moederschap burnout
Beeld: Unsplash

Joanna McClanahan balanceert op het randje van een burnout. Een moederschapsburnout, om precies te zijn.

Het is halfzes ’s ochtends wanneer haar peuter haar wakker maakt na een enge droom. Joanna knuffelt hem, kijkt een tekenfilmpje, geeft hem een schone luier en iets te eten. Ondertussen maalt ze in haar hoofd al over alle klussen die haar te doen staan die dag. Afspraken nakomen, boodschappen doen, dingen onthouden. Ze stopt alvast een was in de machine, als ook haar oudere dochter wakker wordt. En dan moet de dag nog beginnen.

Haar leven als moeder: Joanna ervaart het als een eindeloze uitputtingsrace. De kinderen moeten van hot naar her gezeuld. Er dienen ruzies beslecht te worden, brandjes geblust en woedeaanvallen getemperd. De stortvloed aan kindervragen stopt nooit en dan wil ze ook emotioneel nog beschikbaar zijn voor haar gezin, schrijft ze op ScaryMommy. O ja, en ze werkt ook nog. Vanuit huis. Terwijl de kinderen door haar deadlines denderen.

 

Te gestrest om te slapen

Ze is moe. Zo moe, dat ze op een gegeven moment maar gewoon toegeeft, aan het gedrein van haar zoon en dwarse gedrag van haar dochter. ‘En wanneer ze dan eindelijk in bed liggen, kan ík alsnog niet slapen, omdat ik me alweer druk maak om de lijst met taken die me morgen te wachten staat. En de dag daarna, en de volgende week.’

Ze kan een hoop hebben, maar hier krijgt ze een burnout van, schrijft ze. ‘Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst wakker werd zonder nog steeds doodmoe te zijn.’ Want ja, ook haar nachten zijn druk, en eerder een serie korte dutjes dan een echte nachtrust van zes (ja, zes: ze moet wel realistisch blijven) uur.
 

Lees ook
Mama heeft een burn-out: 'Ik was in een leven beland dat me leeg slurpte' >

 

Geen fut voor vriendinnen

Het punt is: Joanna heeft geen vangnet van oppasoma’s en medemoeders. Ze heeft de fut niet om nieuwe vrienden te maken. ‘Een moederschapsburnout komt niet alleen door de uitputting en stress die we ervaren, maar ook door eenzaamheid. Je raakt geïsoleerd, wanneer je te gesloopt ben om ook maar een praatje aan te knopen.’

Ze heeft het gevoel dat ze op het punt staat te knakken. ‘Maar dan spreek ik mezelf toe dat deze periode niet voor altijd duurt. Er komt een moment dat mijn kinderen volwassen zijn en voor zichzelf kunnen zorgen. Dat ik me alleen nog maar hoef te focussen op mezelf. Al weet ik nu al dat ik ook dan nog non-stop voor ze klaar zal staan.’

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

tips-gewichtscoach-afvallen-niet

Door die schappen vol met pepernoten en kerstkransen ben je waarschijnlijk nog lang niet bezig met de nieuwjaarsvoornemens. Hoeft ook niet, maar mócht je je op 1 januari toch bedenken, dan heb je ongetwijfeld wat aan deze tips van gewichtscoach Mieke Kosters.

1. Leef niet volgens de regels van een ander


Je eetpatroon van de ene op andere dag omgooien? Echt. Niet. Doen. Dit houdt niemand vol. De kans dat je na een paar dagen weer in je oude patroon valt, is groot. Afvallen gaat in kleine stappen: luisteren naar je lichaam, eigen keuzes maken. Dus niet opeens gaan leven volgens de regels van een ander. Of dat nu Sonja Bakker, Fajah Lourens of Rens Kroes is. Blindelings anderen volgen, doe je alleen maar tijdelijk. Daar gelooft Mieke niet in: "Je moet in jouw huidige leven, met de dingen die jij lekker vindt en die bij jouw gezinssituatie passen, een manier zoeken om in balans te blijven", legt ze uit. "Je hebt simpelweg drie knoppen om aan te draaien: ‘meer bewegen', ‘minder eten' en ’snelheid van afvallen'. Zorg dat je deze drie factoren in een evenwicht brengt waarmee je tevreden afvalt, eet en beweegt. Dát werkt. En dan hoef je nooit apart te eten van je gezin en eet je nog steeds de dingen die jij lekker vindt."
 

