geen Disney fan, dus hij vond het helemaal prima dat hij dit uitje misliep.’
 

Lees ook:
'Wat als ik mijn dochter (2) na de geboorte van haar broertjes niet genoeg aandacht kan geven?' >

 

Puzzelen

Maar een maand vóór vertrek, gebeurde er iets bijzonders. ‘Mijn man was tot laat aan het werk. Toen ik onze baby en driejarige dochter in bed had gestopt, ging ik naar de kamer van mijn zoon’, vertelt Robin. ‘Hij was gretig een nieuwe puzzel aan het uitpakken die hij van zijn oma had gekregen. We werkten er samen aan, zo’n vijftien minuten, zonder veel te praten. Toen we klaar waren en ik zijn kamer weer wilde verlaten, zei hij: ‘De volgende keer dat papa laat werkt, doen we dit dan nog een keer?’’

 

'Kleine momenten maken het verschil'

Dat simpele verzoekje maakte haar duidelijk dat haar zoon helemaal geen verrassingsreis naar Disneyland nodig had om hun speciale band te bevestigen. 'Hij had momenten nodig zoals deze avond, waarop we samen puzzelden', vertelt Robin. 'Momenten waarop ik niet word afgeleid door zijn zusjes, mijn mobiele telefoon of andere mensen.’ Robin besloot de trip naar Disneyland te annuleren. ‘We gaan er vast nog eens naar toe, zoals gepland. Maar voor nu denk ik dat het beter is om kleine aanpassingen te doen in ons dagelijks leven en onze routines. Dat maakt écht verschil voor hem. Ik plan nu bewust tijd in voor ons tweeën. En dat doe ik voor ieder van mijn kinderen – niet elke dag of eens in de week, maar wanneer en waar ik kan.'

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >