Ik prijs mijn kinderen de hemel in. Zo wil ik hun zelfvertrouwen bevorderen. Mijn man vindt dat ik daarmee moet stoppen. Hij vindt het overdreven te klappen voor een slordige tekening. Heeft hij gelijk?
Lees verder onder de advertentie
Els en Do: De waarheid ligt in het midden, zoals onze vaste slogan luidt. Het is goed voor kinderen complimenten te krijgen, maar je moet ze wel doseren. Als u al gilt van vreugde als uw spruiten achteloos drie krassen op papier zetten, meteen oma en opa Skypet, en de tekening op de koelkast hangt, geeft u ze een verkeerd beeld over hun eigen kunnen. Dat kan vervelende gevolgen hebben, volgens ontwikkelingspsycholoog Eddy Brummelman die er een boek over schreef: Bewonder mij. Kinderen kunnen bijvoorbeeld faalangst ontwikkelen omdat ze denken te moeten voldoen aan een ideaalbeeld. Of juist heel erg vol van zichzelf worden. Terwijl ze gewoon moeten leren dat ze net als iedereen goed zijn in het een en minder goed in het ander.
Complimenteer uw kinderen oprecht als ze hun best doen. Het draait niet om het resultaat maar om de inspanning. Ze hoeven niet de Vier jaargetijden van Vivaldi foutloos te spelen om een compliment te krijgen. Als ze met rode konen een knutselwerk voor Sinterklaas maken, mag u ook hartstikke trots zijn.
Lees verder onder de advertentie
Zelfbeeld
Terechte complimenten helpen kinderen een juist zelfbeeld te ontwikkelen. Dat moet, want op een dag gaan ze solliciteren. Tante Els, die in haar leven vele stagiairs heeft begeleid, weet binnen drie seconden of ze als kind overdadig zijn geprezen. Ooit schreef er een: ‘Hij vind’ zonder t. Toen Els zei dat dat grammaticaal niet klopte, zei de stagiaire hooghartig: “Dat is jouw mening.” Het kind haalde een onvoldoende voor haar stage. Els vermoedt dat de koelkast van haar ouders nog steeds is behangen met haar monstrueuze tekeningen.
Lees verder onder de advertentie
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.