Lees ook
5 steengoede afvaltips voor de laatste 5 kilo

 

 

2. Laat lekkere dingen niet altijd staan


Bijna elk dieet draait om wat je allemaal níet meer mag eten. Je start daardoor met een negatieve kijk op afvallen: jij moet weer streng zijn en afzien. Niet doen: regievol afvallen is veel leuker dan machteloos overeten. Draai je mindset om: Jij mag alles eten, je wilt het niet langer. Je kiest ervoor om slanker te worden (en te blijven). Als je zo redeneert, ben je zelf de baas over je eetgedrag en heb jij de regie. Er zijn geen verboden middelen, want als je geen chocola mag, wil je het juist. Dan ben je alleen maar bezig met al die lekkere dingen die aan jouw neus voorbijgaan en da's zonde. Je mag alles, je kiest zelf. Niet meer al het lekkers, wel het allerlekkerste. Dan val je af en eet je super lekker, ja, ook wijn en chocola.
 

 

3. Roep niet de hele dag 'arme ik'

'Alle slanke mensen kunnen altijd alles eten': arme ik. 'Zij vallen veel sneller af': arme ik. 'Oh, ik moet wéér streng zijn': arme ik. Stop met deze negatieve gedachten, want blijf je 'arme ik' roepen, dan zal het jou niet lukken om lange tijd op je gewicht te blijven: niemand kan een heel leven afzien. Dus stuur ‘arme ik’ de deur uit. Stop met vergelijken en kies het eetgedrag waar jij blij van wordt. Pak de regie. Jij bepaalt wat je in je mond stopt. Je hebt een keuze. 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Editor's note: dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

gescheiden-ouders-herkenbaar

Sinds de scheiding loopt blogger en moeder Michelle Dempsey tegen een hoop dingen aan. Op Scary Mommy zet ze vijf punten op een rij, in de hoop dat andere (gescheiden) ouders zich hierin herkennen.

1. Je propt 'jouw dagen' helemaal vol

"Voor mijn scheiding haalde ik mijn dochter op van school, liet ik haar achter bij de oppas en ging ik weer aan het werk. Nu, op de dagen dat ze bij mij is, stopt de wereld om 15.00 uur. Ik zorg ervoor dat er geen mailtje belangrijker is dan het avondeten met mijn dochter, en dat ik haar rondjes kan zien draaien, met haar kan kleuren of dat we samen lieveheersbeestjes kunnen zoeken in de achtertuin."

 

2. Je worstelt met het ritme van je kind

"Ik heb zo mijn best gedaan om mijn dochter in haar eigen bed te laten slapen, maar toen ze na de vakantie bij haar vader weer terugkwam, was dat hele ritme (je raadt het al) weg. Het is niet dat mijn ex mijn harde werk opzettelijk wilde saboteren, het is gewoon moeilijk om op twee plekken consistent te blijven."

 

Lees ook
Co-ouderen na de scheiding: 'Het gemis van je kinderen went nooit' >

 

3. Je vraagt je steeds af of je het niet verknoeit

"Het eerste wat in me opkomt als m'n zoon weer een 'Ik wil mama-meltdown' heeft, is: 'Krijgt hij hier op latere leeftijd last van?' Vervolgens krijg ik een schuldgevoel en moet ik mezelf er weer even aan herinneren waarom mijn ex en ik op dit punt waren beland. 'Het is beter zo', zeg ik dan steeds. 'Dit is beter dan getuige moeten zijn van twee ruziënde ouders.'"

 

4. Je mist van alles

"Natuurlijk is er niets mooiers dan vrolijke FaceTime-telefoontjes van mijn dochter krijgen als ze bij haar vader is, maar als ze dan vertelt dat ze bij Disney on Ice was en haar held Elsa zag, baal ik dat ik daar niet bij was. Want dat is wat het ouderschap zo mooi maakt."

 

5. Je voelt je rot om een uitnodiging af te slaan omdat je kind dat weekend niet bij jou is

"Er is niets erger dan dat. Het blijft rot dat mijn kind een samenzijn met vrienden of een weekend met familie mist, omdat ons schema dat niet toelaat. En hoe hard je ook probeert om van te voren te plannen, er zijn altijd last-minute speelafspraken of bezoekjes van familie."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >