Babyfoto’s raden met blauw-roze cupcakes en alcoholvrije champagne op tafel: Marloes vindt het niet alleen overdreven, ze heeft er een bloedhekel aan.
Lees verder onder de advertentie
“Al tijdens mijn studententijd riep ik tegen mijn vriendinnen dat ze, mocht het ooit zover komen, geen babyshower voor me moesten organiseren. Dat semi-verrassende gedoe, die zelfgemaakte hapjes en verplicht leuk moeten doen met je schoonmoeder: ik zag de toegevoegde waarde gewoon niet. Een paar jaar later werd ik zwanger en hoewel één vriendin de groep toch zover probeerde te krijgen (en gelijk teruggefloten werd omdat de rest vreesde dat ik na het confettimoment woedend zou vertrekken – geen vreemde gedachte), werd er voor mij inderdaad niets georganiseerd.
Lees verder onder de advertentie
Diepe wrok
Gelukkig maar, want ik heb al veel babyshowers meegemaakt en die diepe wrok is altijd gebleven. Waarom? Naast cliché spelletjes als babyfoto’s en buikomvang raden is zo’n feest nooit spontaan. Elke gek heeft het door als-ie na zo’n dertig weken zwangerschap met een goedkope smoes naar een onbekend café (of nog erger: een veel te kleine woonkamer) wordt gelokt. Vervolgens doet je zwangere vriendin alsof ze van niets wist, zit je samen in een kringetje met op links die collega die alleen maar over zichzelf praat, en op rechts een tante van wie je de naam niet eens weet, maar ‘voor de vorm’ is uitgenodigd.
De zwangere pakt uren achter elkaar cadeaus uit en verschoont luiers gevuld met ontbijtkoek terwijl jij als gast niets anders kan doen dan toekijken. Tussendoor nip je van veel te zoete Jip & Janneke-champagne (terwijl je snakt naar een glas echte bubbels), eet je je misselijk aan de zoveelste choco-pop en dan gaat iedereen weer naar huis en zit je vriendin met alle troep. Plus een shitload aan babykleertjes waarvan ze weet dat het kind er al na een week is uitgegroeid.
Lees verder onder de advertentie
After-babyshower
Nee hoor, mijn vriendinnen kwamen tijdens mijn zwangerschap met een veel beter idee: de after-babyshower. Zonder baby, zonder jeugdfoto’s en zonder hysterische spellen, maar mét wijn.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Denk je met Kerstmis alle stress te hebben gehad? Nou, dat is niet voor iedereen het geval. Bij Sanne (34) zorgt oud en nieuw vooral voor veel stress en irritatie.